{"id":1226,"date":"2014-12-17T01:07:05","date_gmt":"2014-12-17T01:07:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1226"},"modified":"2023-03-08T14:51:11","modified_gmt":"2023-03-08T13:51:11","slug":"szlak-zycia","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/szlak-zycia\/","title":{"rendered":"Szlak \u017cycia"},"content":{"rendered":"

Na szlaku \u017cycia \u015bw. Siostry Faustyny<\/b><\/span><\/h3>\n

Szlak\u00a0\u017cycia \u015bw.\u00a0Siostry Faustyny obejmuje miejscowo\u015bci i najwa\u017cniejsze miejsca, w kt\u00f3rych przebywa\u0142a Aposto\u0142ka Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Nawiedzaj\u0105 je pielgrzymi, by dotkn\u0105\u0107 miejsc naznaczonych jej obecno\u015bci\u0105 i prze\u017cy\u0107 spotkanie\u00a0 ze\u00a0 \u015awi\u0119t\u0105,\u00a0 z\u00a0 jej\u00a0 do\u015bwiadczeniem Boga i\u00a0 przyk\u0142adem\u00a0 \u017cycia i misj\u0105 g\u0142oszenia or\u0119dzia Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Mapa<\/span><\/b><\/p>\n

\"<\/p>\n

<\/a>Mo\u017cesz przej\u015b\u0107 do wybranego miejsca na szlaku:<\/b><\/p>\n

1<\/span> G\u0142ogowiec – \u015awinice<\/a>
\n2<\/span> Aleksandr\u00f3w \u0141\u00f3dzki<\/a>
\n3<\/span> \u0141\u00f3d\u017a<\/a><\/span>
\n4<\/span> Ostr\u00f3wek gm. Klemb\u00f3w
\n<\/a> 5<\/span> Warszawa
\n<\/a> 6<\/span> Skolim\u00f3w<\/a>
\n7<\/span> Krak\u00f3w<\/a>
\n8<\/span> Kiekrz<\/a>
\n9<\/span> P\u0142ock – Bia\u0142a<\/a>
\n10<\/span> Cz\u0119stochowa<\/a>
\n11<\/span> Wilno<\/a>
\n12<\/span> Walend\u00f3w – Derdy<\/a>
\n13<\/span> Rabka<\/a><\/p>\n

<\/a>1. G\u0141OGOWIEC – \u015aWINICE<\/b><\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 G\u0142ogowiec<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na pograniczu Wielkopolski i Mazowsza, w okolicach \u0141\u0119czycy, par. \u015awinice Warckie, znajduje si\u0119 wie\u015b G\u0142ogowiec. Tutaj Marianna i Stanis\u0142aw Kowalscy zakupili kilka morg\u00f3w pola od\u00a0 pa\u0144stwa\u00a0 Olejniczak\u00f3w i 1900 roku pobudowali, z charakterystycznego dla tej okolicy kamienia ro\u017cniatowskiego, skromny, parterowy\u00a0 dom i zabudowania gospodarcze. W domu by\u0142a tylko jedna izba, sie\u0144 i kuchnia, kt\u00f3ra w zimie s\u0142u\u017cy\u0142a tak\u017ce jako warsztat ciesielski ojca. W tym ma\u0142ym, ciasnym, ale w\u0142asnym domu przysz\u0142o na \u015bwiat dziesi\u0119cioro dzieci, a w\u015br\u00f3d nich Prorok naszych czas\u00f3w nios\u0105cy \u015bwiatu or\u0119dzie Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Rodzina\u00a0Kowalskich\u00a0utrzymywa\u0142a si\u0119 z niewielkiego gospodarstwa rolnego i pracy ciesielskiej ojca. Cho\u0107 w domu \u017cy\u0142o si\u0119 bardzo skromnie i na wiele rzeczy nie by\u0142o pieni\u0119dzy, to nie brak\u0142o ich na rzeczy potrzebne do \u017cycia duchowego: w izbie na naczelnym miejscu by\u0142 o\u0142tarzyk z pasyjk\u0105 i fajansowymi figurkami Serca Jezusa i Maryi, \u015bwi\u0119te obrazy na \u015bcianach oraz niewielka biblioteczka z ksi\u0105\u017ckami religijnymi. Pan B\u00f3g w tym domu by\u0142 na pierwszym miejscu, co wyra\u017ca\u0142o si\u0119 nie tylko w wystroju domu, ale przede wszystkim w codziennym \u017cyciu rodziny: w modlitwie, pracy i \u015bwiadectwie \u017cycia rodzic\u00f3w. W takiej atmosferze wzrasta\u0142a Helenka Kowalska, kt\u00f3ra wynios\u0142a z domu nie tylko umiej\u0119tno\u015b\u0107 pracy, ale tak\u017ce, a mo\u017ce przede wszystkim wiar\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i drugiego cz\u0142owieka.<\/p>\n

Dzisiaj rodzinny dom \u015bw. Siostry Faustyny nale\u017cy do parafii. Urz\u0105dzono w nim muzeum, w kt\u00f3rym zgromadzono przedmioty, maj\u0105ce odda\u0107 klimat tamtych czas\u00f3w i \u017cycia rodziny Kowalskich. Zabudowania gospodarcze i teren wok\u00f3\u0142 domu przystosowano dla potrzeb pielgrzym\u00f3w.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u015awinice Warckie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Z G\u0142ogowca\u00a0 do ko\u015bcio\u0142a parafialnego w \u015awinicach Warckich jest oko\u0142o dwa kilometry. To stara parafia, licz\u0105ca ponad 700 lat. Jej za\u0142o\u017cycielem, fundatorem pierwszego ko\u015bcio\u0142a i ca\u0142ej wsi by\u0142 arcybiskup gnie\u017anie\u0144ski Jakub\u00a0\u015awinka,\u00a0jedna z najwybitniejszych postaci \u015bredniowiecza. W okresie rozbicia dzielnicowego zas\u0142yn\u0105\u0142 jako obro\u0144ca polsko\u015bci; polecaj\u0105c duchowie\u0144stwu, aby kazania i modlitwy z ludem odprawiane by\u0142y w j\u0119zyku ojczystym.<\/p>\n

Pierwsza wzmianka o \u015awinicach\u00a0 pochodzi z 1301 roku. Wie\u015b po\u0142o\u017cona blisko szlak\u00f3w handlowych do\u015b\u0107 dynamicznie musia\u0142a si\u0119 rozwija\u0107, skoro ju\u017c w roku 1458 okre\u015blano j\u0105 jako miasto, kt\u00f3re pos\u0142ugiwa\u0142o si\u0119 herbem rodowym Jakuba \u015awinki, znanym w wielu krajach Europy. Herb ten przedstawia r\u0119k\u0119 dziewczyny w paszczy dzika, a legenda wyja\u015bnia, \u017ce t\u0105 dziewczyn\u0105 by\u0142a sarmatka, kt\u00f3ra w Rzymie za wiar\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 zosta\u0142a skazana na po\u017carcie przez zwierza, ale rozerwa\u0142a mu paszcz\u0119 i w ten spos\u00f3b ocali\u0142a swe \u017cycie. Poza t\u0105 wzmiank\u0105 \u015awinice zawsze wyst\u0119powa\u0142y jako wie\u015b. W XIX wieku do nazwy dodano drugi cz\u0142on: Warckie, ze wzgl\u0119du na blisko\u015b\u0107 rzeki Warty i przynale\u017cno\u015b\u0107 do powiatu warckiego. Wie\u015b do pocz\u0105tku XVI wieku nale\u017ca\u0142a do arcybiskup\u00f3w gnie\u017anie\u0144skich, a potem do kilku rod\u00f3w, mi\u0119dzy innymi do Byszewskich, Umi\u0144skich, \u015awinickich i Zar\u0119b\u00f3w.<\/p>\n

Pierwszy drewniany\u00a0 ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. Gotarda zosta\u0142 wzniesiony przypuszczalnie ju\u017c 1300 roku z fundacji abpa Jakuba \u015awinki. W roku 1592 zast\u0105piono go nowym, r\u00f3wnie\u017c drewnianym, a w roku 1828 pobudowano trzeci ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry w kilka dni po po\u015bwi\u0119ceniu sp\u0142on\u0105\u0142 wraz z plebani\u0105, dzwonnic\u0105, schroniskiem dla starc\u00f3w i zabudowaniami gospodarczymi. Odt\u0105d na 30 lat \u015awinice przy\u0142\u0105czone zosta\u0142y do s\u0105siedniej parafii, a na miejscu by\u0142a tylko ma\u0142a kaplica.<\/p>\n

Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 pod\u00a0 wezwaniem\u00a0 \u015bw.\u00a0 Kazimierza\u00a0 kr\u00f3lewicza,\u00a0 ufundowany przez \u00f3wczesnego w\u0142a\u015bciciela \u015awinic Kazimierza Karwowskiego i parafian, pochodzi z 1859 roku. W prezbiterium i jednonawowym wn\u0119trzu ko\u015bcio\u0142a s\u0105 trzy barokowe o\u0142tarze. W o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym jest obecnie obraz Jezusa Mi\u0142osiernego (dar stowarzyszenia \u201eFaustinum\u201d), a wcze\u015bniej by\u0142 obraz Matki Bo\u017cej\u00a0 Cz\u0119stochowskiej,\u00a0 kt\u00f3ry\u00a0 przeniesiono\u00a0 do\u00a0 lewego bocznego o\u0142tarza. W o\u0142tarzu bocznym po prawej stronie umieszczono obraz \u015bw. Siostry Faustyny, a obraz patrona ko\u015bcio\u0142a, \u015bw. Kazimierza, przeniesiono do g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci tego o\u0142tarza. Przy tym o\u0142tarzu znajduje si\u0119 ozdobny relikwiarz \u015bw. Siostry Faustyny i chrzcielnica, przy kt\u00f3rej zosta\u0142a ochrzczona.<\/p>\n

