{"id":1180,"date":"2014-12-17T00:51:00","date_gmt":"2014-12-17T00:51:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1180"},"modified":"2026-05-08T11:04:14","modified_gmt":"2026-05-08T09:04:14","slug":"w-pismach-sw-siostry-faustyny","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/w-pismach-sw-siostry-faustyny\/","title":{"rendered":"W pismach \u015bw. Siostry Faustyny"},"content":{"rendered":"

\"Nowe<\/a><\/p>\n

Z charyzmatu \u015bw. Siostry Faustyny wyros\u0142a nie tylko nowa szko\u0142a duchowo\u015bci, ale tak\u017ce Apostolski Ruch Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ry na r\u00f3\u017cne sposoby podejmuje jej misj\u0119 g\u0142oszenia \u015bwiatu mi\u0142osierdzia Bo\u017cego poprzez \u015bwiadectwo \u017cycia, czyny, s\u0142owa i modlitw\u0119.<\/p>\n

Idea\u00a0 tego Ruchu zosta\u0142a\u00a0 objawiona Siostrze Faustynie w Wilnie 1935 roku, gdy Jezus przekaza\u0142 jej swe pragnienie dotycz\u0105ce za\u0142o\u017cenia takiego zgromadzenia, kt\u00f3re by g\u0142osi\u0142o mi\u0142osierdzie Boga \u015bwiatu i wyprasza\u0142o je dla \u015bwiata<\/i> (Dz. 436)<\/span>. Pocz\u0105tkowo\u00a0 s\u0105dzi\u0142a,\u00a0 \u017ce ma\u00a0 opu\u015bci\u0107\u00a0 swoje Zgromadzenie i za\u0142o\u017cy\u0107 klasztor kontemplacyjny, dla kt\u00f3rego napisa\u0142a nawet streszczenie regu\u0142y\u00a0 zakonnej. Stopniowo jednak poznawa\u0142a, \u017ce w tej idei chodzi nie tylko o jeden klasztor czy jedno zgromadzenie. W li\u015bcie do swego kierownika duchowego ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki na pocz\u0105tku 1936 roku pisa\u0142a: Widz\u0119 jasno, \u017ce nie tylko b\u0119dzie zgromadzenie \u017ce\u0144skie i m\u0119skie, ale widz\u0119, \u017ce b\u0119dzie wielkie stowarzyszenie\u00a0 os\u00f3b \u015bwieckich,\u00a0 do kt\u00f3rego\u00a0 mog\u0105 wszyscy nale\u017ce\u0107 i czynem przypomina\u0107 mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, czyni\u0105c mi\u0142osierdzie jedni drugim. Niechaj si\u0119 Ojcu nie zdaj\u0105 te my\u015bli szale\u0144stwem, bo s\u0105 prawd\u0105 szczer\u0105, kt\u00f3ra nied\u0142ugo b\u0119dzie wprowadzona w czyn i chocia\u017cbym nie mia\u0142a nikogo za dzie\u0142em tym, jednak nie zra\u017cam si\u0119 niczym, bo mi wystarcza, \u017ce wiem, \u017ce taka jest wola Bo\u017ca.<\/i> Nadal jednak s\u0105dzi\u0142a, \u017ce jej rol\u0105 w tym dziele b\u0119dzie za\u0142o\u017cenie klasztoru kontemplacyjnego. Pragnienie wype\u0142nienia tego zadania stanowi\u0142o kanw\u0119, na kt\u00f3rej dokona\u0142y si\u0119 w jej \u017cyciu bierne oczyszczenia ducha (rozumu i woli), po kt\u00f3rych osi\u0105gn\u0119\u0142a szczyty zjednoczenia z Bogiem: mistyczne zr\u0119kowiny i za\u015blubiny. W ko\u0144cu w do\u015bwiadczeniu mistycznym jasno pozna\u0142a, \u017ce cho\u0107 to dzie\u0142o b\u0119dzie jedno, ale b\u0119dzie mia\u0142o trzy \u201eodcienie\u201d. Pierwszy stanowi\u0105 zakony kontemplacyjne, gdzie dusze odosobnione od \u015bwiata pali\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 w ofierze przed tronem Bo\u017cym i uprasza\u0107 mi\u0142osierdzie dla \u015bwiata ca\u0142ego… I wyprasza\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla kap\u0142an\u00f3w, i modlitw\u0105 swoj\u0105 przygotowywa\u0107 b\u0119d\u0105 \u015bwiat na ostateczne przyj\u015bcie Jezusa<\/i> (Dz. 1155)<\/span>. Drugi odcie\u0144 tworz\u0105 zgromadzenia czynne, kt\u00f3re modlitw\u0119 b\u0119d\u0105 \u0142\u0105czy\u0107 z dzie\u0142ami mi\u0142osierdzia i w egoistycznym \u015bwiecie b\u0119d\u0105 si\u0119 stara\u0142y rozbudzi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, mi\u0142osierdzie Jezusa<\/i> (Dz. 1156)<\/span>. Do trzeciego odcienia mog\u0105 nale\u017ce\u0107 wszyscy ludzie, kt\u00f3rzy nie zobowi\u0105zani \u015blubami uobecnia\u0107 b\u0119d\u0105 w \u015bwiecie mi\u0142osiern\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga poprzez \u017cycie przepe\u0142nione modlitw\u0105 i uczynno\u015bci\u0105 mi\u0142osierdzia. Cz\u0142onek tego odcienia<\/i> \u2013 napisa\u0142a Siostra Faustyna \u2013 powinien przynajmniej jeden uczynek dziennie spe\u0142ni\u0107 mi\u0142osierdzia, przynajmniej, a mo\u017ce ich by\u0107 wiele, gdy\u017c ka\u017cdemu jest go \u0142atwo spe\u0142ni\u0107<\/i> (Dz. 1158)<\/span>.<\/p>\n

