{"id":1224,"date":"2014-12-17T01:06:58","date_gmt":"2014-12-17T01:06:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1224"},"modified":"2023-03-08T14:52:00","modified_gmt":"2023-03-08T13:52:00","slug":"szlak-w-lodzi","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/szlak-w-lodzi\/","title":{"rendered":"Szlak w \u0141odzi"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Po rocznej s\u0142u\u017cbie w Aleksandrowie Helenka Kowalska wr\u00f3ci\u0142a do G\u0142ogowca, by prosi\u0107 rodzic\u00f3w o pozwolenie na wst\u0105pienie do klasztoru. Kowalscy, wymawiaj\u0105c si\u0119 brakiem pieni\u0119dzy na posag, odm\u00f3wili zgody. I cho\u0107 Helenka t\u0142umaczy\u0142a, \u017ce pieni\u0119dzy nie trzeba, bo Pan Jezus sam temu zaradzi, to jednak ojciec trwa\u0142 w swym postanowieniu. Nawet proboszcza nie chcia\u0142 s\u0142ucha\u0107, kt\u00f3ry radzi\u0142, by krow\u0119 sprzeda\u0107, a pozwoli\u0107 dziewczynie i\u015b\u0107 do klasztoru, skoro Pan B\u00f3g j\u0105 wo\u0142a. Helenka bez zgody rodzic\u00f3w nie chcia\u0142a i\u015b\u0107 do klasztoru, wi\u0119c wr\u00f3ci\u0142a na s\u0142u\u017cb\u0119. Tym razem do \u0141odzi.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 1. Na s\u0142u\u017cbie w \u0141odzi<\/span><\/b><\/p>\n

\u0141\u00f3d\u017a by\u0142a\u00a0w\u00f3wczas\u00a0bardzo\u00a0dynamicznie rozwijaj\u0105cym si\u0119 o\u015brodkiem przemys\u0142u w\u0142\u00f3kienniczego. Na pocz\u0105tku XX wieku liczy\u0142a ponad 500 000 mieszka\u0144c\u00f3w: Polak\u00f3w, Niemc\u00f3w,\u00a0 \u017byd\u00f3w\u00a0 i\u00a0 Rosjan.\u00a0 Funkcjonowa\u0142y w niej du\u017ce manufaktury, fabryki, dobrze prosperowa\u0142y banki, powstawa\u0142y okaza\u0142e pa\u0142acyki\u00a0 przemys\u0142owc\u00f3w,\u00a0 parki\u00a0 i\u00a0 ogrody. W zwi\u0105zku z rozwojem przemys\u0142u do miasta \u015bci\u0105ga\u0142o tak\u017ce wielu ludzi, kt\u00f3rzy szukali pracy, by zarobi\u0107 na \u017cycie i dach nad g\u0142ow\u0105.<\/p>\n

W roku 1922 do \u0141odzi przyjecha\u0142a tak\u017ce Helenka Kowalska, by na s\u0142u\u017cbie u zamo\u017cnych rodzin zarobi\u0107 na w\u0142asne utrzymanie i pom\u00f3c rodzicom. Najpierw zamieszka\u0142a u wuja Micha\u0142a Rapackiego przy ul. Kro\u015bnie\u0144skiej 9, a pracowa\u0142a u trzech tercjarek franciszka\u0144skich. Podejmuj\u0105c t\u0119 prac\u0119 zastrzeg\u0142a sobie trzy warunki do\u015b\u0107 niezwyk\u0142e jak na m\u0142od\u0105 dziewczyn\u0119, mianowicie: czas na codzienn\u0105 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105, odwiedzanie chorych i konaj\u0105cych oraz korzystanie z pos\u0142ugi kap\u0142ana, kt\u00f3ry opiekowa\u0142 si\u0119 III zakonem franciszka\u0144skim.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

2. lutego 1923 roku, maj\u0105c ofert\u0119 z po\u015brednictwa pracy, Helenka zg\u0142osi\u0142a si\u0119 w mieszkaniu w\u0142a\u015bcicielki sklepu spo\u017cywczego przy ul. Abramowskiego 29 Marcjanny Sadowskiej, kt\u00f3ra potrzebowa\u0142a pomocy do opieki nad tr\u00f3jk\u0105 swoich dzieci. Gdy w drzwiach zobaczy\u0142a elegancko ubran\u0105 dziewczyn\u0119, pomy\u015bla\u0142a, \u017ce nie nadaje si\u0119 na s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 i by nie przyj\u0105\u0107 jej do pracy \u2013 obni\u017cy\u0142a pensj\u0119. Nie zra\u017cona tym Helenka, przyj\u0119\u0142a warunki, jakie stawia\u0142a nowa chlebodawczyni i zamieszka\u0142a u niej.<\/p>\n

