{"id":1196,"date":"2014-12-17T00:55:46","date_gmt":"2014-12-17T00:55:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1196"},"modified":"2023-03-08T14:44:10","modified_gmt":"2023-03-08T13:44:10","slug":"nowenny","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/nowenny\/","title":{"rendered":"Nowenny"},"content":{"rendered":"

Kuria Metropolitalna w Krakowie, imprimatur bp. Kazimierza Nycza z 22 listopada 2003 roku, zatwierdzi\u0142a 4 nowenny do \u015bw. Siostry Faustyny. Ka\u017cda z nich oparta jest\u00a0 na\u00a0 tekstach\u00a0wyj\u0119tych z jej \u201eDzienniczka\u201d, ale ich tre\u015b\u0107 i forma jest r\u00f3\u017cna, uwzgl\u0119dniaj\u0105ca potrzeby wiernych. Pierwsza z nich ma charakter og\u00f3lny i mo\u017ce by\u0107 odmawiana we wszystkich intencjach, pozosta\u0142e maj\u0105 sprecyzowan\u0105 intencj\u0119: o poznawanie tajemnicy mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, o\u00a0 \u0142ask\u0119\u00a0 dzieci\u0119cej ufno\u015bci i przemieniania swego \u017cycia w mi\u0142osierdzie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/h3>\n

NOWENNA DO \u015aW. SIOSTRY FAUSTYNY (1)<\/span><\/h3>\n

Dzie\u0144 I<\/strong>
\n Poznawanie tajemnicy mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J\u00a0.<\/td>\n\u00a0\u00a0\u00a0\u201e\u017bycie wasze ma by\u0107 na Mnie wzorowane, od \u017c\u0142\u00f3bka a\u017c do skonania na krzy\u017cu. Wniknij w tajemnice Moje i poznasz przepa\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia Mojego ku stworzeniom i niezg\u0142\u0119bion\u0105 dobro\u0107 Moj\u0105 \u2013 i t\u0119 dasz pozna\u0107 \u015bwiatu\u201d (Dz. 438).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F .<\/td>\n\u201eO Bo\u017ce, jak bardzo pragn\u0119,\u00a0 aby\u00a0 Ci\u0119\u00a0 pozna\u0142y\u00a0 dusze, \u017ce\u015b je stworzy\u0142 z mi\u0142o\u015bci niepoj\u0119tej; o Stw\u00f3rco m\u00f3j i Panie, czuj\u0119, \u017ce uchyl\u0119 zas\u0142ony nieba, aby o dobroci Twojej nie w\u0105tpi\u0142a ziemia\u201d (Dz. 483).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego\u00a0wnikania\u00a0w\u00a0tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego w dziele stworzenia, zbawienia i chwa\u0142y, abym jak Ty dawa\u0142 j\u0105 pozna\u0107 \u015bwiatu.<\/p>\n

Dzie\u0144 II<\/strong>
\n Kontemplacja Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u00a0\u201eKiedy rozwa\u017casz to, co ci powiem w g\u0142\u0119bi serca twego, wi\u0119ksz\u0105 odnosisz korzy\u015b\u0107, ni\u017cby\u015b przeczyta\u0142a wiele ksi\u0105g. O, gdyby dusze chcia\u0142y s\u0142ucha\u0107\u00a0 g\u0142osu\u00a0 Mego,\u00a0 kiedy\u00a0 przemawiam\u00a0 w g\u0142\u0119bi ich serca, w kr\u00f3tkim czasie dosz\u0142yby do szczytu \u015bwi\u0119to\u015bci\u201d (Dz. 584).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\nBo\u017ce, nie szukam szcz\u0119\u015bcia poza wn\u0119trzem swej duszy, w kt\u00f3rej przebywasz. Ciesz\u0119 si\u0119 Tob\u0105 we w\u0142asnym wn\u0119trzu, tu z Tob\u0105 ustawicznie przebywam, tu jest najwi\u0119ksza moja z Tob\u0105 za\u017cy\u0142o\u015b\u0107, tu z Tob\u0105 przebywam bezpiecznie, tu nie dosi\u0119ga wzrok ludzki. Naj\u015bwi\u0119tsza Panna zach\u0119ca mnie do takiego przestawania z Tob\u0105 (por. Dz. 454).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0naucz mnie\u00a0przebywania\u00a0z Panem we w\u0142asnej duszy, s\u0142uchania Jego g\u0142osu i prze\u017cywania z Nim wszystkich chwil \u017cycia. Upro\u015b mi \u0142ask\u0119 kontemplacji Mi\u0142osierdzia w codzienno\u015bci.<\/p>\n

Dzie\u0144 III<\/strong>
\n Postawa ufno\u015bci wobec Pana Boga<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eC\u00f3rko Moja, je\u017celi przez ciebie \u017c\u0105dam od ludzi czci dla Mojego mi\u0142osierdzia, to ty powinna\u015b si\u0119 pierwsza odznacza\u0107 t\u0105 ufno\u015bci\u0105 w mi\u0142osierdzie Moje\u201d (Dz. 742). \u201eZapewniam ci sta\u0142y doch\u00f3d, z kt\u00f3rego \u017cy\u0107 b\u0119dziesz.\u00a0Twoim\u00a0 obowi\u0105zkiem\u00a0 jest\u00a0 zupe\u0142na\u00a0 ufno\u015b\u0107\u00a0 w\u00a0 dobro\u0107 Moj\u0105, a Moim obowi\u0105zkiem jest da\u0107 ci wszystko, czego potrzebujesz. Czyni\u0119 si\u0119 sam zale\u017cny od twojej ufno\u015bci; je\u017celi ufno\u015b\u0107 twoja b\u0119dzie wielka, to hojno\u015b\u0107 Moja nie b\u0119dzie zna\u0107 miary\u201d (Dz. 548).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eBo\u017ce w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej Jedyny. Pragn\u0119 Ci\u0119 tak kocha\u0107, jak jeszcze Ci\u0119 \u017cadna dusza ludzka nie kocha\u0142a, a chocia\u017c jestem dziwnie n\u0119dzna i male\u0144ka, to jednak\u00a0kotwic\u0119\u00a0ufno\u015bci swojej\u00a0zapu\u015bci\u0142am tak g\u0142\u0119boko w przepa\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia Twojego \u2013 Bo\u017ce i Stw\u00f3rco m\u00f3j. Pomimo wielkiej n\u0119dzy mojej nie l\u0119kam si\u0119 niczego, ale mam nadziej\u0119 \u015bpiewa\u0107 pie\u015b\u0144 chwa\u0142y wiecznie\u201d (Dz. 283).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Upro\u015b\u00a0mi,\u00a0\u015bwi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0\u0142ask\u0119\u00a0dzieci\u0119cej ufno\u015bci, abym zawsze i we wszystkim wiernie spe\u0142nia\u0142 wol\u0119 Bo\u017c\u0105, kt\u00f3ra jest dla nas samym mi\u0142osierdziem.<\/p>\n