W tym ko\u015bciele Helenka Kowalska modli\u0142a si\u0119, uczestniczy\u0142a w Eucharystii, nabo\u017ce\u0144stwach z wystawieniem Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i przyst\u0119powa\u0142a do spowiedzi. Zachowa\u0142 si\u0119 konfesjona\u0142, kt\u00f3ry jest niemym \u015bwiadkiem jej dzieci\u0119cych spotka\u0144 z Bogiem w tym sakramencie mi\u0142osierdzia. Gdy mia\u0142a 7 lat, w tej \u015bwi\u0105tyni w czasie nieszpor\u00f3w do\u015bwiadczy\u0142a po raz pierwszy w spos\u00f3b namacalny mi\u0142osiernej mi\u0142o\u015bci Boga, co po latach odczyta\u0142a jako wezwanie do s\u0142u\u017cby Bo\u017cej. Kiedy jako zakonnica odwiedzi\u0142a ci\u0119\u017cko chor\u0105 matk\u0119, przyby\u0142a te\u017c do tej \u015bwi\u0105tyni. Jak bardzo si\u0119 mog\u0142am modli\u0107 w tym ko\u015bci\u00f3\u0142ku<\/i> – zapisa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d – Przypomnia\u0142am sobie wszystkie \u0142aski, kt\u00f3re w tym\u00a0 miejscu otrzyma\u0142am, a kt\u00f3rych w\u00f3wczas nie rozumia\u0142am i tak cz\u0119sto nadu\u017cywa\u0142am; i dziwi\u0142am si\u0119 sama sobie, jak mog\u0142am by\u0107 tak za\u015blepiona. Kiedy tak rozwa\u017ca\u0142am i ubolewa\u0142am nad swoj\u0105 \u015blepot\u0105, nagle ujrza\u0142am Pana Jezusa ja\u015bniej\u0105cego pi\u0119kno\u015bci\u0105 niewymown\u0105 – i rzek\u0142 do mnie \u0142askawie: \u201eWybranko Moja, udziel\u0119 ci jeszcze wi\u0119kszych \u0142ask, aby\u015b by\u0142a \u015bwiadkiem przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107 niesko\u0144czonego mi\u0142osierdzia Mojego\u201d<\/i> (Dz. 400)<\/span>.<\/p>\n

Po beatyfikacji i kanonizacji Siostry\u00a0 Faustyny wzros\u0142o\u00a0 zainteresowanie jej rodzinnymi stronami. 25 wrze\u015bnia 2002 roku ordynariusz w\u0142oc\u0142awski bp Bronis\u0142aw Dembowski podni\u00f3s\u0142 ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny do rangi diecezjalnego sanktuarium Chrztu i Narodzin \u015bw. Siostry Faustyny. W 2005 roku rozpocz\u0119to rozbudow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, w pobli\u017cu kt\u00f3rego Zgromadzenie Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia wybudowa\u0142o klasztor kontemplacyjny, aby w nim spe\u0142ni\u0142o si\u0119 jej pragnienie g\u0142oszenia \u015bwiatu or\u0119dzia o mi\u0142o\u015bci mi\u0142osiernej Boga do cz\u0142owieka przez modlitw\u0119 i ofiar\u0119.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 61 (2007), s. 10-11<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>2. ALEKSANDR\u00d3W \u0141\u00d3DZKI<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Okolica miasteczka szczyci si\u0119 do\u015b\u0107 d\u0142ug\u0105 i ciekaw\u0105 histori\u0105, a nawet\u00a0prehistori\u0105\u00a0si\u0119gaj\u0105c\u0105 ok. 6000 lat p.n.e., o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0105 odkrycia archeolog\u00f3w. Nas interesuje powstanie samego miasta i jego \u017cycie na pocz\u0105tku XX wieku, gdy\u017c w\u0142a\u015bnie wtedy przebywa\u0142a w nim Helenka Kowalska.<\/p>\n

Za\u0142o\u017cycielem\u00a0 miasta\u00a0 by\u0142\u00a0 Rafa\u0142\u00a0 Bratoszewski,\u00a0 polski\u00a0 szlachcic herbu Sulima, kt\u00f3ry oko\u0142o 1798 roku kupi\u0142 dobra ziemskie w Bru\u017cycy Wielkiej nieopodal Zgierza i na nieurodzajnej, piaszczystej i s\u0142abo zalesionej cz\u0119\u015bci tych d\u00f3br, na wzg\u00f3rzu przy drodze Zgierz – Lutomiersk oko\u0142o roku 1816 postanowi\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 now\u0105 osad\u0119 typu miejskiego, nastawion\u0105 na produkcj\u0119 tkanin we\u0142nianych. Zaanga\u017cowany przez fundatora Austriak Bernard von Schuttenbach opracowa\u0142 projekt architektoniczny osady tkackiej: wytyczy\u0142 obszerny rynek z ratuszem i \u015bwi\u0105tyniami oraz sie\u0107 prostopad\u0142ych ulic z parterowymi drewnianymi domkami dla tkaczy. W tym samym roku rozpocz\u0119to budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a katolickiego, kt\u00f3ry z uwagi na Patrona fundatora miejskiej osady i ko\u015bcio\u0142a (Rafa\u0142a Bratoszewskiego) otrzyma\u0142 wezwanie \u015bw. Rafa\u0142a Archanio\u0142a. Budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a uko\u0144czono za dwa lata, potem wybudowano ratusz i stopniowo tak\u017ce inne obiekty u\u017cytku publicznego (jatki), a tak\u017ce \u015bwi\u0105tyni\u0119 protestanck\u0105, gdy\u017c do Aleksandrowa przyby\u0142o wielu osadnik\u00f3w niemieckich wyznania ewangelickiego, a tak\u017ce \u017byd\u00f3w.<\/p>\n

22 marca\u00a0 1822 roku Rada Administracyjna Kr\u00f3lestwa Polskiego nada\u0142a osadzie prawa miejskie i nazw\u0119 Aleksandr\u00f3w na cze\u015b\u0107 panuj\u0105cego w\u00f3wczas cara rosyjskiego i jednocze\u015bnie kr\u00f3la polskiego Aleksandra I, pogromcy Napoleona. Nadanie praw miejskich i herbu (litera \u201eA\u201d na murze = miasto Aleksandra) podnios\u0142o rang\u0119 osady, kt\u00f3ra niezwykle dynamicznie si\u0119 rozwija\u0142a (szybciej ni\u017c \u0141\u00f3d\u017a i Zgierz) jako o\u015brodek przemys\u0142u tkackiego. Produkowano w nim imponuj\u0105ce ilo\u015bci sukna, w kt\u00f3re zaopatrywa\u0142o si\u0119 wojsko, miejscowa ludno\u015b\u0107 i kt\u00f3re w znacznych ilo\u015bciach wysy\u0142ano na eksport. Na pocz\u0105tku XIX wieku w Aleksandrowie w przydomowych warsztatach pracowa\u0142o ju\u017c ponad 200 sukiennik\u00f3w, farbiarzy, producent\u00f3w p\u0142\u00f3tna i tasiemkarzy.<\/p>\n

Po \u015bmierci\u00a0Rafa\u0142a\u00a0Bratoszewskiego\u00a0(1824), w\u0142a\u015bcicielami Aleksandrowa, dzi\u0119ki ma\u0142\u017ce\u0144stwu jedynej jego c\u00f3rki Julii, zosta\u0142a rodzina Kossowskich herbu Do\u0142\u0119ga, kt\u00f3ra jednak nie dba\u0142a o dobro miasta, nie inwestowa\u0142a w jego rozw\u00f3j, raczej stara\u0142a si\u0119 czerpa\u0107 z niego jak najwi\u0119ksze zyski. Tak\u017ce wydarzenia historyczne, zaanga\u017cowanie mieszka\u0144c\u00f3w Aleksandrowa w powstanie listopadowe i styczniowe, przyczynia\u0142y si\u0119 do stopniowego upadku miasta, co w konsekwencji doprowadzi\u0142o do utraty praw miejskich w 1869 roku.<\/p>\n

Gdy do Aleksandrowa przyjecha\u0142a\u00a0 Helenka\u00a0 Kowalska,\u00a0 liczy\u0142 on ponad 8 200 mieszka\u0144c\u00f3w, w tym 34% Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy byli katolikami, 37% Niemc\u00f3w, przewa\u017cnie protestant\u00f3w, i 29% \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli w tym miasteczku wa\u017cny o\u015brodek religijny z siedzib\u0105 rabin\u00f3w chasydzkich – cadyk\u00f3w. Osada po utracie praw miejskich pozostawa\u0142a nie tyle o\u015brodkiem przemys\u0142u sukienniczego, co dziewiarsko-po\u0144czoszniczego. Od pocz\u0105tku powstania miasta u\u017cywano nazwy: Aleksandr\u00f3w Fabryczny lub \u0141\u0119czycki, dopiero od czasu przywr\u00f3cenia praw miejskich w roku 1924 Aleksandr\u00f3w zacz\u0119to okre\u015bla\u0107 jako \u0141\u00f3dzki i tak jest do dzisiaj.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 U pa\u0144stwa Bryszewskich<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Niedaleko od rynku, przy ulicy Parz\u0119czewskiej 30 (dzi\u015b 1 Maja 7), zakupili posiad\u0142o\u015b\u0107 pa\u0144stwo Bryszewscy. W nowym, pobudowanym przez nich domu, na parterze od strony ulicy prowadzili sklep z pieczywem, a w podw\u00f3rzu mieli piekarni\u0119, w kt\u00f3rej zatrudniali kilku pracownik\u00f3w. Obok domu by\u0142 tak\u017ce niewielki\u00a0 ogr\u00f3dek, na kt\u00f3rym p\u00f3\u017aniej dobudowano drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 domu. W 1915 roku urodzi\u0142 im si\u0119 jedyny syn Zenon, potrzebowali wi\u0119c pomocy do prowadzenia domu i opieki nad dzieckiem. Helenka Kowalska przyjecha\u0142a do nich w 1921 roku z polecenia siostry pani Bryszewskiej, Janiny \u0141ugowskiej, kt\u00f3ra\u00a0dobrze\u00a0zna\u0142a rodzin\u0119 Kowalskich, gdy\u017c wraz z m\u0119\u017cem\u00a0mieszka\u0142a w przylegaj\u0105cym do G\u0142ogowca Rogowie. Mama w sklepie\u00a0za\u0142atwia\u0142a\u00a0 klient\u00f3w<\/i>\u00a0– wspomina\u0142 po latach Zenon Bryszewski – a Helenka sprz\u0105ta\u0142a, pomaga\u0142a gotowa\u0107, musia\u0142a pozmywa\u0107, \u015bmieci wyrzuci\u0107, wody przynie\u015b\u0107, bo wodoci\u0105g\u00f3w nie by\u0142o. Podawa\u0142a te\u017c jedzenie pracownikom piekarni, kt\u00f3rzy byli na wy\u017cywieniu rodzic\u00f3w. A jak czas\u00a0 pozwala\u0142,\u00a0 to mnie\u00a0 zabawia\u0142a. Pracy\u00a0 musia\u0142a\u00a0 mie\u0107\u00a0 bardzo\u00a0 du\u017co, bo w domu by\u0142y cztery izby, sklep i piekarnia<\/i>. Na ten wolny czas Helenki czeka\u0142 ma\u0142y Zenek, kt\u00f3ry lubi\u0142, jak mu opowiada\u0142a r\u00f3\u017cne bajki i historie\u00a0 z\u00a0 \u017cycia, np. o dziedzicu, kt\u00f3ry po \u015bmierci przychodzi\u0142 i ludzie go widzieli. Siada\u0142a wtedy na kozetce, na kt\u00f3rej spa\u0142a, w kuchni pod oknem i bra\u0142a na kolana synka Bryszewskich lub on siada\u0142 na ma\u0142ym krzese\u0142ku obok niej i tak sobie rozmawiali, a w\u0142a\u015bciwie, to Helenka opowiada\u0142a, a Zenek z zadowoleniem jej s\u0142ucha\u0142. Wieczorem wszyscy kl\u0119kali do pacierza, a w pa\u017adzierniku obowi\u0105zkowo odmawiali r\u00f3\u017caniec.<\/p>\n

