{"id":1168,"date":"2014-12-17T00:48:40","date_gmt":"2014-12-17T00:48:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1168"},"modified":"2026-05-08T11:08:20","modified_gmt":"2026-05-08T09:08:20","slug":"kontemplacja-milosierdzia-w-codziennosci","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/kontemplacja-milosierdzia-w-codziennosci\/","title":{"rendered":"Kontemplacja Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Charakterystycznym rysem szko\u0142y duchowo\u015bci \u015bw. Siostry Faustyny jest kontemplacja Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci. Kontemplacja nabyta<\/i> \u2013 jak twierdzi Tanquerey \u2013 jest uproszczon\u0105 modlitw\u0105 uczu\u0107, aktem prostego patrzenia na Boga z\u0142\u0105czonym z uczuciem podziwu i mi\u0142o\u015bci<\/i>. Dusze, kt\u00f3re dochodz\u0105 do stanu kontemplacji, nie potrzebuj\u0105 d\u0142ugich rozwa\u017ca\u0144 ani docieka\u0144 rozumowych, lecz poznaj\u0105 Boga raczej samorzutnie, bez wnioskowania,\u00a0 chodz\u0105\u00a0 poniek\u0105d w obliczu Pa\u0144skim i mi\u0142uj\u0105 Boga mi\u0142o\u015bci\u0105 jakoby instynktown\u0105, jak dziecko mi\u0142uje dobr\u0105 matk\u0119. Duszom takim trudno poj\u0105\u0107, jak mo\u017cna Boga nie kocha\u0107, jak mo\u017cna \u017cy\u0107 bez Niego<\/i>.<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Siostra Faustyna uczy kontemplacji Boga w codzienno\u015bci, czyli odkrywania Go we w\u0142asnej duszy i prze\u017cywania z Nim ca\u0142ego swojego \u017cycia. Nie szukam\u00a0 szcz\u0119\u015bcia poza\u00a0 wn\u0119trzem, w kt\u00f3rym przebywa B\u00f3g<\/i> \u2013 wyzna\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d \u2013 Ciesz\u0119 si\u0119 Bogiem we w\u0142asnym wn\u0119trzu, tu z Nim ustawicznie przebywam, tu jest najwi\u0119ksza moja z Nim za\u017cy\u0142o\u015b\u0107, tu z Nim przebywam bezpiecznie, tu nie dosi\u0119ga wzrok ludzki. Naj\u015bwi\u0119tsza Panna zach\u0119ca mnie do takiego przestawania z Bogiem<\/i> (Dz. 454; por. Dz. 1793)<\/span>.<\/p>\n

Kontemplacji Boga w codzienno\u015bci s\u0142u\u017cy prosta praktyka, kt\u00f3r\u0105 Siostra Faustyna stosowa\u0142a w \u017cyciu zakonnym, a gdy chcia\u0142a j\u0105 zmieni\u0107, to nie pozwoli\u0142 jej na to Jezus, wiedz\u0105c, jak wielkie korzy\u015bci przynosi dla \u017cycia duchowego.\u00a0 Ta praktyka\u00a0 polega na \u0142\u0105czeniu si\u0119 z Jezusem mieszkaj\u0105cym w duszy np. poprzez jaki\u015b akt strzelisty (kr\u00f3tkie modlitewne wezwanie). Konsekwentne stosowanie tej praktyki przynosi obfite owoce w \u017cyciu duchowym: rozwija osobow\u0105 wi\u0119\u017a mi\u0142o\u015bci z Bogiem i prowadzi do coraz pe\u0142niejszego udzia\u0142u w \u017cyciu i misji Jezusa. Pozwala na wsp\u00f3lne prze\u017cywanie z Nim swojego \u017cycia we wszystkich wymiarach. Z Nim id\u0119 do pracy<\/i> \u2013 pisa\u0142a\u00a0 Siostra\u00a0 Faustyna \u2013 z Nim\u00a0 