Dzie\u0144 IV<\/strong>
\n Postawa mi\u0142osierdzia wobec bli\u017anich<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eC\u00f3rko Moja, (\u2026) \u017c\u0105dam od ciebie uczynk\u00f3w mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re maj\u0105 wyp\u0142ywa\u0107 z mi\u0142o\u015bci ku Mnie. Mi\u0142osierdzie masz okazywa\u0107 zawsze i wsz\u0119dzie bli\u017anim, nie mo\u017cesz si\u0119 od tego usun\u0105\u0107 ani wym\u00f3wi\u0107, ani uniewinni\u0107. Podaj\u0119 ci trzy sposoby czynienia mi\u0142osierdzia bli\u017anim: pierwszy \u2013 czyn, drugi \u2013 s\u0142owo, trzeci \u2013 modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera si\u0119 pe\u0142nia mi\u0142osierdzia i jest niezbitym dowodem mi\u0142o\u015bci ku Mnie. W ten spos\u00f3b dusza wys\u0142awia i oddaje cze\u015b\u0107 mi\u0142osierdziu Mojemu\u201d (Dz. 742).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eJezu m\u00f3j, przeniknij mnie ca\u0142\u0105, abym mog\u0142a Ci\u0119 odzwierciedli\u0107 w ca\u0142ym \u017cyciu swoim. Przeb\u00f3stwij mnie, aby czyny moje mia\u0142y warto\u015b\u0107 nadprzyrodzon\u0105. Spraw, abym mia\u0142a dla ka\u017cdej duszy bez wyj\u0105tku mi\u0142o\u015b\u0107, lito\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie. O m\u00f3j Jezu, ka\u017cdy ze \u015bwi\u0119tych Twoich odbija jedn\u0105 z cn\u00f3t Twoich na sobie, ja pragn\u0119 odbi\u0107 Twoje lito\u015bciwe i pe\u0142ne mi\u0142osierdzia Serce, chc\u0119 je wys\u0142awi\u0107. Mi\u0142osierdzie Twoje, o Jezu, niech b\u0119dzie wyci\u015bni\u0119te na sercu i duszy mojej jako piecz\u0119\u0107, a to b\u0119dzie odznak\u0105 moj\u0105 w tym i przysz\u0142ym \u017cyciu\u201d (Dz. 1242).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0wstawiaj\u00a0si\u0119 za\u00a0mn\u0105 do\u00a0Pana,\u00a0aby\u00a0i\u00a0moje \u017cycie przemienia\u0142o si\u0119 w mi\u0142osierdzie \u015bwiadczone bli\u017anim przez czyn, s\u0142owo i modlitw\u0119. Niech moje oczy, uszy, usta, r\u0119ce, nogi i serce b\u0119d\u0105 mi\u0142osierne.<\/p>\n

Dzie\u0144 V<\/strong>
\n G\u0142oszenie or\u0119dzia Mi\u0142osierdzia<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eW Starym Zakonie wysy\u0142a\u0142em prorok\u00f3w do ludu swego z gromami. Dzi\u015b wysy\u0142am ciebie do ca\u0142ej ludzko\u015bci z Moim mi\u0142osierdziem. Nie chc\u0119 kara\u0107 zbola\u0142ej ludzko\u015bci, ale pragn\u0119 j\u0105 uleczy\u0107, przytulaj\u0105c j\u0105 do swego mi\u0142osiernego Serca. Kar u\u017cywam, kiedy Mnie sami [ludzie] zmuszaj\u0105 do tego; r\u0119ka Moja niech\u0119tnie bierze za miecz sprawiedliwo\u015bci; przed dniem\u00a0 sprawiedliwo\u015bci posy\u0142am\u00a0 dzie\u0144 mi\u0142osierdzia\u201d (Dz. 1588).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eO Bo\u017ce m\u00f3j, wszystko, co we mnie jest, niech uwielbia Ciebie, Stw\u00f3rco m\u00f3j i Panie, a ka\u017cdym uderzeniem serca swego pragn\u0119 wys\u0142awi\u0107 niezg\u0142\u0119bione\u00a0mi\u0142osierdzie Twoje. Pragn\u0119\u00a0m\u00f3wi\u0107\u00a0duszom o Twojej dobroci i zach\u0119ca\u0107 do ufno\u015bci w mi\u0142osierdzie Twoje. Jest to misja moja, kt\u00f3r\u0105\u015b mi sam przeznaczy\u0142, Panie, w tym i przysz\u0142ym \u017cyciu\u201d (Dz. 1325).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Za\u00a0 twoim\u00a0 przyk\u0142adem,\u00a0\u015bwi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0chc\u0119 g\u0142osi\u0107 \u015bwiatu or\u0119dzie Mi\u0142osierdzia \u015bwiadectwem \u017cycia i s\u0142owem, aby dotar\u0142o ono do wszystkich ludzi i nape\u0142ni\u0142o ich serca nadziej\u0105. Niech i w moim \u017cyciu spe\u0142ni si\u0119 obietnica Jezusa: \u201eDusze, kt\u00f3re szerz\u0105 cze\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia Mojego, os\u0142aniam przez \u017cycie ca\u0142e, jak czu\u0142a matka swe niemowl\u0119, a w godzin\u0119 \u015bmierci nie b\u0119d\u0119 im S\u0119dzi\u0105, ale mi\u0142osiernym Zbawicielem\u201d (Dz. 1075).<\/p>\n

Dzie\u0144 VI<\/strong>
\n Wypraszanie mi\u0142osierdzia Bo\u017cego dla \u015bwiata<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eC\u00f3rko Moja, schyli\u0142em\u00a0 serce swoje do pr\u00f3\u015bb twoich; zadaniem twoim i obowi\u0105zkiem jest tu na ziemi wyprasza\u0107 mi\u0142osierdzie dla \u015bwiata ca\u0142ego (Dz. 570). Modlitwy, posty, umartwienia, prace i wszystkie cierpienia \u0142\u0105czy\u0107 b\u0119dziesz z modlitw\u0105, postem, umartwieniem, prac\u0105, cierpieniem Moim, a wtenczas b\u0119d\u0105 mia\u0142y moc przed Ojcem moim (Dz. 531). Czyni\u0119 ci\u0119 szafark\u0105 mi\u0142osierdzia swego\u201d (Dz. 570).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eO Bo\u017ce m\u00f3j, jestem \u015bwiadoma pos\u0142annictwa swego w Ko\u015bciele \u015bwi\u0119tym. Ustawicznym wysi\u0142kiem moim jest wyprasza\u0107 mi\u0142osierdzie dla \u015bwiata. \u015aci\u015ble \u0142\u0105cz\u0119 si\u0119 z Jezusem i staj\u0119 jako ofiara b\u0142agalna za \u015bwiatem. B\u00f3g mi nie odm\u00f3wi niczego, kiedy Go b\u0142agam g\u0142osem Syna Jego. Moja ofiara jest niczym sama z siebie, ale kiedy j\u0105 \u0142\u0105cz\u0119 z ofiar\u0105 Jezusa Chrystusa, to staje si\u0119 wszechmocn\u0105 i ma moc przeb\u0142agania gniewu Bo\u017cego. B\u00f3g mi\u0142uje nas w Synu swoim, bolesna m\u0119ka Syna Bo\u017cego jest ustawicznym \u0142agodzeniem gniewu Boga\u201d (Dz. 482).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0wraz\u00a0z tob\u0105\u00a0chc\u0119 b\u0142aga\u0107 o mi\u0142osierdzie dla ca\u0142ego \u015bwiata, szczeg\u00f3lnie dla grzesznik\u00f3w oraz kap\u0142an\u00f3w i os\u00f3b zakonnych, aby \u015bwi\u0119cie \u017cyj\u0105c, prowadzi\u0142y lud Bo\u017cy po drogach zbawienia.<\/p>\n

Dzie\u0144 VII<\/strong>
\n Umi\u0142owanie Ko\u015bcio\u0142a \u2013 Mistycznego Cia\u0142a Chrystusa<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eC\u00f3rko Moja, rozwa\u017c o \u017cyciu Bo\u017cym, jakie jest w Ko\u015bciele zawarte dla zbawienia i u\u015bwi\u0119cenia duszy twojej. Rozwa\u017c, jak korzystasz z tych skarb\u00f3w \u0142ask, z tych wysi\u0142k\u00f3w Mojej mi\u0142o\u015bci\u201d (Dz. 1758).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\nJezu, \u201estaram si\u0119 o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, bo przez to b\u0119d\u0119 po\u017cyteczn\u0105 Ko\u015bcio\u0142owi. Robi\u0119 ustawiczne wysi\u0142ki w cnocie, staram si\u0119 wiernie Ciebie na\u015bladowa\u0107, a ten szereg codziennych cn\u00f3t cichych, ukrytych, prawie niedostrzegalnych, ale spe\u0142nianych z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, sk\u0142adam do skarbca Ko\u015bcio\u0142a Bo\u017cego na korzy\u015b\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 dusz. Czuj\u0119 wewn\u0119trznie, jakobym mia\u0142a odpowiedzialno\u015b\u0107 za wszystkie dusze, czuj\u0119 dobrze, \u017ce \u017cyj\u0119 nie tylko dla siebie, ale dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a\u201d (Dz. 1505).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Wdzi\u0119czna\u00a0za dary Bo\u017cego mi\u0142osierdzia z\u0142o\u017cone dla mnie w Ko\u015bciele \u015bwi\u0119tym, chc\u0119 tak jak Ty \u2013 \u015bwi\u0119ta Faustyno \u2013 korzysta\u0107 z nich, by stawa\u0107 si\u0119 \u015bwi\u0119tym i przez to poci\u0105ga\u0107 inne dusze do zdroj\u00f3w mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