W niedziele\u00a0 i \u015bwi\u0119ta chodzili do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Rafa\u0142a, kt\u00f3ry w\u00f3wczas by\u0142 jednonawowy i nie mia\u0142 wie\u017cy. W tym ko\u015bciele Helenka Kowalska\u00a0przyj\u0119\u0142a sakrament bierzmowania, gdy\u017c w tym czasie parafi\u0119 wizytowa\u0142 biskup i przy tej okazji udziela\u0142 sakramentu dojrza\u0142o\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n

Z oko\u0142o rocznym\u00a0 pobytem Helenki\u00a0 u\u00a0 pa\u0144stwa Bryszewskich wi\u0105\u017ce si\u0119 jedno wa\u017cne wydarzenie, kt\u00f3re w znacznym stopniu wp\u0142yn\u0119\u0142o na dojrzewanie jej powo\u0142ania zakonnego. Ot\u00f3\u017c, pewnego dnia przez okno w kuchni, kt\u00f3re wychodzi\u0142o na podw\u00f3rze z piekarni\u0105, zobaczy\u0142a wielk\u0105 jasno\u015b\u0107. Trze\u017awo my\u015bl\u0105c, s\u0105dzi\u0142a, \u017ce si\u0119 pali i narobi\u0142a krzyku w\u0142a\u015bnie wtedy, gdy piekarze wk\u0142adali chleb do pieca. Pracownicy wybiegli, ale alarm okaza\u0142 si\u0119 fa\u0142szywy, w podw\u00f3rzu nie by\u0142o ognia. Helenka jednak mocno to prze\u017cy\u0142a, trzeba by\u0142o wzywa\u0107 lekarza, a potem da\u0107 zna\u0107 rodzicom. Zaniepokojeni Kowalscy wys\u0142ali najstarsz\u0105 c\u00f3rk\u0119 J\u00f3zef\u0119, by si\u0119 czego\u015b wi\u0119cej dowiedzia\u0142a. Helenka pytana o to wydarzenie, o\u015bwiadczy\u0142a kr\u00f3tko, \u017ce widzia\u0142a jasno\u015b\u0107, ale wi\u0119cej nie chcia\u0142a m\u00f3wi\u0107. Prosi\u0142a tylko,\u00a0 by powiedzie\u0107\u00a0 rodzicom, \u017ce g\u0142upia nie jest i \u017ce w tym domu ju\u017c nied\u0142ugo zostanie. Rzeczywi\u015bcie, nied\u0142ugo po tym wydarzeniu opu\u015bci\u0142a Aleksandr\u00f3w i powr\u00f3ci\u0142a do G\u0142ogowca, by prosi\u0107 rodzic\u00f3w o pozwolenie na wst\u0105pienie do klasztoru.<\/p>\n

Kilka miesi\u0119cy po\u00a0 beatyfikacji Siostry Faustyny, 27 wrze\u015bnia 1993 roku na domu pa\u0144stwa Bryszewskich umieszczono tablic\u0119 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 pobyt Helenki Kowalskiej w tym domu, kt\u00f3r\u0105 ufundowa\u0142 Ksi\u0105dz Proboszcz i Czciciele.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 62 (2007), s. 10-11.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>3. \u0141\u00d3D\u0179<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Przejd\u017a do \u0142\u00f3dzkiego szlaku<\/a> opracowanego na oddzielnej stronie.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>4. OSTR\u00d3WEK GM. KLEMB\u00d3W<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Helenka Kowalska przyjecha\u0142a do Ostr\u00f3wka w lipcu 1924 roku. Zamieszka\u0142a w domu pa\u0144stwa Lipszyc\u00f3w i pracowa\u0142a jako pomoc domowa. I tutaj przez rok zarabia\u0142a na skromny posag. Pani Aldona Lipszycowa wspomina\u0142a, \u017ce Helenka\u00a0 wspaniale\u00a0 wywi\u0105zywa\u0142a\u00a0 si\u0119 z powierzonych obowi\u0105zk\u00f3w, traktowana by\u0142a jak cz\u0142onek rodziny, dlatego tak trudno by\u0142o si\u0119 z ni\u0105 po\u017cegna\u0107 po roku pracy. Jej osoba zawsze kojarzy\u0142a si\u0119 w tym domu z pie\u015bni\u0105, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto \u015bpiewa\u0142a: \u201eJezusa ukrytego mam Sakramencie czci\u0107\u201d.<\/p>\n

Na\u00a0Msz\u0119\u00a0\u015awi\u0119t\u0105\u00a0\u00a0i\u00a0nabo\u017ce\u0144stwa\u00a0chodzi\u0142a\u00a0do\u00a0ko\u015bcio\u0142a\u00a0 parafialnego w Klembowie. W czerwcu 1925 roku z\u0142o\u017cy\u0142a w nim prywatny \u015blub czysto\u015bci. Tak to wydarzenie opisa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d: By\u0142o [to] w czasie oktawy Bo\u017cego Cia\u0142a. B\u00f3g nape\u0142ni\u0142 dusz\u0119 moj\u0105 \u015bwiat\u0142em wewn\u0119trznym g\u0142\u0119bszego poznania Go, jako najwy\u017cszego dobra i pi\u0119kna. Pozna\u0142am, jak bardzo mnie B\u00f3g mi\u0142uje. Przedwieczna jest mi\u0142o\u015b\u0107 Jego ku mnie. By\u0142o to w czasie nieszpor\u00f3w – w prostych s\u0142owach, kt\u00f3re p\u0142yn\u0119\u0142y z serca, z\u0142o\u017cy\u0142am Bogu \u015blub wieczystej czysto\u015bci. Od tej chwili czu\u0142am wi\u0119ksz\u0105 za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 z Bogiem, Oblubie\u0144cem swoim. Od tej chwili uczyni\u0142am celk\u0119 w sercu swoim, gdzie zawsze przestawa\u0142am z Jezusem<\/i> (Dz. 16)<\/span>.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry pami\u0119ta to\u00a0 wydarzenie,\u00a0 pochodzi z pierwszej po\u0142owy XIX wieku, zbudowany w stylu klasycystycznym w l. 1823-1829 przez gen. Franciszka \u017bymierskiego, dziedzica d\u00f3br klembowskich, w miejscu \u015bwi\u0105tyni spalonej w czasach insurekcji Ko\u015bciuszkowskiej. Pierwszy drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. Klemensa pochodzi\u0142 z XIV wieku, gdy Klemb\u00f3w nale\u017ca\u0142 do Ksi\u0105\u017c\u0105t Mazowieckich. W Klembowie od 1862 roku by\u0142a stacja kolejowa przy linii: Warszawa-Petersburg.<\/p>\n

Wie\u015b Ostr\u00f3wek jest najwi\u0119ksz\u0105 miejscowo\u015bci\u0105 w gminie Klemb\u00f3w, woj. mazowieckie, powiat wo\u0142omi\u0144ski). Po\u0142o\u017cona jest 36 km od Warszawy na terenie R\u00f3wniny Wo\u0142omi\u0144skiej, Kotliny Warszawskiej i Niziny Mazowieckiej w\u015br\u00f3d las\u00f3w, gdzie znajduje si\u0119 rezerwat d\u0119b\u00f3w \u201eD\u0119bina\u201d. Ostr\u00f3wek nale\u017ca\u0142 do parafii \u015bw. Klemensa w Klembowie. Obecnie ma parafi\u0119 i w\u0142asny ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. NMP Matki Ko\u015bcio\u0142a, wybudowany w latach 1982-1985.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>5. WARSZAWA<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W tym mie\u015bcie mo\u017cna by nawet wytyczy\u0107 szlak Aposto\u0142ki Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, bo z jej pobytem w stolicy zwi\u0105zany jest nie tylko klasztor Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej\u00a0 Mi\u0142osierdzia przy ul. \u017bytniej i dawna kaplica Zgromadzenia, a dzi\u015b parafia Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i \u015bw. Faustyny, ale tak\u017ce inne miejsca.<\/p>\n

W\u00a0 og\u00f3le\u00a0 pierwszym\u00a0 miejscem\u00a0 w\u00a0 Warszawie, kt\u00f3rego dotkn\u0119\u0142y stopy \u015awi\u0119tej, by\u0142 dawny dworzec: Warszawa G\u0142\u00f3wna, dzi\u015b Muzeum Kolejnictwa (ul. Towarowa 1). Zachowa\u0142y si\u0119 w nim m. in. stare rozk\u0142ady jazdy, w kt\u00f3rych mo\u017cna sprawdzi\u0107 przyjazdy poci\u0105g\u00f3w z \u0141odzi. W ci\u0105gu dnia by\u0142o ich kilka, bo \u0142\u0105czy\u0142y wielki o\u015brodek przemys\u0142owy, jakim by\u0142a \u0141\u00f3d\u017a, ze stolic\u0105 kraju. Wszystko wskazuje\u00a0 na to,\u00a0 \u017ce Helenka Kowalska\u00a0 przyjecha\u0142a do Warszawy w 1924 roku poci\u0105giem, kt\u00f3ry wed\u0142ug rozk\u0142adu jazdy przyje\u017cd\u017ca\u0142 na dworzec Warszawa G\u0142\u00f3wna o\u00a0 godzinie 1735<\/sup>. Zdaje si\u0119 to potwierdza\u0107, gdy pisze w\u00a0 \u201eDzienniczku\u201d:\u00a0 Kiedy\u00a0 wysiad\u0142am\u00a0 z\u00a0 poci\u0105gu i spojrza\u0142am,\u00a0 \u017ce ka\u017cdy\u00a0 idzie w swoj\u0105 stron\u0119, l\u0119k mnie ogarn\u0105\u0142: co z sob\u0105 robi\u0107? Gdzie si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107, nie maj\u0105c nikogo znajomego? I rzek\u0142am do Matki Bo\u017cej: \u201eMaryjo, prowad\u017a mnie, kieruj mn\u0105\u201d. Natychmiast us\u0142ysza\u0142am w duszy te s\u0142owa, a\u017cebym wyjecha\u0142a poza miasto, do pewnej wioski, tam znajd\u0119 nocleg bezpieczny, co te\u017c uczyni\u0142am i tak zasta\u0142am, jak mi Matka Bo\u017ca powiedzia\u0142a<\/i> (Dz. 11)<\/span>. Musia\u0142a by\u0107 ju\u017c wieczorna pora, skoro Matka Bo\u017ca kierowa\u0142a j\u0105 do wioski na bezpieczny nocleg.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W ko\u015bciele \u015bw. Jakuba<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/i><\/p>\n