<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 1. Okoliczno\u015bci powstania Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/span><\/b><\/p>\n

Dla realizacji\u00a0misji g\u0142oszenia \u015bwiatu\u00a0or\u0119dzia\u00a0Mi\u0142osierdzia B\u00f3g poprzez charyzmat i do\u015bwiadczenie mistyczne \u015bw. Siostry Faustyny inspiruje w Ko\u015bciele dzie\u0142o, kt\u00f3re dzisiaj okre\u015blamy mianem Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Zamys\u0142 tego dzie\u0142a nie od razu jasno by\u0142 jej objawiony, lecz dojrzewa\u0142 powoli, przechodz\u0105c r\u00f3\u017cne fazy rozwoju: od za\u0142o\u017cenia nowego zgromadzenia kontemplacyjnego a\u017c po okre\u015blenie struktury ruchu, kt\u00f3ry tworz\u0105 klasztory klauzurowe, zgromadzenia czynne i ludzie \u017cyj\u0105cy w \u015bwiecie.<\/p>\n

Pocz\u0105tki idei tego dzie\u0142a si\u0119gaj\u0105 roku 1935. Siostra Faustyna by\u0142a w\u00f3wczas w domu Zgromadzenia w Wilnie. Cieszy\u0142a si\u0119 \u0142ask\u0105 kontemplacji, g\u0142\u0119bokim \u017cyciem z Bogiem, a tak\u017ce cz\u0119\u015bciowym spe\u0142nieniem \u017cycze\u0144 Pana Jezusa, bo ju\u017c zosta\u0142 namalowany Jego obraz i w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy 26-28 kwietnia 1935 roku odebra\u0142 cze\u015b\u0107 publiczn\u0105 w Ostrej Bramie. Jej rado\u015b\u0107 m\u0105ci\u0142o jednak przeczucie nowych zada\u0144. Przerazi\u0142am si\u0119 ich wielko\u015bci\u0105<\/i> \u2013 zanotowa\u0142a \u2013 i uczu\u0142am si\u0119 zupe\u0142nie niezdoln\u0105 do ich spe\u0142nienia<\/i> (Dz. 429)<\/span>. Wtedy us\u0142ysza\u0142a s\u0142owa Pana Jezusa: Przygotujesz \u015bwiat na powt\u00f3rne przyj\u015bcie Moje. Przej\u0119\u0142y mnie do g\u0142\u0119bi te s\u0142owa<\/i> \u2013 pisze dalej w swoim duchowym pami\u0119tniku \u2013 i chocia\u017c udawa\u0142am jakobym ich nie s\u0142ysza\u0142a,\u00a0 jednak rozumiem je dobrze i nie mam w tym \u017cadnej w\u0105tpliwo\u015bci<\/i> (Dz. 429)<\/span>.<\/p>\n