Dzie\u0144 VIII<\/strong>
\n Spotkanie z Jezusem w sakramentach \u015bwi\u0119tych<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eAch, jak Mnie to boli, \u017ce dusze tak ma\u0142o si\u0119 \u0142\u0105cz\u0105 ze Mn\u0105 w Komunii \u015bwi\u0119tej. Czekam na dusze, a one s\u0105 dla Mnie oboj\u0119tne. Kocham je tak czule i szczerze, a one Mi nie dowierzaj\u0105. Chc\u0119 je obsypa\u0107 \u0142askami \u2013 one przyj\u0105\u0107 ich nie chc\u0105. Obchodz\u0105 si\u0119 ze Mn\u0105 jak z czym\u015b martwym, a przecie\u017c mam serce pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdzia. Aby\u015b pozna\u0142a cho\u0107 troch\u0119 M\u00f3j b\u00f3l, wyobra\u017a\u00a0 sobie\u00a0 najczulsz\u0105\u00a0 matk\u0119,\u00a0 kt\u00f3ra kocha bardzo swe dzieci,\u00a0jednak te\u00a0 dzieci gardz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105\u00a0 matki; rozwa\u017c jej b\u00f3l, nikt jej nie pocieszy. To s\u0142aby obraz i podobie\u0144stwo Mojej mi\u0142o\u015bci\u201d (Dz. 1447).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eJezu, jest jeszcze\u00a0 jedna tajemnica\u00a0 w\u00a0 mym\u00a0 \u017cyciu \u2013 najg\u0142\u0119bsza,\u00a0 ale i najserdeczniejsza \u2013 to Ty sam pod postaci\u0105 chleba, kiedy przychodzisz do mojego serca. Tu jest ca\u0142a tajemnica mojej \u015bwi\u0119to\u015bci. Tu serce moje z\u0142\u0105czone z Twoim staje si\u0119 jedno, tu ju\u017c nie istniej\u0105 \u017cadne tajemnice, bo wszystko Twoje \u2013 moim jest, a moje \u2013 Twoim. Oto wszechmoc i cud Twojego mi\u0142osierdzia (Dz. 1489). Wszystko, co we mnie dobrego jest \u2013 sprawi\u0142a to Komunia \u015bwi\u0119ta, jej wszystko zawdzi\u0119czam. Czuj\u0119, \u017ce ten \u015bwi\u0119ty ogie\u0144 przemieni\u0142 mnie ca\u0142kowicie. O, jak si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce jestem mieszkaniem dla Ciebie, Panie; serce moje jest \u015bwi\u0105tyni\u0105, w kt\u00f3rej ustawicznie przebywasz\u201d (Dz. 1392).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0upro\u015b\u00a0mi \u0142ask\u0119 \u017cywej wiary, aby ka\u017cdy sakrament by\u0142 uprzywilejowanym miejscem spotkania z Panem Jezusem, a Eucharystia by\u0142a centrum ca\u0142ego \u017cycia, przemieniaj\u0105cym je w mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Dzie\u0144 IX<\/strong>
\n Nabo\u017ce\u0144stwo do Matki Bo\u017cej<\/strong><\/p>\n\n\n\n
M.B.<\/td>\n\u201e\u017bycie wasze ma by\u0107 podobne do \u017cycia mojego, ciche i ukryte, macie nieustannie si\u0119 jednoczy\u0107 z Bogiem i prosi\u0107 za ludzko\u015bci\u0105, i przygotowa\u0107 \u015bwiat na powt\u00f3rne przyj\u015bcie Boga\u201d (Dz. 625).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eO s\u0142odka Matko Bo\u017ca, na Tobie wzoruj\u0119 me \u017cycie, Ty\u015b mi \u015bwietlana zorza, w Tobie ton\u0119 ca\u0142a w zachwycie. O Matko, Dziewico Niepokalana, w Tobie odbija mi si\u0119 promie\u0144 Boga, Ty mnie uczysz, jak w\u015br\u00f3d burz kocha\u0107 Pana, Ty\u015b mi tarcz\u0105 i obron\u0105 od wroga\u201d (Dz. 1232).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, najwierniejsza c\u00f3rko Matki Mi\u0142osierdzia, ukryj mnie pod Jej p\u0142aszczem, aby\u00a0 prowadzi\u0142a\u00a0 mnie\u00a0 do\u00a0 Jezusa, uczy\u0142a uczestniczy\u0107 w Jego \u017cyciu i misji ukazywania \u015bwiatu mi\u0142osierdzia Ojca Niebieskiego. Chc\u0119 \u2013 jak Maryja \u2013 dawa\u0107 ludziom Mi\u0142osierdzie Wcielone \u2013 i przygotowywa\u0107 \u015bwiat na powt\u00f3rne przyj\u015bcie Jego.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/h3>\n

NOWENNA DO \u015aW. SIOSTRY FAUSTYNY (2)<\/span>
\n o poznanie tajemnicy mi\u0142osierdzia Bo\u017cego<\/span><\/h3>\n

Dzie\u0144 I<\/strong>
\n Poznawanie Pana Boga<\/strong><\/p>\n

Zastanawia\u0142am si\u0119 nad tajemnic\u0105 Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Koniecznie chcia\u0142am zg\u0142\u0119bi\u0107 i pozna\u0107, kim jest B\u00f3g. W jednej chwili duch m\u00f3j zosta\u0142 porwany jakoby w za\u015bwiaty. Ujrza\u0142am jasno\u015b\u0107 nieprzyst\u0119pn\u0105, a w niej jakoby trzy \u017ar\u00f3d\u0142a\u00a0 jasno\u015bci,\u00a0 kt\u00f3rej\u00a0 poj\u0105\u0107\u00a0 nie\u00a0 mog\u0142am. Z morza jasno\u015bci nieprzyst\u0119pnej wyszed\u0142 nasz ukochany Zbawiciel w pi\u0119kno\u015bci niepoj\u0119tej, z ranami ja\u015bniej\u0105cymi. A z onej jasno\u015bci by\u0142o s\u0142ycha\u0107 g\u0142os taki: \u00abJakim jest B\u00f3g w istocie swojej nikt nie zg\u0142\u0119bi, ani umys\u0142 anielski, ani ludzki. Poznawaj Boga przez rozwa\u017canie przymiot\u00f3w Jego\u00bb (por. Dz. 30). Pan udzieli\u0142 mi wiele \u015bwiat\u0142a poznania Jego przymiot\u00f3w. Pierwszym przymiotem, jaki mi Pan da\u0142 pozna\u0107 \u2013 to Jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, drugim jest Jego sprawiedliwo\u015b\u0107 si\u0119gaj\u0105ca w g\u0142\u0105b istoty rzeczy, a trzecim jest mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie. Zrozumia\u0142am, \u017ce najwi\u0119kszym przymiotem Boga jest mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie. Ono \u0142\u0105czy stworzenie ze Stw\u00f3rc\u0105 (por. Dz. 180).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 II<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w stworzeniu anio\u0142\u00f3w<\/strong><\/p>\n