Na\u00a0drugi\u00a0dzie\u0144\u00a0raniusie\u0144ko<\/i> – zapisa\u0142a w\u00a0\u201eDzienniczku\u201d – przyjecha\u0142am do miasta i\u00a0wesz\u0142am do pierwszego ko\u015bcio\u0142a, jaki spotka\u0142am, i zacz\u0119\u0142am si\u0119 modli\u0107 o dalsz\u0105 wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Msze \u015bwi\u0119te wychodzi\u0142y jedna po drugiej. Podczas jednej Mszy \u015bwi\u0119tej us\u0142ysza\u0142am te s\u0142owa: \u201eId\u017a do tego kap\u0142ana i powiedz mu wszystko, a on ci powie, co masz dalej czyni\u0107\u201d. Po sko\u0144czonej Mszy \u015bwi\u0119tej posz\u0142am do zakrystii i opowiedzia\u0142am wszystko, co zasz\u0142o w\u00a0duszy mojej, i prosi\u0142am o wskaz\u00f3wk\u0119, gdzie wst\u0105pi\u0107, do jakiego klasztoru<\/i> (Dz. 12)<\/span>. Tym kap\u0142anem by\u0142 ks. Jakub D\u0105browski, kt\u00f3ry wcze\u015bniej pracowa\u0142 w Klembowie i\u00a0tam przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 Lipszyc\u00f3w, zamieszka\u0142\u0105 w Ostr\u00f3wku. W czasie rozmowy z Helenk\u0105 Kowalsk\u0105 poradzi\u0142 jej, by zatrzyma\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie u\u00a0pa\u0144stwa Lipszyc\u00f3w, kt\u00f3rzy potrzebowali pomocy do dzieci, i stamt\u0105d wyrusza\u0142a na poszukiwanie klasztoru. Zaopatrzy\u0142 j\u0105 w karteczk\u0119 do swoich znajomych, w kt\u00f3rej napisa\u0142, \u017ce nie zna jej, ale \u017cyczy, \u017ceby si\u0119 nada\u0142a<\/i>.<\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0 pod\u00a0 wezwaniem \u015aw. Jakuba na Ochocie przy ul. Gr\u00f3jeckiej 38 by\u0142 w\u00f3wczas w pierwszej fazie budowy, kt\u00f3r\u0105 rozpocz\u0119to w 1918 roku, po erygowaniu parafii przez abpa Aleksandra Kakowskiego. Ko\u015bci\u00f3\u0142, z charakterystyczn\u0105 wie\u017c\u0105 o podstawie kwadratu, wed\u0142ug projektu Oskara Sosnowskiego, uko\u0144czono w 1939 roku. \u015awi\u0105tynia wzniesiona w stylu neoroma\u0144skim posiada trzy nawy. Na zako\u0144czeniu naw bocznych znajduj\u0105 si\u0119 kaplice: Matki Bo\u017cej oraz Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. W czasie Powstania Warszawskiego ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 znacznie uszkodzony, a podczas bombardowania zgin\u0105\u0142 pierwszy proboszcz parafii ks. Jakub D\u0105browski. Po wojnie ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 odbudowany i konsekrowany przez kard. Stefana Wyszy\u0144skiego (1960).<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W klasztorze na \u017bytniej<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W lipcu 1924 roku Helenka Kowalska trafi\u0142a do klasztoru Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia przy ul. \u017bytniej i po rozmowie z prze\u0142o\u017con\u0105 domu m. Michael\u0105 Moraczewsk\u0105 zosta\u0142a wst\u0119pnie przyj\u0119ta do klasztoru, jednak z powodu braku posagu przez rok pozosta\u0142a jeszcze na s\u0142u\u017cbie w Ostr\u00f3wku u pa\u0144stwa Lipszyc\u00f3w. 1 sierpnia 1925 roku przekroczy\u0142a progi klauzury\u00a0 w\u00a0 tym\u00a0 domu,\u00a0 kt\u00f3ry by\u0142\u00a0 kolebk\u0105\u00a0 Zgromadzenia.\u00a0 Tutaj\u00a0 bowiem m. Teresa Ewa z ksi\u0105\u017c\u0105t Su\u0142kowskich hrabina Potocka za\u0142o\u017cy\u0142a pierwszy Dom Mi\u0142osierdzia, kt\u00f3ry 1 listopada 1862 roku po\u015bwi\u0119ci\u0142 abp Zygmunt Szcz\u0119sny Feli\u0144ski. W tym klasztorze Siostra Faustyna sp\u0119dzi\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 postulatu, junioratu, III probacj\u0119; tu zatrzymywa\u0142a si\u0119, gdy zmienia\u0142a miejsca pobytu czy przyje\u017cd\u017ca\u0142a na rozmowy z prze\u0142o\u017con\u0105 generaln\u0105.<\/p>\n

W klasztorze pocz\u0105tkowo by\u0142a drewniana kaplica, kt\u00f3ra szybko okaza\u0142a si\u0119 zbyt ma\u0142a dla si\u00f3str i wychowanek, dlatego wzniesiono wi\u0119ksz\u0105 – murowan\u0105, kt\u00f3ra zosta\u0142a po\u015bwi\u0119cona 8 grudnia 1873 roku. To w\u0142a\u015bnie do tej kaplicy wesz\u0142a Helena Kowalska, aby zapyta\u0107 Pana domu tego<\/i>, czy j\u0105 przyjmuje. Jeszcze za \u017cycia \u015bw. Faustyny, przed wybuchem II wojny \u015bwiatowej, kaplica zosta\u0142a gruntownie przebudowana i 6 sierpnia 1938 roku na nowo po\u015bwi\u0119ci\u0142 j\u0105 bp Stanis\u0142aw Gall. W roku 1942 w kaplicy zosta\u0142 powieszony obraz Jezusa Mi\u0142osiernego p\u0119dzla Stanis\u0142awa Batowskiego. Podczas wojny siostry nios\u0142y pomoc ludno\u015bci cywilnej, tak\u017ce pochodzenia \u017cydowskiego,\u00a0 a\u00a0 mia\u0142y\u00a0 ku\u00a0 temu\u00a0 wiele okazji,\u00a0 bo\u00a0 klasztor\u00a0 znajdowa\u0142\u00a0 si\u0119 w s\u0105siedztwie Getta. Po upadku Powstania\u00a0 Warszawskiego\u00a0 na Woli siostry i wychowanki zosta\u0142y wywiezione do oboz\u00f3w, a klasztor i kaplic\u0119 Niemcy doszcz\u0119tnie spalili. W okresie powojennym w\u0142adze komunistyczne przez wiele lat nie pozwala\u0142y odbudowa\u0107 kaplicy i macierzystego klasztoru Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia. Kardyna\u0142 Stefan Wyszy\u0144ski aktem z 15 grudnia 1980 roku erygowa\u0142 parafi\u0119 pod wezwaniem Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i przydzieli\u0142 jej jako ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny by\u0142\u0105 kaplic\u0119 si\u00f3str Zgromadzenia Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia. W 1998 roku tytu\u0142 parafii zosta\u0142 poszerzony o imi\u0119 b\u0142ogos\u0142awionej, a nast\u0119pnie \u015bwi\u0119tej Faustyny. W prezbiterium ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 obraz Jezusa Mi\u0142osiernego, kt\u00f3ry nawiedzi\u0142 wszystkie parafie archidiecezji warszawskiej przed Wielkim Jubileuszem roku 2000.<\/p>\n

Siostry odbudowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c sw\u00f3j klasztor, kt\u00f3ry nadal\u00a0 pe\u0142ni funkcj\u0119 domu generalnego Zgromadzenia oraz domu formacyjnego dla postulatu.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Na Grochowie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W 1929 roku Siostra Faustyna zosta\u0142a skierowana do powstaj\u0105cego drugiego\u00a0domu\u00a0Zgromadzenia w Warszawie na Grochowie przy ul. Hetma\u0144skiej 44. Tam, w\u00f3wczas na peryferiach Warszawy, Zgromadzenie zakupi\u0142o dwuhektarow\u0105 parcel\u0119 z\u00a0 my\u015bl\u0105\u00a0 o\u00a0 wypoczynku\u00a0 dla\u00a0 si\u00f3str i dziewcz\u0105t z zak\u0142adu przy ul. \u017bytniej.\u00a0 W 1927 roku\u00a0 postawiono\u00a0 prowizoryczny\u00a0 dom\u00a0 mieszkalny (baraczek), a potem urz\u0105dzono ogr\u00f3d i\u00a0 cieplarni\u0119.\u00a0 Pomaga\u0142a\u00a0 w\u00a0 tym miejscowa ludno\u015b\u0107 i najbli\u017cszy s\u0105siad Antoni Dobraczy\u0144ski. Pocz\u0105tkowo w domu na Grochowie przebywa\u0142o na sta\u0142e tylko kilka si\u00f3str, a inne siostry i dziewcz\u0119ta mieszka\u0142y w nim okresowo. W czerwcu 1929 roku do pracy w tym domu zosta\u0142a przydzielona Siostra Faustyna, kt\u00f3ra akurat sko\u0144czy\u0142a zast\u0119pstwo w kuchni w domu Zgromadzenia w Wilnie. Na Grochowie nie by\u0142a jednak d\u0142ugo, gdy\u017c ju\u017c 7 lipca tego roku zosta\u0142a wys\u0142ana do domu Zgromadzenia w Kiekrzu, by zast\u0105pi\u0107 w kuchni chor\u0105 siostr\u0119. Chocia\u017c w tym domu by\u0142a tak kr\u00f3tko, to zd\u0105\u017cy\u0142a sobie zaskarbi\u0107 serca wychowanek, kt\u00f3re obiecywa\u0142y, \u017ce p\u00f3jd\u0105 za ni\u0105 do kolejnego domu. W \u201eDzienniczku\u201d Siostra Faustyna opisuje tak\u017ce male\u0144ki epizod, zwi\u0105zany z rekreacyjnym wyjazdem do tego domu z klasztoru przy ul. \u017bytniej w dzie\u0144 Bo\u017cego Narodzenia (Dz. 42)<\/span>.<\/p>\n