W uroczysto\u015b\u0107\u00a0 Zes\u0142ania Ducha\u00a0 \u015awi\u0119tego, 9 czerwca 1935 roku, us\u0142ysza\u0142a kolejne polecenie, tym razem w formie konkretnego zadania: B\u0119dziesz wyprasza\u0107 z towarzyszkami swymi mi\u0142osierdzie dla siebie i \u015bwiata<\/i> (Dz. 435)<\/span>. Do tej pory pe\u0142ni\u0105c charyzmat Zgromadzenia, troszczy\u0142a si\u0119 przede wszystkim o dziewcz\u0119ta i kobiety potrzebuj\u0105ce g\u0142\u0119bokiej odnowy moralnej, nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce te s\u0142owa Pana Jezusa zrozumia\u0142a jako polecenie za\u0142o\u017cenia nowego zgromadzenia, kt\u00f3rego celem by\u0142oby wypraszanie mi\u0142osierdzia Bo\u017cego dla ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>\n

Poniewa\u017c nie by\u0142a pewna, czy dobrze odczyta\u0142a my\u015bl Pana, ani nie mia\u0142a wyra\u017anego polecenia, aby o tej sprawie porozmawia\u0107 ze spowiednikiem, dlatego przez dwadzie\u015bcia dni nie ujawnia\u0142a tego \u017cyczenia Jezusa. Dopiero 29 czerwca, sprowokowana do rozmowy przez ks. Micha\u0142a Sopo\u0107k\u0119, wyjawi\u0142a mu sw\u0105 tajemnic\u0119. Tajemnica ta jest taka<\/i> \u2013 zapisa\u0142a \u2013 \u017ce B\u00f3g \u017c\u0105da, aby by\u0142o zgromadzenie takie, aby g\u0142osi\u0142o mi\u0142osierdzie Boga \u015bwiatu i wyprasza\u0142o\u00a0 je dla \u015bwiata\u00a0<\/i> (Dz. 436)<\/span>. W czasie\u00a0 tej rozmowy\u00a0 Pan Jezus, stoj\u0105c w progu pokoju w postaci takiej jak na obrazie, upewnia\u0142 Siostr\u0119 Faustyn\u0119 m\u00f3wi\u0105c: Pragn\u0119, aby zgromadzenie takie by\u0142o<\/i> (Dz. 437)<\/span>. Pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem czu\u0142a si\u0119 niezdolna do wype\u0142nienia tego zadania, dlatego broni\u0142a si\u0119 przed jego przyj\u0119ciem: Jednak rzecz dziwna<\/i> \u2013 zanotowa\u0142a \u2013 \u017ce Jezus nie zwa\u017ca\u0142 na to wo\u0142anie moje, ale udzieli\u0142 mi \u015bwiat\u0142a do poznania, jak Mu jest mi\u0142e dzie\u0142o to i nie liczy\u0142 si\u0119 ze s\u0142abo\u015bci\u0105 moj\u0105, ale da\u0142 mi pozna\u0107, jak wiele trudno\u015bci pokona\u0107 musz\u0119\u201d<\/i> (Dz. 437)<\/span>.<\/p>\n