\u201eBo\u017ce,\u00a0Ty jeste\u015b\u00a0szcz\u0119\u015bciem sam w sobie i nie potrzebujesz do tego szcz\u0119\u015bcia \u017cadnych\u00a0stworze\u0144, gdy\u017c\u00a0sam w\u00a0sobie jeste\u015b pe\u0142ni\u0105 mi\u0142o\u015bci, ale z niezg\u0142\u0119bionego mi\u0142osierdzia swego powo\u0142ujesz do bytu stworzenia i dajesz im udzia\u0142 w swym wiekuistym szcz\u0119\u015bciu. W mi\u0142osierdziu swoim niezg\u0142\u0119bionym stworzy\u0142e\u015b duchy anielskie i przypu\u015bci\u0142e\u015b je do swej mi\u0142o\u015bci, do swej Bo\u017cej poufa\u0142o\u015bci. Uzdolni\u0142e\u015b ich do wiekuistego kochania; cho\u0107 obdarzy\u0142e\u015b ich, Panie,\u00a0 tak hojnie\u00a0 blaskiem\u00a0 pi\u0119kna\u00a0i\u00a0mi\u0142o\u015bci,\u00a0to\u00a0jednak\u00a0 nic nie uby\u0142o z pe\u0142ni Twojej, o Bo\u017ce, ani te\u017c ich pi\u0119kno i mi\u0142o\u015b\u0107 nie dope\u0142ni\u0142y Ciebie, bo\u015b Ty sam w sobie wszystko. A je\u015bli da\u0142e\u015b udzia\u0142 im w swym szcz\u0119\u015bciu i pozwalasz im istnie\u0107 i siebie kocha\u0107, to jest jedynie przepa\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia Twego\u201d (Dz. 1741).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 III<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w stworzeniu \u015bwiata<\/strong><\/p>\n

\u201eO\u00a0 Bo\u017ce,\u00a0 jak\u00a0 hojnie\u00a0 rozlane\u00a0 jest\u00a0 mi\u0142osierdzie\u00a0 Twoje, a wszystko to uczyni\u0142e\u015b dla cz\u0142owieka. O, jak bardzo musisz kocha\u0107 tego cz\u0142owieka, kiedy Twa mi\u0142o\u015b\u0107 tak czynna dla niego. O Stw\u00f3rco m\u00f3j i Panie, wsz\u0119dzie widz\u0119 \u015blady Twej r\u0119ki i piecz\u0119\u0107 Twego mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re otacza wszystko, co jest stworzone (Dz. 1749). Uwielbiam Ci\u0119 za wszystkie dzie\u0142a r\u0105k Twoich, w kt\u00f3rych mi si\u0119 ukazuje tyle m\u0105dro\u015bci, dobroci i mi\u0142osierdzia. O Panie, rozsia\u0142e\u015b tyle pi\u0119kna po ziemi, a ono mi m\u00f3wi o pi\u0119kno\u015bci Twojej\u201d (Dz. 1692).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 IV<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w stworzeniu cz\u0142owieka<\/strong><\/p>\n

\u201eBo\u017ce,\u00a0 kt\u00f3ry\u015b\u00a0 z\u00a0 mi\u0142osierdzia swego powo\u0142a\u0107 raczy\u0142 z nico\u015bci do bytu rodzaj ludzki, z hojno\u015bci\u0105 go obdarzy\u0142e\u015b natur\u0105 i \u0142ask\u0105. Lecz dobroci Twojej jakby to nie dosy\u0107. \u2013 Ty, Panie, w mi\u0142osierdziu swoim dajesz nam \u017cycie wiekuiste. Przypuszczasz nas do swego szcz\u0119\u015bcia wiekuistego i dajesz nam udzia\u0142 w swym \u017cyciu wewn\u0119trznym, a czynisz to jedynie z mi\u0142osierdzia swego. Tak nas darzysz \u0142ask\u0105 swoj\u0105 jedynie dlatego, \u017ce\u015b dobry i pe\u0142en mi\u0142o\u015bci. Nie byli\u015bmy Ci potrzebni wcale do szcz\u0119\u015bcia Twego, ale Ty, Panie, chcesz si\u0119 podzieli\u0107 w\u0142asnym szcz\u0119\u015bciem z nami\u201d (Dz. 1743).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 V<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w tajemnicy Wcielenia<\/strong><\/p>\n

\u201eBo\u017ce, kt\u00f3ry\u015b\u00a0nie\u00a0zatraci\u0142\u00a0cz\u0142owieka\u00a0po\u00a0upadku,\u00a0ale w mi\u0142osierdzia swoim przebaczy\u0142e\u015b mu, przebaczy\u0142e\u015b po Bo\u017cemu, to jest, \u017ce nie tylko mu odpu\u015bci\u0142e\u015b win\u0119, ale obdarzy\u0142e\u015b go wszelk\u0105 \u0142ask\u0105. Mi\u0142osierdzie Ci\u0119 pobudzi\u0142o, \u017ce\u015b sam raczy\u0142 zst\u0105pi\u0107 do nas i wyd\u017awign\u0105\u0107 nas z n\u0119dzy naszej. I staje si\u0119 niepoj\u0119ty cud mi\u0142osierdzia Twego, o Panie. S\u0142owo staje si\u0119 Cia\u0142em \u2013 B\u00f3g zamieszka\u0142 z nami, S\u0142owo Bo\u017ce \u2013 Mi\u0142osierdzie Wcielone. Podnios\u0142e\u015b nas do swego B\u00f3stwa przez swe uni\u017cenie; jest to zbytek Twej mi\u0142o\u015bci, jest to przepa\u015b\u0107 Twego mi\u0142osierdzia. Zdumiewaj\u0105 si\u0119 niebiosa nad tym zbytkiem mi\u0142o\u015bci Twojej, teraz nikt si\u0119 zbli\u017cy\u0107 do Ciebie nie l\u0119ka. Jeste\u015b Bogiem mi\u0142osierdzia, masz lito\u015b\u0107 dla n\u0119dzy, jeste\u015b nam Bogiem, a my Twym ludem. Jeste\u015b nam Ojcem, a my Twe dzieci z \u0142aski; niech si\u0119 s\u0142awi mi\u0142osierdzie Twoje, \u017ce\u015b raczy\u0142 zst\u0105pi\u0107 do nas\u201d (Dz. 1745).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 VI<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w dziele Odkupienia<\/strong><\/p>\n

\u201eBo\u017ce,\u00a0 kt\u00f3ry\u015b\u00a0 jednym\u00a0 s\u0142owem\u00a0 m\u00f3g\u0142\u00a0 zbawi\u0107\u00a0 \u015bwiat\u00f3w tysi\u0105ce, jedno westchnienie Jezusa uczyni\u0142oby sprawiedliwo\u015bci Twojej zado\u015b\u0107, ale Ty, o Jezu, sam podj\u0105\u0142e\u015b tak straszn\u0105 m\u0119k\u0119 za nas jedynie z mi\u0142o\u015bci. Sprawiedliwo\u015b\u0107\u00a0 Ojca\u00a0 Twego by\u0142aby przeb\u0142agana jednym westchnieniem Twoim, a wszystkie wyniszczenia Twoje s\u0105 jedynie dzie\u0142em mi\u0142osierdzia Twego i niepoj\u0119tej mi\u0142o\u015bci. Kiedy\u015b kona\u0142 na krzy\u017cu, w tym momencie obdarzy\u0142e\u015b nas \u017cyciem wiekuistym; pozwalaj\u0105c sobie otworzy\u0107 bok sw\u00f3j naj\u015bwi\u0119tszy, otworzy\u0142e\u015b nam niewyczerpane \u017ar\u00f3d\u0142o mi\u0142osierdzia swego; da\u0142e\u015b nam, co mia\u0142e\u015b najdro\u017cszego, to jest krew i wod\u0119 z Serca swego. Oto wszechmoc mi\u0142osierdzia Twego, z niego p\u0142ynie nam wszelka \u0142aska\u201d (Dz. 1747).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 VII<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w Ko\u015bciele \u015bwi\u0119tym<\/strong><\/p>\n