Dzisiaj na Grochowie przy ul. Hetma\u0144skiej siostry prowadz\u0105\u00a0 du\u017cy Dom Pomocy Spo\u0142ecznej dla samotnych i starszych kobiet. W kaplicy zakonnej mie\u015bci si\u0119 obraz Jezusa Mi\u0142osiernego p\u0119dzla Ludomira \u015al\u0119dzi\u0144skiego z 1954 roku, kt\u00f3ry wygra\u0142 konkurs organizowany przez ks. Micha\u0142a Sopo\u0107k\u0119 i zosta\u0142 zaakceptowany do publicznego kultu przez Konferencj\u0119 Episkopatu Polski. Natomiast w Kaplicy Domu Pomocy Spo\u0142ecznej umieszczono obraz beatyfikacyjny i kanonizacyjny \u015bw. Siostry Faustyny p\u0119dzla Heleny Tch\u00f3rzewskiej.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W kaplicy Si\u00f3str Rodziny Maryi na \u017belaznej<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W bliskim s\u0105siedztwie klasztoru Zgromadzenia Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia przy ul. \u017bytniej 3\/9, znajduje si\u0119 posesja Zgromadzenia Si\u00f3str Rodziny Maryi (wej\u015bcie od ulicy \u017belaznej) z kaplic\u0105, do kt\u00f3rej wchodzi si\u0119 od strony ulicy \u017bytniej. W tej kaplicy przynajmniej raz modli\u0142a si\u0119 \u015bw. \u00a0 Siostra \u00a0 Faustyna. \u00a0 By\u0142o \u00a0 to w 1932 roku, gdy do Warszawy przyjecha\u0142a na trzeci\u0105 probacj\u0119 przed \u015blubami wieczystymi. Od p\u00f3\u0142tora roku Jezus w objawieniach przekazywa\u0142 jej wielk\u0105 misj\u0119 Mi\u0142osierdzia: poleci\u0142 namalowanie obrazu i ustanowienie w ca\u0142ym Ko\u015bciele \u015bwi\u0119ta Mi\u0142osierdzia. Siostra Faustyna, pe\u0142ni\u0105ca w klasztorze do tej pory obowi\u0105zki kucharki, czu\u0142a si\u0119 niezdolna do spe\u0142nienia tych zada\u0144, dlatego chcia\u0142a si\u0119 od nich usun\u0105\u0107. Kiedy by\u0142a adoracja u si\u00f3str rodziniarek<\/i> – relacjonuje w \u201eDzienniczku sw\u00f3j pobyt w kaplicy Si\u00f3str Rodziny Maryi – wieczorem posz\u0142am z jedn\u0105 z naszych si\u00f3str na t\u0119 adoracj\u0119. Zaraz kiedy wesz\u0142am do kapliczki, obecno\u015b\u0107 Bo\u017ca ogarn\u0119\u0142a moj\u0105 dusz\u0119. Modli\u0142am si\u0119 tak, jak w pewnych momentach, bez s\u0142owa m\u00f3wienia. Nagle ujrza\u0142am Pana, kt\u00f3ry mi powiedzia\u0142: \u201eWiedz o tym, \u017ce je\u017celi zaniedbasz spraw\u0119 malowania tego obrazu\u00a0 i\u00a0 ca\u0142ego\u00a0 dzie\u0142a\u00a0 Mi\u0142osierdzia,\u00a0 odpowiesz za wielk\u0105 liczb\u0119 dusz w dzie\u0144 s\u0105du\u201d.\u00a0 Po tych\u00a0 s\u0142owach Pana\u00a0 jaka\u015b\u00a0 boja\u017a\u0144 wst\u0105pi\u0142a w dusz\u0119 moj\u0105 i l\u0119k. Nie mog\u0142am si\u0119 uspokoi\u0107 sama w sobie. Brzmia\u0142y mi te s\u0142owa: Tak, to mam nie tylko za siebie odpowiada\u0107 w dzie\u0144 s\u0105d\u00f3w Bo\u017cych, ale i za inne dusze. Te s\u0142owa g\u0142\u0119boko wry\u0142y si\u0119 w serce moje. Kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu<\/i> (\u201d\u00a6), upad\u0142am na twarz przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem i powiedzia\u0142am Panu: \u201eWszystko uczyni\u0119, co b\u0119dzie w mej mocy, ale Ci\u0119 prosz\u0119, Ty zawsze b\u0105d\u017a ze mn\u0105 i daj mi moc do spe\u0142nienia woli Twojej \u015bwi\u0119tej, bo Ty wszystko mo\u017cesz, a ja nic sama z siebie\u201d<\/i> (Dz. 154)<\/span>.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 65 (2001), s. 10-11.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>6. SKOLIM\u00d3W<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W tej podwarszawskiej miejscowo\u015bci Siostra Faustyna przebywa\u0142a\u00a0jako\u00a0postulantka w pierwszym okresie pobytu w Zgromadzeniu. Wys\u0142ali j\u0105 tam prze\u0142o\u017ceni wraz z dwiema siostrami na kr\u00f3tki pobyt pod koniec sierpnia 1925 roku dla podratowania zdrowia. W tej miejscowo\u015bci Zgromadzenie wynajmowa\u0142o bowiem will\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a przeznaczona na wypoczynek dla si\u00f3str i wychowanek. Dzisiaj trudno zlokalizowa\u0107 ten dom, w kt\u00f3rym przebywa\u0142a Siostra Faustyna, natomiast ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pami\u0119ta jej obecno\u015b\u0107, gdy\u017c w nim uczestniczy\u0142a w codziennej Eucharystii. Z czasu pobytu w Skolimowie Siostra Faustyna jeszcze jako\u00a0 Helena\u00a0 Kowalska\u00a0 zapami\u0119ta\u0142a wizj\u0119\u00a0 czy\u015b\u0107ca,\u00a0 kt\u00f3rej opis pozostawi\u0142a w swym w \u201eDzienniczku\u201d (Dz. 20)<\/span>.<\/p>\n

Skolim\u00f3w\u00a0to\u00a0dawna\u00a0wie\u015b\u00a0rycerska\u00a0z\u00a0XV\u00a0wieku,\u00a0a obecnie dzielnica Konstancina-Jeziorny w woj. mazowieckim, powiecie piaseczy\u0144skim. Wie\u015b mia\u0142a charakter letniskowy, w kt\u00f3rej na le\u015bnych parcelach przy piaszczystych ulicach, w\u015br\u00f3d drzew wzniesiono pi\u0119kne wille. Na pocz\u0105tku XX wieku (1903) wzniesiono tak\u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Matki Bo\u017cej Anielskiej, kt\u00f3ry fundowali posesjonaci okolicznych willi: nie tylko katolicy, ale tak\u017ce ewangelicy czy izraelici.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>7. KRAK\u00d3W<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Przejd\u017a do krakowskiego szlaku<\/a> opracowanego na oddzielnej stronie.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>8. KIEKRZ<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Przejd\u017a do szlaku nad Jeziorem Kierskim <\/a>opracowanego na oddzielnej stronie.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>9. P\u0141OCK – BIA\u0141A<\/b><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W P\u0142ocku<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Pod\u0105\u017caj\u0105c \u015bladami \u015bw. Siostry Faustyny, jedziemy do P\u0142ocka, miasta, w kt\u00f3rym rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 jej wielka, prorocka misja. Przyjecha\u0142a do klasztoru Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia przy Starym Rynku 14\/18 w maju lub czerwcu 1930 roku. Tutaj siostry prowadzi\u0142y s\u0142ynny w tym mie\u015bcie Zak\u0142ad Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca, w kt\u00f3rym wychowywa\u0142y dziewcz\u0119ta \u201eupad\u0142e\u201d, jak si\u0119 wtedy m\u00f3wi\u0142o. Pocz\u0105tki pos\u0142ugi mi\u0142osierdzia w tym miejscu wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z osob\u0105 m. Kolumby \u0141abanowskiej i b\u0142. bpa Antoniego Juliana Nowowiejskiego, kt\u00f3ry jeszcze jako kap\u0142an za\u0142o\u017cy\u0142 zak\u0142ad dla biednych dziewcz\u0105t i zgromadzenie bezhabitowe \u201eInstytut Bo\u017cej Mi\u0142o\u015bci\u201d dla prowadzenia w nim pracy wychowawczej. Ten Instytut w 1899 roku po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z do\u015bwiadczonym w takiej pracy apostolskiej Zgromadzeniem Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia i od tego czasu Zak\u0142ad Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca pomy\u015blnie si\u0119 rozwija\u0142. Przebywa\u0142o w nim pocz\u0105tkowo oko\u0142o 50 pokutnic, a gdy otworzono fili\u0119 domu w Bia\u0142ej ko\u0142o P\u0142ocka – nawet ponad 100 wychowanek, kt\u00f3re w zale\u017cno\u015bci od uzdolnie\u0144 pracowa\u0142y pod kierunkiem si\u00f3str w pralni, szwalni, pracowni haftu lub na gospodarstwie w Bia\u0142ej. \u017bycie si\u00f3str i podopiecznych toczy\u0142o si\u0119 wok\u00f3\u0142 modlitwy i pracy, kt\u00f3ra nie tylko by\u0142a g\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em utrzymania zak\u0142adu, ale tak\u017ce wa\u017cnym \u015brodkiem wychowawczym, przygotowuj\u0105cym dziewcz\u0119ta do godnego \u017cycia w spo\u0142ecze\u0144stwie. Zak\u0142ad cieszy\u0142 si\u0119 uznaniem Ko\u015bcio\u0142a, w\u0142adz Miasta i mieszka\u0144c\u00f3w P\u0142ocka. Wielkim opiekunem i przyjacielem domu by\u0142 abp Julian Nowowiejski, o czym \u015bwiadczy m. in. jego ksi\u0105\u017cka wydana pod tytu\u0142em: \u201eDzieje Instytutu Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia\u201d. W 1918 roku klasztor i Zak\u0142ad Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca przy Starym Rynku odwiedzi\u0142 ks. Achilles Ratti, p\u00f3\u017aniejszy papie\u017c Pius XI.<\/p>\n