Na drugi dzie\u0144 po tej rozmowie z ks. Sopo\u0107k\u0105 \u2013 30 czerwca 1935 roku \u2013 w czasie Mszy \u015awi\u0119tej Siostra Faustyna znowu zobaczy\u0142a Pana Jezusa, kt\u00f3ry jej powiedzia\u0142, \u017ce pragnie, aby by\u0142o to zgromadzenie jak najpr\u0119dzej za\u0142o\u017cone<\/i> (Dz. 438)<\/span>, a nast\u0119pnie okre\u015bli\u0142 jego ducha, kt\u00f3rym jest na\u015bladowanie Go od \u017c\u0142\u00f3bka a\u017c po krzy\u017c<\/i> oraz zadanie g\u0142oszenia mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i wy- praszanie go dla ca\u0142ego \u015bwiata (Dz. 438)<\/span>. Po przyj\u0119ciu Komunii \u015awi\u0119tej Siostra Faustyna prze\u017cy\u0142a w spos\u00f3b mistyczny obecno\u015b\u0107 i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Tr\u00f3jcy\u00a0 \u015awi\u0119tej,\u00a0 po kt\u00f3rym\u00a0 ust\u0105pi\u0142y dotychczasowe l\u0119ki i niepokoje, s\u0142abo\u015b\u0107 i bezradno\u015b\u0107 wobec tego zadania. Kiedy przysz\u0142am do siebie<\/i> \u2013 zanotowa\u0142a \u2013 czu\u0142am moc i odwag\u0119 do spe\u0142nienia woli Bo\u017cej, nic mi si\u0119 nie wydawa\u0142o trudnym<\/i> (Dz. 439)<\/span>.<\/p>\n

Takie s\u0105 okoliczno\u015bci powstania Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Jego tw\u00f3rc\u0105 i inicjatorem jest sam Pan Jezus, kt\u00f3ry odkrywa przed sw\u0105 \u201esekretark\u0105\u201d zamys\u0142 powstania takiego \u201ezgromadzenia\u201d, czyli ruchu, kt\u00f3rego cz\u0142onkowie b\u0119d\u0105 Go na\u015bladowa\u0107 \u201eod \u017c\u0142\u00f3bka a\u017c po krzy\u017c\u201d oraz g\u0142osi\u0107 mi\u0142osierdzie Bo\u017ce i wyprasza\u0107 je dla ca\u0142ego \u015bwiata. W tych pierwszych objawieniach Pan Jezus nakre\u015bli\u0142 zasadnicze ramy tego dzie\u0142a, jego duchowo\u015b\u0107 oraz kierunek zaanga\u017cowania apostolskiego, kt\u00f3re ustawi\u0142 w perspektywie eschatologicznej: przygotowania \u015bwiata na powt\u00f3rne przyj\u015bcie Jego.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 2. Rozw\u00f3j idei Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia<\/span><\/b><\/p>\n

Tak zarysowany w pierwszych objawieniach kszta\u0142t nowego dzie\u0142a Siostra Faustyna rozumia\u0142a jednoznacznie: jako polecenie za\u0142o\u017cenia klasztoru kontemplacyjnego.\u00a0Nawet s\u0142owa \u015bw.\u00a0Ignacego,\u00a0kt\u00f3rego\u00a0prosi\u0142a\u00a0o pomoc w wype\u0142nieniu tego zamiaru Bo\u017cego, m\u00f3wi\u0105ce o tym, \u017ce regu\u0142a ta da si\u0119 zastosowa\u0107 i w tym Zgromadzeniu<\/i> (Dz. 448)<\/span>, nie zmieni\u0142y jej my\u015blenia. Nadal s\u0105dzi\u0142a, \u017ce chodzi o fundacj\u0119 nowego klasztoru, kt\u00f3ry by ca\u0142kowicie oddany by\u0142 tym zadaniom, o kt\u00f3re prosi\u0142 Pan Jezus. Nie dostrzega\u0142a w\u00f3wczas mo\u017cliwo\u015bci realizowania tego zadania we w\u0142asnym Zgromadzeniu ani w jakikolwiek inny spos\u00f3b.<\/p>\n