id\u0119\u00a0 na rekreacj\u0119,\u00a0 z Nim\u00a0 cierpi\u0119, z Nim si\u0119 ciesz\u0119, \u017cyj\u0119 w Nim, a On we mnie. Nigdy nie jestem sama, bo On mi jest sta\u0142ym towarzyszem, On mi jest przytomnym w ka\u017cdym momencie<\/i> (Dz. 318)<\/span>. Tak praktykowana kontemplacja Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci nie wymaga izolacji od \u015bwiata, przebywania w klasztorze, mo\u017ce by\u0107 zastosowana w ka\u017cdym powo\u0142aniu. W czasach ogromnego l\u0119ku, braku poczucia bezpiecze\u0144stwa i mi\u0142o\u015bci, B\u00f3g poprzez \u017cycie \u015bw. Siostry Faustyny przypomnia\u0142 prawd\u0119 o zamieszkiwaniu w duszy ludzkiej, o kt\u00f3rej \u015bw. Jan napisa\u0142 w swej Ewangelii, i wezwa\u0142 do przebywania z Nim w g\u0142\u0119biach swego jestestwa.<\/p>\n

<\/p>\n

\u017bycie kontemplacyjne bardzo cz\u0119sto kojarzy si\u0119 z odosobnieniem, samotno\u015bci\u0105 i modlitw\u0105. Rzeczywi\u015bcie, s\u0105 to warunki sprzyjaj\u0105ce kontemplacji, ale nie od nich ona zale\u017cy. \u017bycie Siostry Faustyny, cho\u0107 przebiega\u0142o za murami klasztoru, ukazuje, \u017ce kontemplacja mo\u017cliwa jest wsz\u0119dzie, nie tylko w kaplicy, na modlitwie, ale tak\u017ce w pracy i we wszystkich okoliczno\u015bciach codziennego \u017cycia, bo jej istot\u0105 nie jest odosobnienie od \u015bwiata, ale \u015bwiadome przebywanie z Bogiem. Nim t\u0119 prawd\u0119 sama poj\u0119\u0142a, wpierw pragnienie \u017cycia kontemplacyjnego usi\u0142owa\u0142a zrealizowa\u0107 w klasztorze klauzurowym, dlatego po trzech tygodniach pobytu w Zgromadzeniu Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia chcia\u0142a si\u0119 przenie\u015b\u0107 do zakonu wi\u0119cej \u015bci\u015blejszego<\/i> (Dz. 18)<\/span>. Pan\u00a0 Jezus jednak\u00a0 nie pozwoli\u0142\u00a0 jej opu\u015bci\u0107 tego Zgromadzenia ani w postulacie, ani w czasie profesji wieczystej, gdy wiedziona pragnieniem spe\u0142nienia woli Bo\u017cej chcia\u0142a za\u0142o\u017cy\u0107 klasztor kontemplacyjny, kt\u00f3ry by g\u0142osi\u0142 i wyprasza\u0142\u00a0 mi\u0142osierdzie\u00a0 Bo\u017ce dla \u015bwiata. Sprawi\u0142, \u017ce do \u015bmierci pozosta\u0142a w Zgromadzeniu, do kt\u00f3rego j\u0105 powo\u0142a\u0142, aby mi\u0119dzy innymi ukaza\u0107, \u017ce osi\u0105gni\u0119cie nawet szczyt\u00f3w \u017cycia kontemplacyjnego mo\u017cliwe jest w ka\u017cdym powo\u0142aniu, w ka\u017cdych warunkach, w szarej codzienno\u015bci ludzkiego \u017cycia, przy spe\u0142nianiu najbardziej prozaicznych obowi\u0105zk\u00f3w. Trzeba jednak wpierw spe\u0142ni\u0107 okre\u015blone wymagania, czyli wie\u015b\u0107 \u017cycie ascetyczne i piel\u0119gnowa\u0107 ducha modlitwy. I t\u0105 drog\u0105, wydeptan\u0105 przez tysi\u0105ce \u015bwi\u0119tych, sz\u0142a tak\u017ce Siostra Faustyna, pozostawiaj\u0105c przyk\u0142ad \u017cycia kontemplacyjnego w codzienno\u015bci.<\/p>\n