Do tego klasztoru\u00a0 matka generalna Michaela wys\u0142a\u0142a Siostr\u0119 Faustyn\u0119, przeznaczaj\u0105c do pracy w sklepie piekarniczym. Tak si\u0119 uk\u0142ada\u0142y okoliczno\u015bci<\/i> – t\u0142umaczy\u0142a sytuacj\u0119 jej cz\u0119stych przenosin – \u017ce Siostr\u0119 Faustyn\u0119 trzeba by\u0142o cz\u0119sto przesuwa\u0107 na coraz to inne plac\u00f3wki, tak \u017ce pracowa\u0142a niemal w ka\u017cdym domu Zgromadzenia. I tak, po nied\u0142ugim pobycie w Warszawie przy ul. \u017bytniej i na Grochowie, znowu zosta\u0142a przeniesiona do P\u0142ocka, a stamt\u0105d na kr\u00f3tki czas do Bia\u0142ej, kt\u00f3ra jest koloni\u0105 roln\u0105 domu p\u0142ockiego. G\u0142\u00f3wnym jej zaj\u0119ciem w P\u0142ocku, a\u017c do chwili trzeciej probacji, by\u0142a praca w sklepie przy sprzedawaniu pieczywa z miejscowej piekarni<\/i>. W tym sklepie codziennie zaopatrywa\u0142o si\u0119 w pieczywo wielu mieszka\u0144c\u00f3w P\u0142ocka, kt\u00f3rych niezwykle \u017cyczliwie obs\u0142ugiwa\u0142a Siostra Faustyna. Niekt\u00f3rzy po bardzo wielu latach wspominali dobre bu\u0142ki i chleb podane r\u0119k\u0105 dobrej siostry. Gdy zachodzi\u0142a potrzeba, Siostra Faustyna zast\u0119powa\u0142a te\u017c siostry w kuchni czy piekarni, o czym \u015bwiadcz\u0105 ich wspomnienia.<\/p>\n

Klasztor Zgromadzenia po\u0142o\u017cony jest nad Wis\u0142\u0105 w starej cz\u0119\u015bci miasta, kt\u00f3re ma bardzo bogat\u0105 histori\u0119 si\u0119gaj\u0105c\u0105 X-XI wieku. Ju\u017c wtedy zbudowano tu drewniany gr\u00f3d, kt\u00f3ry by\u0142 wczesnopiastowskim centrum administracyjnym. W 1075 roku erygowana by\u0142a diecezja p\u0142ocka, a w 1144 wzniesiono ko\u015bci\u00f3\u0142 katedralny,\u00a0w\u00a0kt\u00f3rym\u00a0pochowani\u00a0s\u0105\u00a0w\u0142adcy\u00a0Polski:\u00a0W\u0142adys\u0142aw\u00a0Herman i Boles\u0142aw Krzywousty. W kruchcie katedry jest kopia s\u0142ynnych br\u0105zowych Drzwi P\u0142ockich, wykonanych w Magdeburgu w 1154 roku. O historii tego miasta m\u00f3wi\u0105 mury zamku ksi\u0105\u017c\u0119cego z XIV wieku i opactwo benedykty\u0144skie. W Rynku i przy starych ulicach jest wiele historycznych kamienic z reprezentacyjnym ratuszem, kt\u00f3ry by\u0142 miejscem ostatniego posiedzenia Sejmu Kr\u00f3lestwa Polskiego w 1831 roku i do tej pory jest siedzib\u0105 w\u0142adz miejskich. Gotycki rodow\u00f3d ma te\u017c ko\u015bci\u00f3\u0142 farny pod wezwaniem \u015bw. Bart\u0142omieja z 1356 roku, kt\u00f3ry w historii by\u0142 wielokrotnie przebudowywany, a po osuni\u0119ciu si\u0119 skarpy, gdy cz\u0119\u015bciowo run\u0105\u0142 do Wis\u0142y, jego bry\u0142\u0119 skr\u00f3cono i dobudowano wej\u015bcie w stylu barokowym od strony Rynku. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce w tych miejscach w P\u0142ocku by\u0142a i \u015bw. Siostra\u00a0 Faustyna,\u00a0 bo\u00a0 siostry z\u00a0 domu\u00a0 przy\u00a0 Starym\u00a0 Rynku\u00a0 uczestniczy\u0142y w uroczysto\u015bciach w katedrze czy ko\u015bciele farnym, kt\u00f3ry by\u0142 dla nich ko\u015bcio\u0142em parafialnym. Z okien swojej celi ogl\u0105da\u0142a natomiast s\u0142ynn\u0105 \u201eMa\u0142achowiank\u0119\u201d, czyli najstarsz\u0105 z istniej\u0105cych w Polsce szk\u00f3\u0142 \u015brednich, za\u0142o\u017con\u0105 w 1180 roku. W podziemiach \u015bredniowiecznego skrzyd\u0142a budynku mie\u015bci si\u0119 muzeum szkolne z fragmentami architektury roma\u0144skiej i gotyckiej, a w gotyckiej wie\u017cy – obserwatorium astronomiczne.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W\u00a0tym\u00a0mie\u015bcie, w klasztorze przy Starym Rynku mia\u0142o miejsce historyczne dla kultu\u00a0Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego wydarzenie, mianowicie pierwsze objawienie Jezusa Mi\u0142osiernego, kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142o publiczn\u0105 misj\u0119 Siostry Faustyny. O tym wydarzeniu tak napisa\u0142a w swym \u201eDzienniczku\u201d: Wieczorem, kiedy by\u0142am w celi, ujrza\u0142am Pana Jezusa ubranego w szacie bia\u0142ej. Jedna r\u0119ka wzniesiona do b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, a druga dotyka\u0142a szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach\u00a0 wychodzi\u0142y dwa wielkie\u00a0 promienie,\u00a0 jeden\u00a0 czerwony, a drugi blady. W milczeniu wpatrywa\u0142am si\u0119 w Pana, dusza moja by\u0142a przej\u0119ta boja\u017ani\u0105, ale i rado\u015bci\u0105 wielk\u0105. Po chwili powiedzia\u0142 mi Jezus: \u201eWymaluj obraz wed\u0142ug rysunku, kt\u00f3ry widzisz, z podpisem: Jezu, ufam Tobie. Pragn\u0119, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na ca\u0142ym \u015bwiecie. Obiecuj\u0119, \u017ce dusza, kt\u00f3ra czci\u0107 b\u0119dzie ten obraz, nie zginie. Obiecuj\u0119 tak\u017ce, ju\u017c tu na ziemi, zwyci\u0119stwo nad nieprzyjaci\u00f3\u0142mi, a szczeg\u00f3lnie w godzin\u0119 \u015bmierci. Ja sam broni\u0107 j\u0105 b\u0119d\u0119 jako swej chwa\u0142y<\/i> (Dz. 47-48)<\/span>. To wydarzenie upami\u0119tnia figura Jezusa Mi\u0142osiernego postawiona w miejscu dawnej oficyny, w kt\u00f3rej mieszka\u0142y siostry. Z tego placu mo\u017cna zej\u015b\u0107 do Muzeum, kt\u00f3re zosta\u0142o urz\u0105dzone przez siostry w podziemiach. Ukazuje ono histori\u0119 domu p\u0142ockiego, jego \u017cycie i prac\u0119, o czym \u015bwiadcz\u0105 autentyczne zdj\u0119cia i eksponaty, a nade wszystko autentyczna piekarnia, do kt\u00f3rej zachodzi\u0142a i gdzie czasami pewnie pracowa\u0142a \u015bw. Siostra Faustyna.<\/p>\n

W klasztorze\u00a0 p\u0142ockim Siostra\u00a0 Faustyna\u00a0 us\u0142ysza\u0142a tak\u017ce polecenie Jezusa dotycz\u0105ce ustanowienia \u015bwi\u0119ta Mi\u0142osierdzia w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 po Wielkanocy. Z jej biografii i \u201eDzienniczka\u201d wiemy, ile trudu i cierpienia musia\u0142a znie\u015b\u0107, by wiernie wype\u0142nia\u0107 te i inne polecenia Jezusa. Tu jednak, w tym klasztorze rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 ten \u201e\u015bwietlisty szlak\u201d, na kt\u00f3rym Jezus stopniowo przekazywa\u0142 jej prorock\u0105 misj\u0119 przypomnienia \u015bwiatu prawdy o Jego mi\u0142osiernej mi\u0142o\u015bci do ka\u017cdego cz\u0142owieka.<\/p>\n

W roku 1950 w\u0142adze\u00a0 komunistyczne\u00a0 wywioz\u0142y siostry z klasztoru p\u0142ockiego do domu filialnego w Bia\u0142ej, a klasztor i Zak\u0142ad Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca upa\u0144stwowi\u0142y. Po 40 latach, w stanie zrujnowanym, powr\u00f3ci\u0142 do Zgromadzenia, kt\u00f3re z pomoc\u0105 Urz\u0119du Miasta i indywidualnych ofiarodawc\u00f3w odbudowywa\u0142o ten\u00a0 historyczny obiekt.\u00a0 Wraz z\u00a0 zamieszkaniem w nim si\u00f3str i otwarciem kaplicy rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w tym miejscu na nowo kult Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. W Roku Jubileuszowym (2000) abp Stanis\u0142aw Wielgus podni\u00f3s\u0142 t\u0119 kaplic\u0119 do rangi diecezjalnego Sanktuarium Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Sta\u0142a si\u0119 ona miejscem g\u0142oszenia i wypraszania mi\u0142osierdzia dla \u015bwiata, celem wielu pielgrzymek z kraju i spoza jego granic. Dzi\u015b na miejscu objawie\u0144 planowana jest budowa ko\u015bcio\u0142a dla Sanktuarium oraz odpowiedniego zaplecza dla pielgrzym\u00f3w, formacji aposto\u0142\u00f3w Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia i dzie\u0142a mi\u0142osierdzia wobec os\u00f3b potrzebuj\u0105cych moralnej pomocy.<\/p>\n

s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 66 (2008), s. 10-11.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W Bia\u0142ej<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Siostra Faustyna zosta\u0142a skierowana\u00a0 do tego\u00a0 domu\u00a0 na\u00a0 jaki\u015b czas w 1930 roku, gdy przebywa\u0142a w P\u0142ocku. Wiadomo, \u017ce zajmowa\u0142a si\u0119 m. in.\u00a0 ubieraniem\u00a0 kaplicy, zast\u0119puj\u0105c\u00a0 w\u00a0 tym\u00a0 obowi\u0105zku s. Tekl\u0119. W pewnym dniu<\/i> – zapisa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d – nazrywa\u0142am najpi\u0119kniejszych r\u00f3\u017c, aby ubra\u0107 pok\u00f3j pewnej osobie. Kiedy si\u0119 zbli\u017cy\u0142am do ganku – ujrza\u0142am Pana Jezusa stoj\u0105cego w tym ganku, kt\u00f3ry mnie zapyta\u0142 \u0142askawie: \u201eC\u00f3rko Moja, komu niesiesz te kwiaty?\u201d Milczenie moje by\u0142o odpowiedzi\u0105\u00a0 dla Pana, poniewa\u017c w tej chwili pozna\u0142am, \u017ce mia\u0142am bardzo subtelne przywi\u0105zanie do tej osoby, kt\u00f3rego przedtem nie dostrzega\u0142am.\u00a0Natychmiast Jezus znik\u0142. W tej chwili rzuci\u0142am te kwiaty na ziemi\u0119 i posz\u0142am przed\u00a0Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament z sercem przepe\u0142nionym wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 za t\u0119 \u0142ask\u0119 poznania siebie<\/i> (Dz. 71)<\/span>.<\/p>\n