\u201eTy,\u00a0 o\u00a0 Panie,\u00a0 odchodz\u0105c\u00a0 z tej ziemi, chcia\u0142e\u015b pozosta\u0107 z nami i pozostawi\u0142e\u015b sam siebie w Sakramencie O\u0142tarza i otworzy\u0142e\u015b nam na o\u015bcie\u017c mi\u0142osierdzie swoje. Nie ma n\u0119dzy, aby Ci\u0119 wyczerpa\u0142a; wezwa\u0142e\u015b wszystkich do tej krynicy mi\u0142o\u015bci, do tego \u017ar\u00f3d\u0142a Bo\u017cego zmi\u0142owania. Tu jest przybytek Twego mi\u0142osierdzia, tu lekarstwo na nasze niemoce; do Ciebie, \u017cywy zdroju mi\u0142osierdzia, ci\u0105gn\u0105 wszystkie dusze: jedne \u2013 jak jelenie Twej mi\u0142o\u015bci spragnione, inne \u2013 by obmy\u0107 grzech\u00f3w ran\u0119; inne \u2013 by zaczerpn\u0105\u0107 si\u0142y, \u017cyciem zm\u0119czone\u201d (Dz. 1747).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 VIII<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie w zjednoczeniu cz\u0142owieka z Bogiem<\/strong><\/p>\n

Stw\u00f3rco\u00a0 m\u00f3j i Panie, Twoja dobro\u0107 o\u015bmieli\u0142a mnie m\u00f3wi\u0107 z Tob\u0105 \u2013 mi\u0142osierdzie Twoje sprawia to, \u017ce znika pomi\u0119dzy nami przepa\u015b\u0107, kt\u00f3ra dzieli Stw\u00f3rc\u0119 od stworzenia. Rozmawia\u0107 z Tob\u0105, o Panie, to rozkosz dla mojego serca; w Tobie znajduj\u0119 wszystko, czego serce moje zapragn\u0105\u0107 mo\u017ce. Tu \u015bwiat\u0142o Twoje o\u015bwieca m\u00f3j umys\u0142 i czyni go zdolnym do coraz g\u0142\u0119bszego poznawania Ciebie. Tu na serce moje sp\u0142ywaj\u0105 \u0142ask strumienie, tu dusza moja czerpie \u017cycie wiekuiste. O Stw\u00f3rco m\u00f3j i Panie, Ty jeden ponad te dary dajesz mi sam siebie i jednoczysz si\u0119 \u015bci\u015ble ze swym n\u0119dznym stworzeniem. Za t\u0119 niepoj\u0119t\u0105 dobro\u0107 Twoj\u0105 uwielbiam Ci\u0119, o Stw\u00f3rco i Panie ca\u0142ym sercem i dusz\u0105 moj\u0105 (por. Dz. 1692).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 IX<\/strong>
\n Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce w \u017cyciu wiecznym<\/strong><\/p>\n

\u201eW duchu by\u0142am\u00a0 w niebie i ogl\u0105da\u0142am te niepoj\u0119te pi\u0119kno\u015bci i szcz\u0119\u015bcie, jakie nas czeka po \u015bmierci. Widzia\u0142am, jak wszystkie stworzenia oddaj\u0105 cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119\u00a0 nieustannie\u00a0 Bogu;\u00a0 widzia\u0142am,\u00a0 jak\u00a0 wielkie\u00a0 jest\u00a0 szcz\u0119\u015bcie w Bogu, kt\u00f3re si\u0119 rozlewa na wszystkie stworzenia, uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105c je. Rozumiem teraz \u015bw. Paw\u0142a, kt\u00f3ry powiedzia\u0142: Ani oko nie widzia\u0142o, ani ucho nie s\u0142ysza\u0142o, ani wesz\u0142o w serce cz\u0142owieka, co B\u00f3g nagotowa\u0142 tym, kt\u00f3rzy Go mi\u0142uj\u0105. Szcz\u0119\u015bliwa dusza, kt\u00f3ra si\u0119 cieszy ju\u017c tu na ziemi Jego szczeg\u00f3lnymi wzgl\u0119dami, a nimi s\u0105 dusze ma\u0142e i pokorne\u201d (Dz. 777\u2013778).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 coraz g\u0142\u0119bszego wnikania w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i jej kontemplacji w codzienno\u015bci, aby moje \u017cycie by\u0142o \u017cywym odbiciem tego najwi\u0119kszego przymiotu Boga.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/h3>\n

NOWENNA DO \u015aW. SIOSTRY FAUSTYNY (3)<\/span>
\n o \u0142ask\u0119 dzieci\u0119cej ufno\u015bci<\/span><\/h3>\n

W nowennie prosimy o\u00a0cnoty\u00a0warunkuj\u0105ce dzieci\u0119ce zawierzenie Panu Bogu<\/span><\/p>\n

Dzie\u0144 I<\/strong>
\n Szcz\u0119\u015bliwi, kt\u00f3rzy ufno\u015b\u0107 w Panu po\u0142o\u017cyli<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eDusza, kt\u00f3ra zaufa Mojemu mi\u0142osierdziu, jest najszcz\u0119\u015bliwsza, bo Ja sam mam o ni\u0105 staranie\u201d (Dz. 1273). \u201eObdarzam j\u0105 swoim zaufaniem i daj\u0119 jej wszystko, o co prosi\u201d (Dz. 453).<\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
S.F.<\/td>\n\u201eNie rozumiem, jak mo\u017cna nie ufa\u0107 Temu, kt\u00f3ry wszystko mo\u017ce. Z Nim wszystko, a bez Niego \u2013 nic. On Pan, nie pozwoli i nie dopu\u015bci zawstydzenia na \u00a0 tych,\u00a0 kt\u00f3rzy \u00a0 ca\u0142\u0105\u00a0 ufno\u015b\u0107\u00a0 swoj\u0105 w Nim po\u0142o\u017cyli\u201d (Dz. 358).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 dzieci\u0119cej ufno\u015bci wobec Pana Boga, Tego, kt\u00f3ry wszystko mo\u017ce, jest sam\u0105 M\u0105dro\u015bci\u0105 i kocha niesko\u0144czon\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n

Dzie\u0144 II<\/strong>
\n Ufno\u015b\u0107 odpowiedzi\u0105 na poznanie tajemnicy mi\u0142osierdzia Boga<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eWszystko, co istnieje, jest zawarte we wn\u0119trzno\u015bciach Mojego mi\u0142osierdzia g\u0142\u0119biej ni\u017c niemowl\u0119 w \u0142onie matki. Jak bole\u015bnie rani Mnie niedowierzanie Mojej dobroci. Najbole\u015bniej rani\u0105 Mnie grzechy nieufno\u015bci (Dz. 1076).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\nWiem, \u017ce nawet dusze wybrane i posuni\u0119te w \u017cyciu zakonnym czy duchownym, nie maj\u0105 odwagi ca\u0142kowicie Bogu zaufa\u0107, a to jest dlatego, \u017ce ma\u0142o dusz zna niezg\u0142\u0119bione mi\u0142osierdzie Boga, Jego wielk\u0105 dobro\u0107 (Dz. 731).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, pom\u00f3\u017c mi coraz g\u0142\u0119biej wnika\u0107 w tajemnic\u0119 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, daj mi pozna\u0107 dobro\u0107 Boga, abym coraz wi\u0119cej Mu ufa\u0142 i nie rani\u0142 Go sw\u0105 nieufno\u015bci\u0105.<\/p>\n