W\u00a0 jej\u00a0 Dzienniczku\u00a0 jest\u00a0 wiele\u00a0 opis\u00f3w\u00a0 modlitwy,\u00a0 kt\u00f3ra\u00a0 przechodzi\u0142a w stan kontemplacji. Jezus, Mi\u0142o\u015b\u0107 moja<\/i> \u2013 pisa\u0142a \u2013 da\u0142 mi dzi\u015b zrozumie\u0107, jak bardzo mnie mi\u0142uje, chocia\u017c jest tak wielka przepa\u015b\u0107 pomi\u0119dzy nami: Stw\u00f3rca i stworzenie, a jednak poniek\u0105d jest jakby r\u00f3wno\u015b\u0107 \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107 wyr\u00f3wnywa t\u0119 przepa\u015b\u0107. On sam si\u0119 zni\u017ca do mnie i czyni mnie zdoln\u0105 do obcowania z sob\u0105. Pogr\u0105\u017cy\u0142am si\u0119 w Nim, trac\u0105c si\u0119 niejako zupe\u0142nie. A jednak pod Jego mi\u0142osnym spojrzeniem dusza moja nabiera mocy i si\u0142y, \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce kocha i jest szczeg\u00f3lnie kochana, wie, \u017ce Pot\u0119\u017cny j\u0105 broni<\/i> (Dz. 815)<\/span>. Kiedy rozmy\u015bla\u0142a nad tajemnic\u0105 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, rozwa\u017ca\u0142a dobrodziejstwa, kt\u00f3rych B\u00f3g udziela ludziom, to w\u00f3wczas \u2013 jak wyzna\u0142a \u2013 zaczyna\u0142a to rozmy\u015blanie, ale nie mog\u0142a go sko\u0144czy\u0107, bo duch jej pogr\u0105\u017ca\u0142 si\u0119\u00a0 ca\u0142kowicie w Bogu\u00a0 (Dz. 1523)<\/span>. Nie mog\u0119 wyj\u015b\u0107 z podziwu, kiedy poznaj\u0119 i do\u015bwiadczam tej niepoj\u0119tej mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3r\u0105 mnie B\u00f3g mi\u0142uje. Kim jest B\u00f3g, a kim ja?\u00a0 Dalej rozmy\u015bla\u0107 nie mog\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107 tylko rozumie to spotkanie i z\u0142\u0105czenie si\u0119 tych dw\u00f3ch duch\u00f3w, to jest: B\u00f3g \u2013 Duch i dusza stworzenia. Im Go wi\u0119cej poznaj\u0119, tym ca\u0142\u0105 moc\u0105 jestestwa swego ton\u0119 w Nim<\/i> (Dz. 729)<\/span>.<\/p>\n

Rozumowe,\u00a0medytacyjne poznawanie\u00a0tajemnicy mi\u0142osierdzia Bo\u017cego przechodzi\u0142o w akty kontemplacji, czyli prostego dostrzegania, patrzenia, czasem kr\u00f3tkiego spojrzenia na Boga z\u0142\u0105czonego z uczuciem podziwu i mi\u0142o\u015bci\u0105. Ka\u017cdy akt kontemplacji pozostawia\u0142 w duszy g\u0142\u0119bsze poznanie Boga, \u015bwiadomo\u015b\u0107 Jego mi\u0142osierdzia, a tak\u017ce g\u0142\u0119bsze poznanie siebie. W tych chwilach poznaj\u0119 wielko\u015b\u0107 Boga i n\u0119dz\u0119 w\u0142asn\u0105<\/i> (Dz. 289)<\/span>. Jednak takie poznanie<\/i> \u2013 wyzna\u0142a Siostra Faustyna \u2013 nie przygn\u0119bia mnie ani oddala od Pana, ale\u00a0 raczej budzi w\u00a0 mej duszy wi\u0119ksz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i bezgraniczn\u0105 ufno\u015b\u0107, a skrucha mojego serca jest z\u0142\u0105czona z mi\u0142o\u015bci\u0105<\/i> (Dz. 852)<\/span>. Te akty kontemplacji, chocia\u017c\u00a0 nieraz czasowo by\u0142y\u00a0 bardzo kr\u00f3tkie,\u00a0 to jednak\u00a0 pozostawi\u0142y w duszy Siostry Faustyny nie tylko doskonalsze poznanie Boga, Jego przymiot\u00f3w, szczeg\u00f3lnie mi\u0142osierdzia, wra\u017cliwo\u015b\u0107 na Jego obecno\u015b\u0107, ale tak\u017ce rozpala\u0142y jej mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i dusz, gotowo\u015b\u0107 do wype\u0142nienia ka\u017cdej Jego woli.<\/p>\n