Marcjanna Sadowiska wspomina\u0142a, \u017ce Helenka by\u0142a bardzo lubiana przez jej dzieci, bo im opowiada\u0142a bajki<\/i>, i \u015bwietnie prowadzi\u0142a dom. Jak z domu wyjecha\u0142am<\/i> \u2013 napisa\u0142a we wspomnieniu \u2013 to by\u0142am spokojna, bo ona w domu zrobi\u0142a lepiej ni\u017c ja. Mi\u0142a, grzeczna, pracowita. Nic na ni\u0105 powiedzie\u0107 nie mog\u0119, bo by\u0142a a\u017c za dobra. Taka dobra, \u017ce nie ma s\u0142\u00f3w na to<\/i>.<\/p>\n

Helenka nie tylko prowadzi\u0142a dom pani Sadowskiej, opiekowa\u0142a si\u0119 jej dzie\u0107mi, ale tak\u017ce potrzebuj\u0105cymi, kt\u00f3rych w\u00f3wczas nie brakowa\u0142o. W tej samej kamienicy, w kom\u00f3rce pod schodami mieszka\u0142 samotny, chory cz\u0142owiek. Helenka nie tylko dba\u0142a o to, by poda\u0107 mu co\u015b do jedzenia i us\u0142u\u017cy\u0107 w potrzebie, pocieszy\u0107, ale tak\u017ce zadba\u0142a o jego zbawienie. Pewnego dnia przyprowadzi\u0142a do niego kap\u0142ana, \u017ceby si\u0119 wyspowiada\u0142 i m\u00f3g\u0142 przyj\u0105\u0107 Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Jak si\u0119 okaza\u0142o, ten cz\u0142owiek nied\u0142ugo zmar\u0142, ale pojednany z Bogiem, przygotowany na spotkanie z Nim.<\/p>\n

Pewnego dnia w domu przy ul. Abramowskiego Helenk\u0119 odwiedzi\u0142a najstarsza siostra J\u00f3zefa. Pani Sadowiska poleci\u0142a, by j\u0105 dobrze ugo\u015bci\u0142a, by przynios\u0142a ze sklepu wszystko, co potrzeba. Ale Helenka przynios\u0142a tylko bu\u0142ki. Zdziwiona chlebodawczyni zapyta\u0142a, czemu tak skromnie przyjmuje sw\u0105 siostr\u0119, na co Helenka odpowiedzia\u0142a, \u017ce jest Wielki Post, w domu ca\u0142a rodzina przyzwyczajona jest do przestrzegania surowych post\u00f3w w tym czasie.<\/p>\n

Te epizody i opinie chlebodawc\u00f3w m\u00f3wi\u0105 o wielkiej wra\u017cliwo\u015bci Helenki na potrzeby drugiego cz\u0142owieka, o jej rzetelno\u015bci w wykonywaniu obowi\u0105zk\u00f3w, o jej bardzo \u017cyczliwym nastawieniu do ludzi, rado\u015bci, pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3rej nikomu nie narzuca\u0142a, ale si\u0119 te\u017c jej nie wstydzi\u0142a. Jak wierzy\u0142a, tak \u017cy\u0142a na co dzie\u0144.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 2. W parku \u201eWenecja\u201d<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na s\u0142u\u017cbie w \u0141odzi by\u0142y wtedy a\u017c trzy siostry Kowalskie, ka\u017cda w innym domu. Helenka i Gienia s\u0142u\u017cy\u0142y w\u00a0 domach\u00a0 po\u0142o\u017conych\u00a0 naprzeciw siebie przy ul. Abramowskiego, a Natalka przy ul. Nawrot. Spotyka\u0142y si\u0119 najcz\u0119\u015bciej w niedziele po Mszy \u015awi\u0119tej w \u0142\u00f3dzkiej katedrze, by sobie porozmawia\u0107, bo w tygodniu nie by\u0142o na to czasu. \u0141\u00f3dzka katedra, wcze\u015bniej ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki, by\u0142a czwart\u0105, okaza\u0142\u0105 i reprezentacyjn\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0105 w \u0141odzi, wzniesion\u0105 na pocz\u0105tku XX wieku, kt\u00f3ra w 1920 roku, wraz z utworzeniem przez papie\u017ca Benedykta XV diecezji \u0142\u00f3dzkiej, zosta\u0142a podniesiona do rangi katedry. Tutaj na Msze \u015awi\u0119te i nabo\u017ce\u0144stwa chodzi\u0142a Helenka Kowalska w czasie swego pobytu w \u0141odzi.<\/p>\n