Wie\u015b Bia\u0142a po\u0142o\u017cona jest w\u00a0 odleg\u0142o\u015bci 10 km\u00a0 od P\u0142ocka.\u00a0 Tam Zgromadzenie w 1928 roku zakupi\u0142o 45 ha lichej ziemi ze zniszczonymi zabudowaniami\u00a0 z my\u015bl\u0105\u00a0 utworzenia zaplecza\u00a0 gospodarczego\u00a0 dla klasztoru i Zak\u0142adu Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca w P\u0142ocku. Rok p\u00f3\u017aniej odremontowany budynek oraz kaplica zosta\u0142y po\u015bwi\u0119cone, stanowi\u0105c fili\u0119 klasztoru w P\u0142ocku. Zamieszka\u0142y w nim siostry, kt\u00f3re prowadzi\u0142y gospodarstwo, wraz z wychowankami, dostarczaj\u0105c do P\u0142ocka zbo\u017ce, mleko, mi\u0119so i jarzyny. Po likwidacji przez w\u0142adze komunistyczne klasztoru w P\u0142ocku i Zak\u0142adu Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca 22 czerwca 1950 roku siostry zosta\u0142y przewiezione do Bia\u0142ej. W tym roku upa\u0144stwowiono tak\u017ce ziemi\u0119 nale\u017c\u0105c\u0105 do Zgromadzenia w Bia\u0142ej, pozostawiaj\u0105c niewielk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku i zabudowania. Dom w Bia\u0142ej sta\u0142 wi\u0119c samodzielnym klasztorem (nowy budynek), w kt\u00f3rym z czasem utworzono Dom Samotnej Matki.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>10. CZ\u0118STOCHOWA<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dworzec\u00a0kolejowy,\u00a0klasztor Zgromadzenia przy ul. \u015aw. Barbary 9\/11 oraz\u00a0Jasna G\u00f3ra – to miejsca w Cz\u0119stochowie, kt\u00f3rych dotkn\u0119\u0142y kiedy\u015b stopy \u015bw. Siostry Faustyny. Pierwszy raz przyjecha\u0142a tu po z\u0142o\u017ceniu \u015blub\u00f3w wieczystych, gdy z Krakowa jecha\u0142a do Wilna. By\u0142o to pod koniec maja 1933 roku. Mia\u0142am pozwolenie wst\u0105pi\u0107 do Cz\u0119stochowy<\/i> – zanotowa\u0142a w \u201eDzienniczku\u201d – Po raz pierwszy ujrza\u0142am Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 kiedy posz\u0142am rano o godzinie pi\u0105tej na ods\u0142oni\u0119cie obrazu. Modli\u0142am si\u0119 bez przerwy do godziny jedenastej i zdawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce dopiero co przysz\u0142am. Matka, tamtejsza Prze\u0142o\u017cona, przys\u0142a\u0142a po mnie siostr\u0119, \u017cebym przysz\u0142a na \u015bniadanie, i martwi\u0142a si\u0119, \u017ce si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0119 na poci\u0105g. Wiele mi powiedzia\u0142a Matka Bo\u017ca. Odda\u0142am Jej swoje \u015bluby wieczyste, czu\u0142am, \u017ce jestem Jej dzieckiem, a Ona mi Matk\u0105. Nic mi nie odm\u00f3wi\u0142a, o co J\u0105 prosi\u0142am<\/i> (Dz. 260)<\/span>.<\/p>\n

Drugi raz Siostra Faustyna przyjecha\u0142a tu\u00a0na\u00a0pocz\u0105tku\u00a0listopada 1935 roku, gdy\u00a0z\u00a0s. Antonin\u0105\u00a0 wraca\u0142a\u00a0 do\u00a0 Wilna\u00a0 po\u00a0 rekolekcjach\u00a0 odprawionych w Krakowie. Z tego pobytu nie pozostawi\u0142a d\u0142u\u017cszej notatki, jedynie informacje o tym, \u017ce by\u0142o to w sobot\u0119 i \u017ce modli\u0142a si\u0119 przed cudownym obrazem Matki Bo\u017cej na Jasnej G\u00f3rze.<\/p>\n

Cz\u0119stochowa powsta\u0142a prawdopodobnie w XI wieku. W latach 1370-1393 stanowi\u0142a lenno W\u0142adys\u0142awa Opolczyka, kt\u00f3ry w 1382 ufundowa\u0142 klasztor paulin\u00f3w.\u00a0Ze wzgl\u0119du na peryferyczne po\u0142o\u017cenie klasztoru jasnog\u00f3rskiego i n\u0119kaj\u0105cych go najazd\u00f3w, kr\u00f3lowie z rodu Waz\u00f3w (kt\u00f3rzy szczeg\u00f3lnie umi\u0142owali sobie klasztor cz\u0119stochowski) zdecydowali si\u0119 obwarowa\u0107 go nowoczesnymi fortyfikacjami z bastionami, kt\u00f3re uczyni\u0142y z Jasnej G\u00f3ry jedn\u0105 z pot\u0119\u017cniejszych twierdz Rzeczypospolitej. Jasna G\u00f3ra zas\u0142yn\u0119\u0142a ze zwyci\u0119stwa w czasie potopu szwedzkiego, gdy ma\u0142a za\u0142oga klasztoru pod dow\u00f3dztwem o. Augustyna Kordeckiego odpar\u0142a ataki przewa\u017caj\u0105cych wojsk szwedzkich. Kult Matki Bo\u017cej na Jasnej G\u00f3rze nieustannie wzrasta\u0142, dlatego Cz\u0119stochowa uznawana jest przez wieki za duchow\u0105 stolic\u0119 Polski.<\/p>\n

U st\u00f3p\u00a0 Jasnej\u00a0 G\u00f3ry,\u00a0 przy\u00a0 ul.\u00a0 \u015aw.\u00a0 Barbary 9\/11, znajduje si\u0119 klasztor Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia, w kt\u00f3rym od 1908 roku siostry prowadzi\u0142y \u201eZak\u0142ad Opieki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny\u201d dla dziewcz\u0105t potrzebuj\u0105cych moralnej odnowy, a z czasem tak\u017ce hotelik dla pielgrzym\u00f3w. W latach II wojny \u015bwiatowej siostry prze\u017cy\u0142y wysiedlenie, a po wojnie odbudowa\u0142y zniszczon\u0105 kaplic\u0119 i pozosta\u0142e obiekty. W czasach komunistycznych (1955) zak\u0142ad wychowawczy dla dziewcz\u0105t zosta\u0142 przekszta\u0142cony na Zak\u0142ad Leczniczo-Wychowawczy dla ch\u0142opc\u00f3w i dziewcz\u0105t op\u00f3\u017anionych w rozwoju umys\u0142owym. Na terenie Zak\u0142adu zosta\u0142a zorganizowana dla nich szko\u0142a podstawowa,\u00a0 z\u00a0 kt\u00f3rej\u00a0 korzysta\u0142y tak\u017ce dzieci z upo\u015bledzeniem umys\u0142owym z Cz\u0119stochowy.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>11. WILNO<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u015aladami \u015bwi\u0119tej Siostry Faustyny przybywamy do Wilna. Po raz pierwszy do tego pi\u0119knego miasta Siostra Faustyna przyjecha\u0142a w lutym 1929 roku, by przez cztery miesi\u0105ce zast\u0105pi\u0107 w kuchni siostr\u0119 wyje\u017cd\u017caj\u0105c\u0105 na III probacj\u0119, a potem w maju 1933 roku skierowana do pracy w ogrodzie. Ten drugi pobyt trwa\u0142 blisko trzy lata i by\u0142 niezwykle wa\u017cny dla Aposto\u0142ki Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia nie tylko ze wzgl\u0119du na jej \u017cycie duchowe, ale i na misj\u0119. Tutaj bowiem spotka\u0142a obiecan\u0105 od Boga pomoc w osobie spowiednika ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki i tutaj otrzyma\u0142a od Jezusa wa\u017cne zadania.<\/p>\n