Kontemplacja w \u017cyciu Siostry Faustyny nie ogranicza\u0142a si\u0119 do czasu modlitwy, ale rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 na ca\u0142e \u017cycie. Poznawanie tajemnicy mi\u0142osierdzia Bo\u017cego pozwoli\u0142o jej bowiem odkry\u0107 Boga w swej duszy, dlatego nie szuka\u0142a\u00a0 Go gdzie\u015b\u00a0 daleko, nie\u00a0 musia\u0142a i\u015b\u0107\u00a0 przed\u00a0 tabernakulum,\u00a0 aby\u00a0 si\u0119 z Nim spotka\u0107, ale obcowa\u0142a z Nim w g\u0142\u0119bi swego jestestwa, gdziekolwiek si\u0119 znajdowa\u0142a. Wn\u0119trze mojej duszy<\/i> \u2013 pisa\u0142a \u2013 jest jakoby wielkim i wspania\u0142ym \u015bwiatem, w kt\u00f3rym mieszka B\u00f3g i ja. Poza Bogiem nikt tam wst\u0119pu nie ma<\/i> (Dz. 582, por. Dz. 193, 1385, 1021)<\/span>. Wiele razy na kartach \u201eDzienniczka\u201d pisa\u0142a o obecno\u015bci\u00a0 Boga \u017cyj\u0105cego\u00a0 w duszy. Czuj\u0119, \u017ce mieszkasz we mnie z Ojcem i Duchem \u015awi\u0119tym, a raczej czuj\u0119, \u017ce ja \u017cyj\u0119 w Tobie, o Bo\u017ce niepoj\u0119ty<\/i> (…). O Bo\u017ce m\u00f3j, pozna\u0142am Ci\u0119 wewn\u0105trz serca swego i ukocha\u0142am Ci\u0119 ponad wszystko, cokolwiek istnieje na ziemi i w niebie<\/i> (Dz. 478)<\/span>. Por\u00f3wnywa\u0142a sw\u0105 dusz\u0119 do tabernakulum, w kt\u00f3rym przechowywana jest \u017cywa Hostia (Dz. 1302)<\/span>, i w g\u0142\u0119bi swego jestestwa \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z Panem.<\/p>\n

Tego\u00a0 obcowania z\u00a0 Bogiem w g\u0142\u0119bi\u00a0 swej duszy uczy\u0142 Siostr\u0119 Faustyn\u0119 r\u00f3wnie\u017c sam Pan Jezus, gdy t\u0142umaczy\u0142, \u017ce zawsze jest tam obecny, nawet gdy Go nie dostrzega, \u017ce tylko grzech ci\u0119\u017cki wyp\u0119dza Go z duszy (Dz. 1181)<\/span>; gdy m\u00f3wi\u0142, \u017ce najwi\u0119cej jej powie w g\u0142\u0119bi serca, gdzie nikt nie mo\u017ce przeszkodzi\u0107 Jego dzia\u0142aniu (Dz. 581)<\/span>; gdy wyja\u015bnia\u0142, jak wielk\u0105 warto\u015b\u0107 ma cho\u0107by jeden akt czystej mi\u0142o\u015bci ku Niemu (Dz. 576)<\/span> i zach\u0119ca\u0142, aby ustawicznie \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z Nim przez mi\u0142o\u015b\u0107 (Dz. 576)<\/span>, by swoje modlitwy, posty, umartwienia, prace i wszystkie cierpienia \u0142\u0105czy\u0142a z Jego modlitw\u0105, postem, umartwieniem, prac\u0105 i cierpieniem (Dz. 531)<\/span>. Siostra Faustyna pilnie korzysta\u0142a ze wszystkich rad, jakie