Najwa\u017cniejsze wydarzenie w tego okresu \u017cycia Helenki Kowalskiej mia\u0142o miejsce w parku \u201eWenecja\u201d (dzi\u015b park J. S\u0142owackiego), kt\u00f3ry pod koniec XIX wieku za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142a\u015bciciel m\u0142yna, niejaki Reich. Park obejmowa\u0142 teren, na kt\u00f3rym znajdowa\u0142y si\u0119 stawy po\u0142\u0105czone kana\u0142ami, zasilane wodami z pobliskiej rzeki Jasieni. Z tego wzgl\u0119du park nazwano \u201eWenecja\u201d. By\u0142 on w\u00f3wczas miejscem rekreacji i zorganizowanej rozrywki dla mieszka\u0144c\u00f3w \u0141odzi i okolic. Do po\u0142udnia bawi\u0142y si\u0119 w nim dzieci, po po\u0142udniu gra\u0142y orkiestry w muszli koncertowej, w teatrze letnim wystawiano r\u00f3\u017cne sztuki, a wieczorem przy muzyce tanecznej i r\u00f3\u017cnych atrakcjach (m. in. skoki z wysokiej trampoliny do wody przez ogie\u0144) bawili si\u0119 doro\u015bli.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na taki \u201ebal\u201d, z wej\u015bciem za biletami, wybra\u0142y si\u0119 trzy siostry Kowalskie, ich kole\u017canka Lucyna Strzelecka (p\u00f3\u017aniej s. Julita w zgromadzeniu szarych urszulanek) i sam Jezus. Helenka \u2013 jak wspomina\u0142a jej siostra Natalia \u2013 mia\u0142a na sobie r\u00f3\u017cow\u0105 sukieneczk\u0119, \u201ekretonk\u0119\u201d z takimi falbankami z boku. W\u0142osy do ty\u0142u zaczesane w gruby warkocz, a ten warkocz to taki mia\u0142a jak r\u0119ka. By\u0142a bardzo zgrabn\u0105 i weso\u0142\u0105 dziewczyn\u0105, i mog\u0142a si\u0119 podoba\u0107. W chwili, kiedy zacz\u0119\u0142am ta\u0144czy\u0107<\/i> \u2013 napisa\u0142a w dzienniczku Siostra Faustyna \u2013 nagle ujrza\u0142am Jezusa obok, Jezusa um\u0119czonego, obna\u017conego z szat, okrytego ca\u0142ego ranami, kt\u00f3ry mi powiedzia\u0142 te s\u0142owa: \u201eDok\u0105d ci\u0119 cierpia\u0142 b\u0119d\u0119 i dok\u0105d Mnie zwodzi\u0107 b\u0119dziesz?\u201d W tej chwili umilk\u0142a wdzi\u0119czna muzyka, znik\u0142o sprzed oczu moich towarzystwo, w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowa\u0142am, pozosta\u0142 Jezus i ja<\/i>. Pod pretekstem b\u00f3lu g\u0142owy szybko opu\u015bci\u0142a towarzystwo i posz\u0142a do najbli\u017cszego ko\u015bcio\u0142a \u2013 do katedry \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki. Tam nie zwa\u017caj\u0105c na obecno\u015b\u0107 ludzi upad\u0142a krzy\u017cem przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem i prosi\u0142a Pana, by jej powiedzia\u0142, co ma czyni\u0107 dalej. Jed\u017a natychmiast do Warszawy, tam wst\u0105pisz do klasztoru<\/i> \u2013 us\u0142ysza\u0142a w odpowiedzi. To wydarzenie zadecydowa\u0142o o jej wyje\u017adzie z \u0141odzi.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dzi\u015b Helenka Kowalska \u2013 \u015bw. Siostra Faustyna jest patronk\u0105 \u0141odzi. Z takim wnioskiem\u00a0wyst\u0105pi\u0142a Rada Miasta, a zaaprobowa\u0142 go w 2005 roku Ojciec \u015awi\u0119ty Benedykt XVI, wydaj\u0105c stosowny dekret. W mie\u015bcie i \u0142\u00f3dzkim Ko\u015bciele podj\u0119to r\u00f3\u017cne inicjatywy zmierzaj\u0105ce nie tylko do upami\u0119tniania miejsc pobytu swej Patronki, ale tak\u017ce popularyzowania jej \u017cycia i misji.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/p>\n

\u015awi\u0119ta Siostra Faustyna\/Szlaki \u015bw. Siostry Faustyny<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po rocznej s\u0142u\u017cbie w Aleksandrowie Helenka Kowalska wr\u00f3ci\u0142a do G\u0142ogowca, by prosi\u0107 rodzic\u00f3w o pozwolenie na wst\u0105pienie do klasztoru. Kowalscy, wymawiaj\u0105c si\u0119 brakiem pieni\u0119dzy na posag, odm\u00f3wili zgody. I cho\u0107 Helenka t\u0142umaczy\u0142a, \u017ce pieni\u0119dzy nie trzeba, bo Pan Jezus sam temu zaradzi, to jednak ojciec trwa\u0142 w swym postanowieniu. Nawet proboszcza nie chcia\u0142 s\u0142ucha\u0107, kt\u00f3ry […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-1224","page","type-page","status-publish","hentry","category-szlaki-sw-siostry-faustyny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1224","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1224"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1224\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25894,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1224\/revisions\/25894"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1224"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1224"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1224"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}