Dzie\u0144 III<\/strong>
\n Wiara<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eCo ty widzisz w rzeczywisto\u015bci, dusze widz\u0105 przez wiar\u0119. O, jak bardzo Mi jest mi\u0142a ich wielka wiara. Abym m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107 w duszy, dusza musi mie\u0107 wiar\u0119\u201d (Dz. 1420).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eGor\u0105co prosz\u0119 Pana, aby raczy\u0142 wzmacnia\u0107 wiar\u0119 moj\u0105, bym w \u017cyciu codziennym i szarym nie kierowa\u0142a si\u0119 usposobieniem ludzkim, ale duchem. O, jak wszystko ci\u0105gnie cz\u0142owieka do ziemi, ale wiara \u017cywa utrzymuje dusz\u0119 w wy\u017cszych sferach\u201d (Dz. 210).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno upro\u015b\u00a0mi wiar\u0119\u00a0 mocn\u0105 i \u017cyw\u0105, abym poznawa\u0142 mi\u0142osiern\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga do stworze\u0144, bo im pe\u0142niej Go poznam, tym wi\u0119cej Mu zaufam.<\/p>\n

Dzie\u0144 IV<\/strong>
\n Nadzieja<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201e[Niech pok\u0142adaj\u0105] nadziej\u0119 w mi\u0142osierdziu Moim najwi\u0119ksi grzesznicy. Rozkosz Mi sprawiaj\u0105 dusze, kt\u00f3re si\u0119 odwo\u0142uj\u0105 do Mojego mi\u0142osierdzia. Takim duszom udzielam \u0142ask ponad ich \u017cyczenia\u201d (Dz. 1146).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eCho\u0107bym mia\u0142a na sumieniu grzechy \u015bwiata ca\u0142ego i grzechy wszystkich dusz pot\u0119pionych, to jednak nie w\u0105tpi\u0142abym o Bo\u017cej dobroci, ale bez namys\u0142u rzuci\u0142abym si\u0119 w przepa\u015b\u0107 mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, kt\u00f3ra jest dla nas zawsze otwarta, i z sercem startym na proch rzuci\u0142abym si\u0119 do Jego st\u00f3p, zdaj\u0105c si\u0119 zupe\u0142nie na Jego \u015bwi\u0119t\u0105 wol\u0119, kt\u00f3ra jest mi\u0142osierdziem samym\u201d (Dz. 1552).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi niez\u0142omn\u0105 nadziej\u0119, abym w drodze do nieba zawsze liczy\u0142 na przebaczenie i pomoc \u0142aski Bo\u017cej w ka\u017cdej sytuacji, zw\u0142aszcza w chwilach trudnych.<\/p>\n

Dzie\u0144 V<\/strong>
\n Mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eJestem mi\u0142o\u015bci\u0105 i mi\u0142osierdziem samym; nie masz n\u0119dzy, kt\u00f3ra by mog\u0142a si\u0119 mierzy\u0107 z mi\u0142osierdziem Moim, ani go wyczerpie n\u0119dza, gdy\u017c z\u00a0 chwil\u0105\u00a0 udzielania\u00a0 si\u0119 \u2013 [mi\u0142osierdzie\u00a0 Moje\u00a0 si\u0119]\u00a0 powi\u0119ksza (Dz. 1273). Mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119 sprowadzi\u0142a [na ziemi\u0119] i mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119 zatrzymuje. C\u00f3rko Moja, o gdyby\u015b wiedzia\u0142a, jak wielk\u0105 zas\u0142ug\u0119 i nagrod\u0119 ma jeden akt czystej mi\u0142o\u015bci ku Mnie, umar\u0142aby\u015b z rado\u015bci. M\u00f3wi\u0119 to dlatego, aby\u015b si\u0119 ustawicznie \u0142\u0105czy\u0142a ze Mn\u0105 przez mi\u0142o\u015b\u0107\u201d (Dz. 576).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eMi\u0142o\u015b\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107 i jeszcze raz mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, ponad to nie ma nic wi\u0119kszego ani w niebie, ani na ziemi. Najwi\u0119ksza wielko\u015b\u0107 to jest \u2013 mi\u0142owa\u0107 Boga, prawdziwa wielko\u015b\u0107 jest w mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, prawdziwa m\u0105dro\u015b\u0107\u00a0 jest \u2013 mi\u0142owa\u0107\u00a0 Boga.\u00a0 Wszystko,\u00a0 co jest wielkie\u00a0 i\u00a0 pi\u0119kne \u2013 w Bogu jest; poza Bogiem nie ma pi\u0119kna ani wielko\u015bci\u201d (Dz. 990).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno,\u00a0upro\u015b mi gor\u0105c\u0105\u00a0 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, abym kocha\u0142 Go ponad wszystko, a wszystko ze wzgl\u0119du na Niego.<\/p>\n

Dzie\u0144 VI<\/strong>
\n Pokora<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eNie w gmachach i we wspania\u0142ych urz\u0105dzeniach, ale w sercu czystym i pokornym podobam sobie (Dz. 532). Strumienie mej \u0142aski zalewaj\u0105 dusze pokorne. Pyszni zawsze s\u0105 w ub\u00f3stwie i n\u0119dzy, gdy\u017c \u0142aska Moja odwraca si\u0119 od nich do dusz pokornych\u201d (Dz. 1602).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eO, jak pi\u0119kna jest dusza pokorna. (\u2026) Takiej duszy B\u00f3g nic nie odmawia; taka dusza jest wszechw\u0142adna, ona wp\u0142ywa na losy \u015bwiata ca\u0142ego; tak\u0105 dusz\u0119 B\u00f3g wywy\u017csza a\u017c do tronu swego, a im ona wi\u0119cej si\u0119 uni\u017ca, tym B\u00f3g wi\u0119cej si\u0119\u00a0 ku niej sk\u0142ania,\u00a0\u015bciga j\u0105 swymi\u00a0 \u0142askami i towarzyszy jej w ka\u017cdym momencie sw\u0105 wszechmoc\u0105. Taka dusza jest najg\u0142\u0119biej z Bogiem zjednoczona\u201d (Dz. 1306).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0upro\u015b\u00a0mi\u00a0\u0142ask\u0119\u00a0prawdziwej\u00a0pokory, abym przyj\u0105\u0142 prawd\u0119 o Bogu, o \u015bwiecie i sobie, a przez to stawa\u0142 si\u0119 ufny jak dziecko wobec Ojca Niebieskiego, uznaj\u0105c sw\u0105 zale\u017cno\u015b\u0107 od\u00a0Niego jako Stw\u00f3rcy i Zbawcy.<\/p>\n

Dzie\u0144 VII<\/strong>
\n Skrucha<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eJestem \u015bwi\u0119ty po trzykro\u0107 i brzydz\u0119 si\u0119 najmniejszym grzechem. Nie mog\u0119 kocha\u0107 duszy, kt\u00f3r\u0105 plami grzech, ale kiedy \u017ca\u0142uje, to nie ma granicy dla mojej hojno\u015bci, jak\u0105 mam ku niej. Mi\u0142osierdzie Moje ogarnia j\u0105 i usprawiedliwia. Mi\u0142osierdziem swoim \u015bcigam grzesznik\u00f3w na wszystkich drogach ich i raduje si\u0119 serce Moje, gdy oni wracaj\u0105 do Mnie\u201d (Dz. 1728).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eNajwi\u0119cej cierpi\u0119, gdy si\u0119 zetkn\u0119 z ob\u0142ud\u0105. Teraz Ci\u0119 rozumiem, Zbawicielu m\u00f3j, \u017ce\u015b tak surowo gromi\u0142 faryzeuszy za ich ob\u0142ud\u0119. Z zatwardzia\u0142ymi grzesznikami obcowa\u0142e\u015b \u0142askawiej, kiedy si\u0119 do Ciebie udawali skruszeni\u201d (Dz. 1579).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b mi \u0142ask\u0119 serdecznej skruchy za ka\u017cdy grzech i nawet najmniejsz\u0105 niewierno\u015b\u0107, bo ona by\u0142a przyczyn\u0105 strasznej m\u0119ki Jezusa. Niech skrucha mojego\u00a0 serca wyjedna\u00a0 przebaczenie wszystkich win i umocni m\u0105 ufno\u015b\u0107 w mi\u0142osierdzie Bo\u017ce.<\/p>\n