otrzymywa\u0142a od Pana Jezusa i Matki Bo\u017cej, dlatego przebywanie z Bogiem we wn\u0119trzu swej duszy sta\u0142o si\u0119 dla niej samym \u017cyciem. Czuj\u0119<\/i> \u2013 pisa\u0142a \u2013 \u017ce B\u00f3g jest w sercu moim. I to, \u017ce czuj\u0119 Boga w duszy, nie przeszkadza mi do spe\u0142nienia obowi\u0105zk\u00f3w; nawet w\u00f3wczas, kiedy za\u0142atwiam najwa\u017cniejsze sprawy, wymagaj\u0105ce uwagi, nie trac\u0119 obecno\u015bci Boga w duszy i jestem z Nim \u015bci\u015ble z\u0142\u0105czona<\/i> (Dz. 318)<\/span>.<\/p>\n

Kontemplacj\u0119 Boga \u017cyj\u0105cego w duszy wspiera\u0142a Siostra Faustyna sta\u0142\u0105 praktyk\u0105 \u0142\u0105czenia si\u0119 z Chrystusem Mi\u0142osiernym (Dz. 743, 790, 861, 905, 1105, 1778 i inne)<\/span>. By\u0142o to jej codzienne postanowienie do szczeg\u00f3\u0142owego rachunku sumienia przez ca\u0142e lata. To \u0107wiczenie<\/i> \u2013 zauwa\u017cy\u0142a \u2013 daje mi dziwn\u0105 moc; serce jest zawsze z\u0142\u0105czone z Tym,<\/i> [kt\u00f3rego] pragnie, a czyny regulowane<\/i> [s\u0105] mi\u0142osierdziem, kt\u00f3re p\u0142ynie z mi\u0142o\u015bci<\/i> (Dz. 703)<\/span>. Z Nim, w Nim i przez Niego oddaj\u0119 chwa\u0142\u0119 Bogu<\/i> (Dz.1177)<\/span>. Kiedy chcia\u0142a zmieni\u0107 t\u0119 praktyk\u0119, Pan Jezus nie pozwoli\u0142 jej tego uczyni\u0107, nadal polecaj\u0105c ustawiczne \u0142\u0105czenie si\u0119 z Nim, obecnym w jej duszy (Dz. 1544)<\/span>. Do tego \u0142\u0105czenia si\u0119 z Jezusem nie przeszkadza\u0142y jej obowi\u0105zki, bo nie dawa\u0142a si\u0119 poch\u0142on\u0105\u0107 wirowi pracy ani innym rzeczom zewn\u0119trznym (Dz. 226, 582)<\/span>. Wszystkie wolne chwile sp\u0119dza\u0142a z Boskim Go\u015bciem we wn\u0119trzu swej duszy (Dz. 504)<\/span>, od Niego czerpa\u0142a \u015bwiat\u0142o i si\u0142\u0119 do\u00a0 walki ze wszystkimi\u00a0 trudno\u015bciami i\u00a0 sprzeciwami (Dz. 193)<\/span>, a jak wiadomo mia\u0142a ich niema\u0142o.<\/p>\n

\u015awiadomo\u015b\u0107 obecno\u015bci Jezusa w duszy i Jego kontemplowanie pog\u0142\u0119bia\u0142o wra\u017cliwo\u015b\u0107 Siostry Faustyny na wszelkie inne przejawy Jego obecno\u015bci i Jego \u017cyczenia. Dostrzega\u0142a Go wsz\u0119dzie. Wszystko, co mnie otacza<\/i> \u2013 pisa\u0142a \u2013 jest przepe\u0142nione Bogiem, a najwi\u0119cej dusza moja, kt\u00f3r\u0105 zdobi \u0142aska<\/i> (Dz. 887)<\/span>. Potrafi\u0142a odnale\u017a\u0107 Boga w drugim cz\u0142owieku, w r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bciach codziennego \u017cycia, a nawet \u2013 jak pisze \u2013 pod najtajniejszymi rzeczami<\/i> (Dz. 148)<\/span>. Wsz\u0119dzie dostrzega\u0142a Jego dobro\u0107, tak\u017ce w tych okoliczno\u015bciach,\u00a0 kt\u00f3re dla\u00a0 cz\u0142owieka s\u0105\u00a0 trudne do przyj\u0119cia. Przestawanie z Umi\u0142owanym w g\u0142\u0119bi duszy czyni\u0142o j\u0105 wra\u017cliw\u0105 na