Na prze\u0142omie listopada i grudnia 1936 roku napisa\u0142a streszczenie regu\u0142y dla klasztoru kontemplacyjnego, kt\u00f3rej uk\u0142ad oparty by\u0142 na Konstytucjach jej macierzystego Zgromadzenia. Zawar\u0142a w niej \u017c\u0105dania Pana Jezusa odno\u015bnie zada\u0144 i ducha nowego zgromadzenia, a tak\u017ce stara\u0142a si\u0119 okre\u015bli\u0107 wa\u017cniejsze jej zdaniem regu\u0142y, kt\u00f3re dotyczy\u0142y: doboru cz\u0142onk\u00f3w, etap\u00f3w formacji zakonnej, modlitwy, pokuty, \u017cycia wsp\u00f3lnotowego, apostolstwa i zarz\u0105dzania. Ju\u017c przy pierwszym czytaniu tego zarysu konstytucji uderza radykalizm przejawiaj\u0105cy si\u0119 w selekcji cz\u0142onk\u00f3w, praktyce \u017cycia zakonnego opartego na modlitwie, wyrzeczeniu i surowej pokucie oraz na pe\u0142nym \u017carliwo\u015bci zaanga\u017cowaniu apostolskim o zbawienie dusz.<\/p>\n

W marcu 1936 roku Siostra Faustyna opu\u015bci\u0142a Wilno, udaj\u0105c si\u0119 najpierw do Walendowa, Derd, a p\u00f3\u017aniej do Krakowa. Ju\u017c z Walendowa w kwietniu 1936 roku pisa\u0142a do ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki: Widz\u0119 jasno, \u017ce nie tylko b\u0119dzie zgromadzenie \u017ce\u0144skie i m\u0119skie, ale widz\u0119, \u017ce b\u0119dzie wielkie stowarzyszenie os\u00f3b \u015bwieckich, do kt\u00f3rego mog\u0105 wszyscy nale\u017ce\u0107 i czynem przypomina\u0107 mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, czyni\u0105c mi\u0142osierdzie jedni drugim.<\/i> Nie przesta\u0142a dalej modli\u0107 si\u0119 w tej sprawie i szuka\u0107 sposob\u00f3w wype\u0142nienia woli Bo\u017cej. Rozmawia\u0142a ze spowiednikami, prze\u0142o\u017conymi, a przede wszystkim ofiarowa\u0142a w tej intencji ogromne cierpienia biernych nocy ducha. Pragn\u0119\u0142a tylko jednego, to jest jasnego poznania ca\u0142ego Bo\u017cego zamys\u0142u wobec tego dzie\u0142a oraz wype\u0142nienia w tym dziele tego, czego od niej Pan B\u00f3g oczekiwa\u0142.<\/p>\n