Dzie\u0144 VIII<\/strong>
\n Pe\u0142nienie woli Bo\u017cej<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201eNajwi\u0119ksz\u0105 oddajesz Mi chwa\u0142\u0119 przez cierpliwe poddawanie si\u0119 woli Mojej, a sobie skarbisz tak wielk\u0105 zas\u0142ug\u0119, \u017ce ani postami, ani \u017cadnymi umartwieniami nie osi\u0105gn\u0119\u0142aby\u015b tego. Wiedz o tym, c\u00f3rko Moja, \u017ce je\u017celi wol\u0119 swoj\u0105 poddajesz pod wol\u0119 Moj\u0105, \u015bci\u0105gasz na siebie wielkie upodobanie Moje; ta ofiara jest Mi mi\u0142a i pe\u0142na s\u0142odko\u015bci, w niej sobie podobam, ona ma moc\u201d (Dz. 904).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\nDa\u0142 mi Pan \u015bwiat\u0142o g\u0142\u0119bszego poznania woli swojej i zarazem ca\u0142kowitego zdania si\u0119 na t\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 wol\u0119 Boga. To \u015bwiat\u0142o utwierdzi\u0142o mnie w g\u0142\u0119bokim spokoju, daj\u0105c mi zrozumienie, \u017ce niczego l\u0119ka\u0107 si\u0119 nie powinnam, pr\u00f3cz grzechu. Cokolwiek na mnie B\u00f3g dopu\u015bci, przyjmuj\u0119 z ca\u0142kowitym poddaniem si\u0119 Jego \u015bwi\u0119tej woli. Gdziekolwiek mnie postawi, b\u0119d\u0119 si\u0119 stara\u0142a wiernie spe\u0142ni\u0107 Jego \u015bwi\u0119t\u0105 wol\u0119, chocia\u017cby ta wola Bo\u017ca by\u0142a dla mnie ci\u0119\u017cka i twarda (por. Dz. 1394), bo ona jest dla mnie mi\u0142osierdziem samym (por. Dz. 1552).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta Faustyno, upro\u015b\u00a0mi \u0142ask\u0119\u00a0wiernego\u00a0pe\u0142nienia woli Bo\u017cej zawsze i wsz\u0119dzie, abym w ten spos\u00f3b dawa\u0142 wyraz mojej ufno\u015bci wobec Pana Boga.<\/p>\n

Dzie\u0144 IX<\/strong>
\n Naczynie ufno\u015bci<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u201e\u0141aski z Mojego mi\u0142osierdzia czerpie si\u0119 jednym naczyniem, a nim jest \u2013 ufno\u015b\u0107. Im dusza wi\u0119cej zaufa, tym wi\u0119cej otrzyma. Wielk\u0105 Mi s\u0105 pociech\u0105 dusze o bezgranicznej ufno\u015bci, bo w takie dusze przelewam wszystkie skarby swych \u0142ask\u201d (Dz. 1578).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n
S.F.<\/td>\n\u201eO Panie, Mi\u0142o\u015bci moja, dzi\u0119kuj\u0119 Ci za dzie\u0144 dzisiejszy, \u017ce\u015b mi pozwoli\u0142 czerpa\u0107 ze zdroju niezg\u0142\u0119bionego mi\u0142osierdzia swego skarby \u0142ask. O Jezu, nie tylko w dniu dzisiejszym, ale w ka\u017cdym momencie czerpi\u0119 z niezg\u0142\u0119bionego mi\u0142osierdzia Twego wszystko, czegokolwiek dusza i cia\u0142o zapragn\u0105\u0107 mo\u017ce\u201d (Dz. 1178).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u015awi\u0119ta\u00a0Faustyno,\u00a0pom\u00f3\u017c mi\u00a0zdoby\u0107\u00a0wielkie naczynie ufno\u015bci, abym czerpa\u0142 nim \u0142aski nie tylko dla siebie, ale tak\u017ce dla Ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tego, naszej Ojczyzny i ca\u0142ego \u015bwiata, a szczeg\u00f3lnie dla dusz, kt\u00f3re zw\u0105tpi\u0142y w mi\u0142osierdzie Bo\u017ce.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/span><\/h3>\n

NOWENNA DO \u015aW. SIOSTRY FAUSTYNY (4)<\/span>
\n o \u0142ask\u0119 przemieniania si\u0119 w Mi\u0142osierdzie<\/span><\/h3>\n

Dzie\u0144 I<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nMi\u0142osierdzie Moje powinna odzwierciedli\u0107 w sobie ka\u017cda dusza\u201d (Dz. 1148). \u201eB\u0105d\u017a zawsze mi\u0142osierna, jako Ja mi\u0142osierny jestem. Kochaj wszystkich z mi\u0142o\u015bci ku Mnie, cho\u0107by najwi\u0119kszych wrog\u00f3w, aby si\u0119 mog\u0142o w ca\u0142ej pe\u0142ni odbi\u0107 w sercu twoim mi\u0142osierdzie Moje (Dz. 1695).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny Panie,\u00a0s\u0142owami \u015bwi\u0119tej Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to\u00a0 jest\u00a0 niezg\u0142\u0119bione mi\u0142osierdzie\u00a0 Jego,\u00a0 przejdzie\u00a0 przez\u00a0 serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale\u00a0 upatrywa\u0142a to,\u00a0 co pi\u0119kne w duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci\u00a0mojej,\u00a0a\u00a0sama zamkn\u0119 si\u0119 w najmi\u0142osierniejszym Sercu Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 II<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\n\u017b\u0105dam od ciebie uczynk\u00f3w mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re maj\u0105 wyp\u0142ywa\u0107 z mi\u0142o\u015bci ku Mnie. Mi\u0142osierdzie masz okazywa\u0107 zawsze i wsz\u0119dzie bli\u017anim, nie mo\u017cesz si\u0119 od tego usun\u0105\u0107 ani wym\u00f3wi\u0107, ani uniewinni\u0107 (Dz. 742).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny Panie,\u00a0 s\u0142owami\u00a0 \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie\u00a0 Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to, co\u00a0 pi\u0119kne w duszach\u00a0 bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej,\u00a0 a\u00a0 sama\u00a0 zamkn\u0119\u00a0 si\u0119\u00a0 w\u00a0 najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 III<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nPodaj\u0119 ci trzy sposoby czynienia mi\u0142osierdzia bli\u017anim: pierwszy \u2013 czyn, drugi \u2013 s\u0142owo, trzeci \u2013 modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera si\u0119 pe\u0142nia mi\u0142osierdzia i jest niezbitym dowodem mi\u0142o\u015bci ku Mnie. (\u2026) Nawet wiara najsilniejsza, nic nie pomo\u017ce bez uczynk\u00f3w (Dz. 742).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny Panie,\u00a0s\u0142owami \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie\u00a0 Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to,\u00a0 co pi\u0119kne\u00a0 w duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej, a sama\u00a0\u00a0zamkn\u0119\u00a0si\u0119 w\u00a0\u00a0najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 IV<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nPatrz\u00a0w\u00a0mi\u0142osierne\u00a0serce\u00a0Moje\u00a0i odbij lito\u015b\u0107 jego we w\u0142asnym sercu i czynie, aby\u015b ty, kt\u00f3ra g\u0142osisz \u015bwiatu mi\u0142osierdzie Moje, sama nim p\u0142on\u0119\u0142a (Dz. 1688).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny Panie,\u00a0 s\u0142owami \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny i wraz\u00a0 z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest\u00a0 niezg\u0142\u0119bione mi\u0142osierdzie\u00a0 Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to,\u00a0 co pi\u0119kne w duszach\u00a0 bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej, a\u00a0 sama\u00a0 zamkn\u0119 si\u0119\u00a0 w najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 V<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nWiedz o tym, \u017ce cokolwiek dobrego uczynisz jakiejkolwiek duszy, przyjmuj\u0119 jakoby\u015b Mnie samemu to uczyni\u0142a (Dz. 1768).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny\u00a0 Panie,\u00a0 s\u0142owami\u00a0 \u015bwi\u0119tej Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest\u00a0 niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to,\u00a0 co pi\u0119kne w\u00a0 duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej, a sama\u00a0 zamkn\u0119\u00a0 si\u0119 w\u00a0 najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 VI<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nNapisz to dla dusz wielu, kt\u00f3re nieraz si\u0119 martwi\u0105, \u017ce nie maj\u0105 rzeczy materialnych, aby przez nie czyni\u0107 mi\u0142osierdzie. Jednak o wiele wi\u0119ksz\u0105 zas\u0142ug\u0119 ma mi\u0142osierdzie ducha, na kt\u00f3re nie potrzeba mie\u0107 ani pozwolenia, ani spichlerza, jest ono przyst\u0119pne dla wszelkiej duszy (Dz. 1317).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny\u00a0 Panie, s\u0142owami\u00a0 \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest\u00a0 niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale\u00a0 upatrywa\u0142a to, co pi\u0119kne w\u00a0 duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej, a\u00a0 sama zamkn\u0119 si\u0119\u00a0 w\u00a0 najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 VII<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nPotrzebuj\u0119 ofiary wype\u0142nionej mi\u0142o\u015bci\u0105, bo ta tylko ma przede Mn\u0105 znaczenie. Wielkie s\u0105 d\u0142ugi \u015bwiata zaci\u0105gni\u0119te wobec Mnie, mog\u0105 je sp\u0142aci\u0107 dusze czyste sw\u0105 ofiar\u0105, czyni\u0105c mi\u0142osierdzie w duchu (Dz. 1316).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny\u00a0Panie, s\u0142owami\u00a0 \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest\u00a0 niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to,\u00a0 co pi\u0119kne w\u00a0 duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej,\u00a0a\u00a0sama\u00a0 zamkn\u0119\u00a0 si\u0119 w najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 VIII<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nPragn\u0119, aby serce twoje by\u0142o siedliskiem mi\u0142osierdzia Mojego. Pragn\u0119, aby to mi\u0142osierdzie rozla\u0142o si\u0119 na \u015bwiat ca\u0142y przez serce twoje. Ktokolwiek si\u0119 zbli\u017cy do ciebie, niech nie odejdzie bez tej ufno\u015bci w mi\u0142osierdzie Moje, kt\u00f3rej tak bardzo pragn\u0119 dla dusz (Dz. 1777).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny\u00a0Panie, s\u0142owami\u00a0 \u015bwi\u0119tej Faustyny\u00a0 i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie Jego,\u00a0 przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a\u00a0 to, co pi\u0119kne w\u00a0 duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci mojej, a\u00a0 sama zamkn\u0119\u00a0 si\u0119\u00a0 w\u00a0 najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