ka\u017cdy przejaw Jego woli, nawet na najcichsze natchnienia duchowe, kt\u00f3re z mi\u0142o\u015bci podejmowa\u0142a, cho\u0107 nieraz\u00a0 p\u0142aci\u0142a za to wysok\u0105 cen\u0119 trudu i cierpienia. T\u0119 obecno\u015b\u0107 Boga w swej duszy, mo\u017cliwo\u015b\u0107 tak prostego \u0142\u0105czenia si\u0119 z Jezusem, \u017cycia z Nim, w Nim i dla Niego ka\u017cdego dnia i w ka\u017cdej chwili oraz objawianie Jego woli przyjmowa\u0142a jako niepoj\u0119ty dar Bo\u017cego mi\u0142osierdzia. Wiele razy pisa\u0142a o tym, \u017ce nie mo\u017ce wyj\u015b\u0107 z\u00a0 podziwu, gdy kontempluje\u00a0 t\u0119 tajemnic\u0119 naszej wiary (Dz. 1523)<\/span>, bo: wszystko si\u0119 zaczyna z mi\u0142osierdzia Twego i na mi\u0142osierdziu Twoim si\u0119 ko\u0144czy<\/i> (Dz. 1506)<\/span>.<\/p>\n

Po\u00a0 do\u015bwiadczeniu\u00a0 biernych\u00a0 nocy zmys\u0142\u00f3w i ducha\u00a0 Siostra Faustyna prze\u017cywa\u0142a cz\u0119sto tak\u017ce\u00a0 stany kontemplacji\u00a0 wlanej. B\u00f3g\u00a0 wzi\u0105\u0142\u00a0 jej\u00a0 dusz\u0119 w ca\u0142kowite posiadanie, a ona w tych momentach bez wysi\u0142ku, w spos\u00f3b prosty i mi\u0142osny obcowa\u0142a z Nim. Cz\u0119\u015bciej obcuj\u0119 z Panem w spos\u00f3b g\u0142\u0119bszy<\/i> \u2013 pisa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d \u2013 Zmys\u0142y pozostaj\u0105 w u\u015bpieniu i cho\u0107 niedostrzegalnie, jednak rzeczywi\u015bcie i ja\u015bniej mi s\u0105 wszystkie rzeczy, ani\u017celi bym je oczami widzia\u0142a. Umys\u0142 poznaje w jednym momencie wi\u0119cej ni\u017c przez d\u0142ugie lata gruntownego zastanawiania si\u0119 i rozmy\u015blania, jak co do istoty Bo\u017cej, tak samo i co do prawd objawionych, a tak\u017ce samo co do poznania w\u0142asnej n\u0119dzy<\/i> (Dz. 882)<\/span>.<\/p>\n

Siostra\u00a0 Faustyna, nie maj\u0105c\u00a0 wykszta\u0142cenia teologicznego, pozostawi\u0142a niezwykle pi\u0119kne opisy kontemplacji wlanej, w kt\u00f3rych bardzo trafnie, a jednocze\u015bnie\u00a0 prostym j\u0119zykiem wyrazi\u0142a\u00a0 to, co jest jej istot\u0105, skutki i spos\u00f3b, w jaki prze\u017cywa\u0142a te stany jej dusza. Obcowanie moje z Panem<\/i> \u2013 zanotowa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d \u2013 jest obecnie na wskro\u015b duchowe; dusza moja jest dotkni\u0119ta przez Boga i ca\u0142a si\u0119 w Nim pogr\u0105\u017ca, a\u017c do zapomnienia o sobie; przesi\u0105kni\u0119ta na wskro\u015b Bogiem, tonie w Jego pi\u0119kno\u015bci, tonie ca\u0142a w Nim. Nie umiem tego opisa\u0107, bo pisz\u0105c u\u017cywam zmys\u0142\u00f3w, a tam, w tym zjednoczeniu, zmys\u0142y nie dzia\u0142aj\u0105, jest zlanie Boga i duszy, jest tak wielkie \u017cycie w Bogu, do kt\u00f3rego jest dopuszczona dusza, \u017ce si\u0119 nie da j\u0119zykiem to<\/i> [tego] wyrazi\u0107. Kiedy dusza wraca do zwyk\u0142ego \u017cycia, wtenczas widzi, \u017ce to \u017cycie jest mrokiem, senn\u0105 bez\u0142adno\u015bci\u0105, spowiciem ma\u0142ej dzieciny. W takich chwilach dusza tylko przyjmuje od Boga, bo ona sama z siebie nic nie czyni, nie robi najmniejszego wysi\u0142ku, wszystko sprawia w niej B\u00f3g<\/i> (Dz. 767)<\/span>.<\/p>\n