W ko\u0144cu pod dat\u0105 27\u00a0czerwca 1937 roku zapisa\u0142a, \u017ce w czasie Mszy \u015bwi\u0119tej Pan B\u00f3g da\u0142 jej \u015bwiat\u0142o i g\u0142\u0119bokie zrozumienie dzie\u0142a tego, nie pozostawiaj\u0105c ani cienia w\u0105tpliwo\u015bci (Dz. 1154)<\/span>. Dzie\u0142o to jest jedno<\/i> \u2013 zanotowa\u0142a \u2013 ale jakby w trzech odcieniach.<\/i> Pierwszy stanowi\u0105 dusze odosobnione\u00a0 od \u015bwiata, kt\u00f3re pali\u0107 si\u0119\u00a0 b\u0119d\u0105 w ofierze\u00a0 przed tronem Bo\u017cym i uprasza\u0107 mi\u0142osierdzie dla \u015bwiata ca\u0142ego<\/i> (…), i wyprasza\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla kap\u0142an\u00f3w, i modlitw\u0105 swoj\u0105 przygotowywa\u0107 b\u0119d\u0105 \u015bwiat na ostateczne przyj\u015bcie Jezusa<\/i> (Dz. 1155)<\/span>. Drugi odcie\u0144 tworzy\u0107 b\u0119d\u0105 zgromadzenia zakonne, kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0107 b\u0119d\u0105 modlitw\u0119 z czynem mi\u0142osierdzia. Szczeg\u00f3lnie broni\u0107 b\u0119d\u0105 duszy dziecka przed z\u0142ym. Modlitwa i czyn mi\u0142osierdzia zawiera w sobie wszystko, co te dusze czyni\u0107 b\u0119d\u0105<\/i> (…). W egoistycznym \u015bwiecie b\u0119d\u0105 si\u0119 stara\u0142y rozbudzi\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, mi\u0142osierdzie Jezusa<\/i> (Dz. 1156)<\/span>. Do trzeciego odcienia mog\u0105 nale\u017ce\u0107 wszyscy ludzie na \u015bwiecie \u017cyj\u0105cy<\/i> (Dz. 1157)<\/span>, nie zobowi\u0105zani \u017cadnym \u015blubem, kt\u00f3rzy za modlitw\u0119 i uczynno\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia b\u0119d\u0105 mieli udzia\u0142 we wszystkich zas\u0142ugach i przywilejach ca\u0142o\u015bci<\/i> (Dz. 1157)<\/span>. Cz\u0142onek tego odcienia powinien w ci\u0105gu dnia spe\u0142ni\u0107 przynajmniej jeden uczynek mi\u0142osierdzia, a mo\u017ce ich by\u0107 wiele, gdy\u017c ka\u017cdemu jest go \u0142atwo spe\u0142ni\u0107, nawet najbiedniejszemu<\/i> (Dz. 1158)<\/span>.<\/p>\n

W kontek\u015bcie tak rozumianego dzie\u0142a, kt\u00f3re jest jedno, ale w trzech odcieniach<\/i>, mo\u017cna dopiero wyja\u015bni\u0107 rozbie\u017cno\u015b\u0107 wizji dotycz\u0105cych lokalizacji przysz\u0142ego zgromadzenia, jakie mia\u0142a Siostra Faustyna. Raz mia\u0142 to by\u0107 niedu\u017cy ko\u015bci\u00f3\u0142, a przy nim klasztor mieszcz\u0105cy dwana\u015bcie cel zakonnych (Dz. 563)<\/span>, innym\u00a0 razem mury jakiego\u015b\u00a0 budynku bez\u00a0 okien i drzwi (Dz. 559)<\/span>, w kolejnej wizji \u2013 kapliczka, w kt\u00f3rej sze\u015bciu siostrom ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko udziela\u0142 Komunii \u015bwi\u0119tej (Dz. 613)<\/span>, a w nast\u0119pnej \u2013 klasztor, kt\u00f3ry opiekowa\u0142 si\u0119\u00a0 dzie\u0107mi w\u00a0 wieku\u00a0 od\u00a0 pi\u0119ciu do\u00a0 jedenastu lat\u00a0 broni\u0105c je\u00a0 przed\u00a0 z\u0142em (Dz. 765)<\/span>. Jeszcze innym razem widzia\u0142a klasztor, w kt\u00f3rym wszystko by\u0142o bardzo ubogie i skromne, ale duch wielki (Dz. 892)<\/span>. W ostatniej wizji zwi\u0105zanej z tym tematem Siostra Faustyna, ogl\u0105daj\u0105c klasztor tego nowego zgromadzenia, zobaczy\u0142a obszerne i wielkie pomieszczenia. Osoby w tym klasztorze \u017cyj\u0105ce chodzi\u0142y w sukniach \u015bwieckich, na razie, lecz duch panowa\u0142 zakonny w ca\u0142ej pe\u0142ni<\/i> (Dz. 1154)<\/span>. Ta ostatnia wizja bezpo\u015brednio poprzedza\u0142a pe\u0142ny zapis struktury tego jednego dzie\u0142a, w kt\u00f3rym uczestnicz\u0105 klasztory kontemplacyjne, osoby z r\u00f3\u017cnych instytut\u00f3w \u017cycia konsekrowanego i wszyscy inni, kt\u00f3rzy anga\u017cuj\u0105 si\u0119 przez modlitw\u0119 i czyn w Jezusowe dzie\u0142o mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Na zapisie w \u201eDzienniczku\u201d pochodz\u0105cym z 27\u00a0czerwca 1937 roku ko\u0144czy si\u0119 rozw\u00f3j idei Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ra w wypowiedziach Pana Jezusa od pocz\u0105tku pojmowana by\u0142a szeroko \u2013 jako ruch \u2013 lecz w my\u015bli Siostry Faustyny dojrzewa\u0142a stopniowo przechodz\u0105c ewolucj\u0119 od zamkni\u0119tego klasztoru kontemplacyjnego, przez zgromadzenia czynne, a\u017c do w\u0142\u0105czenia w to dzie\u0142o tak\u017ce os\u00f3b \u015bwieckich.<\/p>\n