Dzie\u0144 IX<\/strong><\/p>\n\n\n\n
P.J.<\/td>\nJe\u017celi dusza nie czyni mi\u0142osierdzia w jakikolwiek spos\u00f3b, nie dost\u0105pi mi\u0142osierdzia Mojego w dzie\u0144 s\u0105du. O, gdyby dusze umia\u0142y gromadzi\u0107 sobie skarby wieczne, nie by\u0142yby s\u0105dzone \u2013 uprzedzaj\u0105c s\u0105dy Moje mi\u0142osierdziem (Dz. 1317).<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Mi\u0142osierny Panie,\u00a0s\u0142owami \u015bwi\u0119tej\u00a0 Faustyny\u00a0 i wraz z ni\u0105 prosz\u0119, aby\u015b moje \u017cycie przemienia\u0142 w mi\u0142osierdzie. \u201ePragn\u0119 si\u0119 ca\u0142a przemieni\u0107 w mi\u0142osierdzie Twoje i by\u0107 \u017cywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten najwi\u0119kszy przymiot Boga, to jest niezg\u0142\u0119bione\u00a0 mi\u0142osierdzie\u00a0 Jego, przejdzie przez serce i dusz\u0119 moj\u0105 do bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby oczy moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym nigdy nie podejrzewa\u0142a i nie s\u0105dzi\u0142a wed\u0142ug zewn\u0119trznych pozor\u00f3w, ale upatrywa\u0142a to, co\u00a0 pi\u0119kne w\u00a0 duszach bli\u017anich, i przychodzi\u0142a im z pomoc\u0105. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby s\u0142uch m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym sk\u0142ania\u0142a si\u0119 do potrzeb bli\u017anich, by uszy moje nie by\u0142y oboj\u0119tne na b\u00f3le i j\u0119ki bli\u017anich. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby j\u0119zyk m\u00f3j by\u0142 mi\u0142osierny, bym nigdy nie m\u00f3wi\u0142a ujemnie o bli\u017anich, ale dla ka\u017cdego mia\u0142a s\u0142owo pociechy i przebaczenia. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby r\u0119ce moje by\u0142y mi\u0142osierne i pe\u0142ne dobrych uczynk\u00f3w, bym tylko umia\u0142a czyni\u0107 dobrze bli\u017aniemu, a na siebie przyjmowa\u0107 ci\u0119\u017csze, mozolniejsze prace. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby nogi moje by\u0142y mi\u0142osierne, bym zawsze \u015bpieszy\u0142a z pomoc\u0105 bli\u017anim, opanowuj\u0105c swoje w\u0142asne znu\u017cenie i zm\u0119czenie. Prawdziwe moje odpocznienie jest w us\u0142u\u017cno\u015bci bli\u017anim. Dopom\u00f3\u017c mi, Panie, aby serce moje by\u0142o mi\u0142osierne, bym czu\u0142a ze wszystkimi cierpieniami bli\u017anich. Nikomu nie odm\u00f3wi\u0119 serca swego. Obcowa\u0107 b\u0119d\u0119 szczerze nawet z tymi, o kt\u00f3rych wiem, \u017ce nadu\u017cywa\u0107 b\u0119d\u0105 dobroci\u00a0 mojej, a sama\u00a0 zamkn\u0119\u00a0si\u0119 w\u00a0najmi\u0142osierniejszym\u00a0 Sercu\u00a0 Jezusa. O w\u0142asnych cierpieniach b\u0119d\u0119 milcze\u0107. Niech odpocznie mi\u0142osierdzie Twoje we mnie, o Panie m\u00f3j. Jezu m\u00f3j, przemie\u0144 mnie w siebie, bo Ty wszystko mo\u017cesz\u201d (Dz. 163).<\/p>\n

\u015awi\u0119ta Siostra Faustyna\/Liturgia i modlitwy<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kuria Metropolitalna w Krakowie, imprimatur bp. Kazimierza Nycza z 22 listopada 2003 roku, zatwierdzi\u0142a 4 nowenny do \u015bw. Siostry Faustyny. Ka\u017cda z nich oparta jest\u00a0 na\u00a0 tekstach\u00a0wyj\u0119tych z jej \u201eDzienniczka\u201d, ale ich tre\u015b\u0107 i forma jest r\u00f3\u017cna, uwzgl\u0119dniaj\u0105ca potrzeby wiernych. Pierwsza z nich ma charakter og\u00f3lny i mo\u017ce by\u0107 odmawiana we wszystkich intencjach, pozosta\u0142e maj\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[],"class_list":["post-1196","page","type-page","status-publish","hentry","category-liturgia-i-modlitwy-swieta-siostra-faustyna"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1196","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1196"}],"version-history":[{"count":49,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1196\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25884,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1196\/revisions\/25884"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1196"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1196"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1196"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}