Akty kontemplacji wlanej w \u017cyciu Siostry Faustyny pocz\u0105tkowo pojawia\u0142y si\u0119 sporadycznie i to jeszcze przed wst\u0105pieniem do klasztoru (Dz. 1404, 770)<\/span>, a p\u00f3\u017aniej coraz cz\u0119\u015bciej, zw\u0142aszcza po uzdalniaj\u0105cych do takiego przestawania z Bogiem biernych nocach ducha. Czasem akty kontemplacji wlanej przed\u0142u\u017ca\u0142y si\u0119 i trwa\u0142y ca\u0142e dnie. Dzie\u0144 ca\u0142y<\/i> \u2013 zapisa\u0142a \u2013 \u017cy\u0142am w tym zanurzeniu w Bogu, bez \u017cadnej przerwy. Wieczorem nagle wesz\u0142am w omdlenie i dziwny rodzaj konania: mi\u0142o\u015b\u0107 moja pragnie dor\u00f3wna\u0107 mi\u0142o\u015bci tego Mocarza; jest tak gwa\u0142townie poci\u0105gni\u0119ta ku Niemu, \u017ce bez szczeg\u00f3lniejszej \u0142aski Bo\u017cej niepodobna, aby w tym \u017cyciu mo\u017cna znie\u015b\u0107 ten ogrom \u0142aski, ale widz\u0119 jasno, \u017ce Jezus mnie sam utrzymuje i umacnia, i uzdalnia do obcowania z sob\u0105<\/i> (Dz. 708, por. Dz. 1246)<\/span>.<\/p>\n

T\u0119 \u0142ask\u0119 kontemplacji wlanej \u2013 jak wynika z notatek Siostry Faustyny \u2013 uprosi\u0142a jej Matka Bo\u017ca, kt\u00f3ra wiele razy uczy\u0142a j\u0105 prowadzenia \u017cycia wewn\u0119trznego. Staraj si\u0119 o cicho\u015b\u0107 i pokor\u0119<\/i> \u2013 m\u00f3wi\u0142a \u2013 aby Jezus, kt\u00f3ry ustawicznie mieszka w sercu twoim, m\u00f3g\u0142 wypocz\u0105\u0107. Adoruj Go w sercu swoim, nie wychod\u017a z wn\u0119trza swego<\/i> (…). Uprosz\u0119 ci \u0142ask\u0119 tego rodzaju \u017cycia wewn\u0119trznego, aby\u015b nie opuszczaj\u0105c swego wn\u0119trza, na zewn\u0105trz spe\u0142nia\u0142a wszelkie obowi\u0105zki swoje jeszcze z wi\u0119ksz\u0105 dok\u0142adno\u015bci\u0105<\/i> (Dz. 785)<\/span>. Ten zapis w \u201eDzienniczku\u201d Siostry Faustyny potwierdza zdanie tych teolog\u00f3w, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105, \u017ce kontemplacja wlana jest darem Boga i cz\u0142owiek w\u0142asnym wysi\u0142kiem ducha, zwyczajn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 go nie mo\u017ce. Tej \u0142aski \u2013 daru kontemplacji wlanej \u2013 udziela B\u00f3g tym duszom, kt\u00f3re zdolne s\u0105 j\u0105 przyj\u0105\u0107, to znaczy przesz\u0142y niezwykle bolesne oczyszczenia w biernych nocach.<\/p>\n

Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin mo\u017ce jednak \u2013 jak twierdzi wi\u0119kszo\u015b\u0107 teolog\u00f3w \u2013 doj\u015b\u0107 do stanu kontemplacji nabytej. Jest to proces odkrywania Boga w swej duszy i do\u015bwiadczania Jego mocy , kt\u00f3ry mie\u015bci si\u0119 w granicach mo\u017cliwo\u015bci ludzkiego ducha wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cego z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105. W\u0142a\u015bnie Siostra Faustyna uczy poszukiwania tego niepoj\u0119tego daru, jaki B\u00f3g z\u0142o\u017cy\u0142 w duszy ludzkiej, to jest samego siebie; uczy, jak stawa\u0107 si\u0119 osob\u0105 kontemplatywn\u0105 w dzia\u0142aniu. M\u00f3wi, \u017ce trzeba zdecydowa\u0107 si\u0119 na intensywne i bardzo rzetelne prowadzenie \u017cycia wewn\u0119trznego, bo potrzebne jest oczyszczenie duszy nie tylko z grzechu, ale tak\u017ce z tre\u015bci, kt\u00f3rych dostarczaj\u0105 zmys\u0142y, \u015bwiat tw\u00f3rczego intelektu, by wej\u015b\u0107 w fascynuj\u0105cy \u015bwiat wiary. Im dusza jest bardziej oczyszczona, tym bardziej jest zdolna do odkrywania \u017cywego Boga w swej duszy, do rozwijania osobowej wi\u0119zi z Nim, do akt\u00f3w Jego kontemplacji, niezale\u017cnie od tego czy \u017cyje w klasztorze, czy w \u015bwiecie. Taka dusza b\u0119dzie mog\u0142a podpisa\u0107 si\u0119 pod tymi s\u0142owami Siostry Faustyny: Duch m\u00f3j jest z Bogiem, wn\u0119trzno\u015bci moje s\u0105 pe\u0142ne Boga, a wi\u0119c nie szukam Go poza sob\u0105. On, Pan, przenika dusz\u0119 moj\u0105 jak promie\u0144 s\u0142o\u0144ca czyste szk\u0142o. Z rodzon\u0105 matk\u0105, jak by\u0142am w jej \u017cywocie zamkniona, to nie by\u0142am tak z\u0142\u0105czona, ani\u017celi z Bogiem moim. Tam by\u0142a nie\u015bwiadomo\u015b\u0107, a tu jest pe\u0142nia rzeczywisto\u015bci i \u015bwiadomo\u015b\u0107 zjednoczenia<\/i> (Dz. 883)<\/span>.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/div>\n
\u015awi\u0119ta Siostra Faustyna\/Duchowo\u015b\u0107<\/a><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Charakterystycznym rysem szko\u0142y duchowo\u015bci \u015bw. Siostry Faustyny jest kontemplacja Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci. Kontemplacja nabyta \u2013 jak twierdzi Tanquerey \u2013 jest uproszczon\u0105 modlitw\u0105 uczu\u0107, aktem prostego patrzenia na Boga z\u0142\u0105czonym z uczuciem podziwu i mi\u0142o\u015bci. Dusze, kt\u00f3re dochodz\u0105 do stanu kontemplacji, nie potrzebuj\u0105 d\u0142ugich rozwa\u017ca\u0144 ani docieka\u0144 rozumowych, lecz poznaj\u0105 Boga raczej samorzutnie, bez wnioskowania,\u00a0 chodz\u0105\u00a0 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[29],"tags":[],"class_list":["post-1168","page","type-page","status-publish","hentry","category-duchowosc"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1168","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1168"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32432,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1168\/revisions\/32432"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1168"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1168"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}