Nale\u017cy\u00a0zaznaczy\u0107, \u017ce w\u00a0 pismach Siostry\u00a0Faustyny nie\u00a0 pojawia si\u0119 s\u0142owo \u201eruch\u201d, tylko \u201ezgromadzenie\u201d albo \u201edzie\u0142o\u201d. S\u0142owem \u201ezgromadzenie\u201d pos\u0142uguje si\u0119 Pan Jezus i Siostra Faustyna, ale ka\u017cde z nich u\u017cywa tego terminu w innym znaczeniu. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi, w tym tak\u017ce Siostra Faustyna, rozumia\u0142a s\u0142owo: \u201ezgromadzenie\u201d jako wsp\u00f3lnot\u0119 zakonn\u0105. Dlatego s\u0142owa Chrystusa: Pragn\u0119, aby zgromadzenie takie by\u0142o<\/i> (Dz. 437)<\/span> lub aby by\u0142o zgromadzenie to jak najszybciej za\u0142o\u017cone<\/i> (Dz. 438)<\/span> rozumia\u0142a dos\u0142ownie. S\u0105dzi\u0142a wi\u0119c, \u017ce Pan Jezus pragnie, aby powsta\u0142o nowe zgromadzenie, kt\u00f3re b\u0119dzie g\u0142osi\u0142o mi\u0142osierdzie Bo\u017ce i wyprasza\u0142o je dla \u015bwiata. Potem pisa\u0142a, \u017ce do tego \u201ezgromadzenia\u201d maj\u0105 nale\u017ce\u0107 tak\u017ce osoby o r\u00f3\u017cnych powo\u0142aniach, kobiety i m\u0119\u017cczy\u017ani, a nawet wszyscy ludzie w \u015bwiecie \u017cyj\u0105cy. Ta r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 powo\u0142a\u0144 wskazuje na inne znaczenie tego okre\u015blenia, mianowicie na znaczenie biblijne, odpowiadaj\u0105ce hebrajskiemu \u201eqahal\u201d, kt\u00f3rym pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 Pan Jezus w rozmowie z Siostr\u0105 Faustyn\u0105.<\/p>\n

Hebrajskie \u201eqahal\u201d wg \u201eS\u0142ownika teologii biblijnej\u201d oznacza zgromadzenie zw\u0142aszcza dla cel\u00f3w religijnych, najcz\u0119\u015bciej kultycznych.<\/i> Owo \u201ezgromadzenie\u201d sakralne mo\u017cna scharakteryzowa\u0107 przy pomocy nast\u0119puj\u0105cych cech konstytutywnych:<\/p>\n