Pierwsze historyczne wzmianki\u00a0 o Wilnie pochodz\u0105\u00a0 z\u00a0 1323 roku, kiedy tw\u00f3rca Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego – Giedymin wzni\u00f3s\u0142 drewniany zamek i przeni\u00f3s\u0142 tu stolic\u0119 z Trok. Naj\u015bwietniejszy okres w dziejach miasta to czasy zygmuntowskie. Powsta\u0142a w\u00f3wczas mennica, arsena\u0142, m\u0142yny, most na Wilejce, liczne szpitale i pa\u0142ace. Pracowali tu architekci i rze\u017abiarze w\u0142oscy (Jan Cini, Jan Maria Padovano). Wilno sta\u0142o si\u0119 miastem wielu narodowo\u015bci (Litwini, Polacy, Rusini, \u017bydzi, Niemcy, W\u0142osi, Ormianie, Tatarzy). W 1579 kr\u00f3l Stefan Batory za\u0142o\u017cy\u0142 Akademi\u0119 prowadzon\u0105 przez jezuit\u00f3w, co sta\u0142o si\u0119 zal\u0105\u017ckiem Uniwersytetu Wile\u0144skiego.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Na Antokolu<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Siostry osiedli\u0142y\u00a0si\u0119\u00a0w\u00a0Wilnie dzi\u0119ki \u017cyczliwo\u015bci ksi\u0119\u017cnej Marii Micha\u0142owej Radziwi\u0142\u0142owej. Ciekawe s\u0105 okoliczno\u015bci wyboru miejsca pod przysz\u0142\u0105 fundacj\u0119 dla Zgromadzenia. Ksi\u0119\u017cna Radziwi\u0142\u0142owa wys\u0142a\u0142a do Wilna sw\u0105 pe\u0142nomocniczk\u0119 Ann\u0119 Kulesz\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a dokona\u0107 wyboru obiektu i\u00a0 dokona\u0107 jego\u00a0 zakupu. W trosce o sumienne wype\u0142nienie obowi\u0105zku, gdy waha\u0142a si\u0119 pomi\u0119dzy dwiema lokalizacjami, rozpocz\u0119\u0142a nowenn\u0119 do Pana Jezusa, prosz\u0105c o widoczny znak, kt\u00f3ry\u00a0 wskazywa\u0142by\u00a0 na w\u0142a\u015bciwy wyb\u00f3r miejsca. W pierwszych dniach tej modlitwy mia\u0142a niezwyk\u0142y sen: zobaczy\u0142a, jak modli si\u0119\u00a0 przed\u00a0 cudown\u0105\u00a0 figur\u0105\u00a0 Pana\u00a0 Jezusa\u00a0 w\u00a0 ko\u015bciele\u00a0 \u015bw. Piotra\u00a0 i\u00a0 Paw\u0142a. W pewnym momencie spostrzeg\u0142a, \u017ce Pan Jezus wyszed\u0142 z ko\u015bcio\u0142a, poprowadzi\u0142 j\u0105 ulic\u0105 Senatorsk\u0105, a zatrzymuj\u0105c si\u0119, wskaza\u0142 palcem na posiad\u0142o\u015b\u0107 rosyjskiego genera\u0142a Bykowskiego. Pani Kulesza, upewniona przez ks. proboszcza, \u017ce ten sen mo\u017ce by\u0107 oczekiwanym znakiem, o kt\u00f3ry prosi\u0142a Pana, nie zwlekaj\u0105c, 16 lutego 1908 roku naby\u0142a t\u0119 posesj\u0119 dla Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia. Posesja znajdowa\u0142a si\u0119 na Antokolu – dzielnicy Wilna, kt\u00f3ra jest jedn\u0105 z najdawniej zamieszkanych cz\u0119\u015bci\u00a0 miasta.\u00a0 Antokol\u00a0 s\u0142yn\u0105\u0142\u00a0 z\u00a0 przepi\u0119knych\u00a0 rezydencji\u00a0 mo\u017cnow\u0142adc\u00f3w i magnat\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych warto wspomnie\u0107 r\u00f3d Sapieh\u00f3w czy S\u0142uszk\u00f3w. Siostry wprowadzi\u0142y si\u0119 do zakupionego domu przy ul. Senatorskiej 25 (dzi\u015b Grybo 29) ju\u017c w maju 1908 roku i zacz\u0119\u0142y przystosowywa\u0107 go do potrzeb zak\u0142adu dla pokutnic. Ju\u017c rok p\u00f3\u017aniej w domu przebywa\u0142o ponad dwadzie\u015bcia wychowanek. Skromne utrzymanie zapewnia\u0142a pralnia, piekarnia i pracownia haftu. Szybko te\u017c ros\u0142a liczba pokutnic, w pewnych okresach by\u0142o ich nawet sze\u015b\u0107dziesi\u0105t. Jednocze\u015bnie dom stale boryka\u0142 si\u0119 z trudno\u015bciami materialnymi. Warunki pogorszy\u0142y si\u0119 jeszcze wraz z wybuchem I wojny \u015bwiatowej, bo by\u0142o znacznie mniej zam\u00f3wie\u0144 na prace zarobkowe. Poza tym sp\u0142on\u0105\u0142\u00a0 jeden\u00a0 z\u00a0 dom\u00f3w\u00a0 mieszkalnych,\u00a0 kt\u00f3ry\u00a0 uda\u0142o si\u0119 odbudowa\u0107 dopiero w 1928 roku. Warunki w domu wile\u0144skim poprawi\u0142y si\u0119 w okresie mi\u0119dzywojennym. Fundacja posiada\u0142a kilka skromnych budynk\u00f3w, w kt\u00f3rych by\u0142y: kaplica, mieszkania dla si\u00f3str i ok. 90 wychowanek oraz pracownie. Dom utrzymywa\u0142 si\u0119 z wypieku chleba i prania bielizny dla szpitala wojskowego oraz z uprawy kilkuhektarowego gospodarstwa i ogrodu. Ale trudno\u015bci, mo\u017ce nawet powa\u017cniejsze, powr\u00f3ci\u0142y w czasie II wojny \u015bwiatowej. We wrze\u015bniu\u00a0 1940\u00a0 roku\u00a0 w\u0142adze\u00a0 upa\u0144stwowi\u0142y\u00a0 zak\u0142ad,\u00a0 siostry przebywa\u0142y w wi\u0119zieniu na \u0141ukiszkach, potem znalaz\u0142y prac\u0119 w szpitalach albo u os\u00f3b prywatnych tak\u017ce poza Wilnem (Wo\u0142okumpia). W 1946 roku zlikwidowano dom Zgromadzenia i ostatnie siostry jako repatriantki powr\u00f3ci\u0142y do Polski.<\/p>\n

To w\u0142a\u015bnie\u00a0w\u00a0czasie tych kilku spokojnych lat pomi\u0119dzy wojnami przyby\u0142a do wile\u0144skiego domu \u015bw. Siostra Faustyna. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cny okaza\u0142 si\u0119 jej drugi pobyt\u00a0 na\u00a0 Antokolu. Przyjecha\u0142a\u00a0 tu\u017c\u00a0 po \u015blubach wieczystych, 27 maja 1933 roku, by by\u0107 ogrodniczk\u0105. Po krakowskich gmachach, jak pisze w \u201eDzienniczku\u201d, zabudowania klasztorne w Wilnie robi\u0142y wra\u017cenie \u201emale\u0144kich cha\u0142upek\u201d. Najubo\u017csza by\u0142a drewniana \u201edacza\u201d, w kt\u00f3rej znajdowa\u0142y si\u0119 sypialnie si\u00f3str, a z drugiej strony z osobnym wej\u015bciem mieszkanie kapelana. Nowy obowi\u0105zek, kt\u00f3rego nigdy wcze\u015bniej nie pe\u0142ni\u0142a, by\u0142 dla Siostry Faustyny nie lada wyzwaniem, ale ufnie zda\u0142a si\u0119 na pomoc Bo\u017c\u0105 i wskaz\u00f3wki \u017cyczliwych ludzi. Wi\u0119kszym zmartwieniem by\u0142o dla niej spe\u0142nienie misji, kt\u00f3r\u0105 powierzy\u0142 jej Jezus. Czeka\u0142a na obiecanego przez Niego kap\u0142ana, kt\u00f3ry mia\u0142 jej pom\u00f3c w realizacji zlecanej misji. Kap\u0142anem tym okaza\u0142 si\u0119 ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko, kt\u00f3ry w tamtym okresie by\u0142 cotygodniowym spowiednikiem si\u00f3str na Antokolu. Pocz\u0105tkowo ks. Sopo\u0107ko by\u0142 zaskoczony tym, co powiedzia\u0142a mu Siostra Faustyna, niedowierza\u0142, wreszcie podda\u0142 j\u0105 pewnym pr\u00f3bom, kt\u00f3re wiele j\u0105 kosztowa\u0142y. Zasi\u0119ga\u0142 te\u017c rady prze\u0142o\u017conej m. Ireny Krzy\u017canowskiej co do \u017cycia Siostry Faustyny i poprosi\u0142 o zbadanie jej zdrowia psychicznego i fizycznego. Dopiero po otrzymaniu pochlebnych opinii i stwierdzeniu zdrowia psychicznego przez dr Helen\u0119 Maciejewsk\u0105, raczej z ciekawo\u015bci ni\u017c z przekonania, ks. Sopo\u0107ko zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w spraw\u0119 malowania obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego.<\/p>\n

Po spe\u0142nieniu tego zadania, Pan Jezus objawi\u0142 Siostrze Faustynie kolejne zadania. W uroczysto\u015b\u0107 Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, 9 czerwca 1935 roku b\u0119d\u0105c w ogrodzie us\u0142ysza\u0142a: B\u0119dziesz wyprasza\u0107 z towarzyszkami swymi mi\u0142osierdzie dla siebie i \u015bwiata<\/i>. Pocz\u0105tkowo nie by\u0142a pewna, czy dobrze zrozumia\u0142a s\u0142owa Pana Jezusa. Idea zak\u0142adania nowego zgromadzenia przestraszy\u0142a Siostr\u0119\u00a0 Faustyn\u0119,\u00a0rozpocz\u0105\u0142\u00a0si\u0119\u00a0 dla\u00a0niej\u00a0czas wielu cierpie\u0144 i biernych nocy ducha. Jednocze\u015bnie z polecenia spowiednika, prze\u0142o\u017conych i abpa Romualda Ja\u0142brzykowskiego mia\u0142a czeka\u0107. Dopiero pod koniec \u017cycia zrozumia\u0142a, \u017ce Panu Jezusowi nie chodzi\u0142o tylko o jedno zgromadzenie zakonne, kt\u00f3re by g\u0142osi\u0142o i wyprasza\u0142o mi\u0142osierdzie, ale o ruch w Ko\u015bciele, kt\u00f3ry skupia zakony czynne i kontemplacyjne, kap\u0142an\u00f3w i rzesze ludzi \u015bwieckich. Dzi\u015b wiemy ju\u017c, \u017ce objawienie wile\u0144skie sta\u0142o si\u0119 pocz\u0105tkiem Apostolskiego Ruchu Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia obecnego ju\u017c na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n

W domu wile\u0144skim mia\u0142o te\u017c miejsce inne wydarzenie,\u00a0 przez kt\u00f3re Pan Jezus podarowa\u0142 nam modlitw\u0119\u00a0 na\u00a0 u\u015bmierzenie\u00a0 gniewu Bo\u017cego. W pi\u0105tek, 13 wrze\u015bnia 1935 roku Siostra Faustyna w swojej celi mia\u0142a wizj\u0119 Anio\u0142a, kt\u00f3ry przyszed\u0142, by ukara\u0107 ziemi\u0119. Zacz\u0119\u0142a \u017carliwie si\u0119 modli\u0107, ale staj\u0105c przed Bo\u017cym majestatem nie \u015bmia\u0142a powt\u00f3rzy\u0107 b\u0142agania o odsuni\u0119cie kary. Wtedy us\u0142ysza\u0142a wewn\u0119trznie s\u0142owa, kt\u00f3rymi si\u0119 modli\u0142a i zobaczy\u0142a bezsilno\u015b\u0107 Anio\u0142a. Nast\u0119pnego dnia Pan Jezus pouczy\u0142 j\u0105, jak ma odmawia\u0107 t\u0119 modlitw\u0119, kt\u00f3r\u0105 nazywamy Koronk\u0105 do Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, a wkr\u00f3tce przekaza\u0142 Siostrze Faustynie wielkie obietnice, jakie zwi\u0105za\u0142 z ufnym odmawianiem tej modlitwy.<\/p>\n

Przebywaj\u0105c\u00a0w\u00a0domu\u00a0wile\u0144skim\u00a0Siostra\u00a0Faustyna by\u0107 mo\u017ce przy jakiej\u015b okazji nawiedzi\u0142a przepi\u0119kny barokowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny pw. \u015bw. Piotra i Paw\u0142a, kt\u00f3ry powsta\u0142 w latach 1668-1675 z fundacji hetmana wielkiego litewskiego Micha\u0142a Kazimierza Paca, jako wotum za ocalenie \u017cycia w czasie rokoszu Lubomirskiego. Budowl\u0119 zaprojektowa\u0142 Jan Zaor z Krakowa. Wewn\u0105trz znajduje si\u0119 ok. 2000 rze\u017ab czo\u0142owych artyst\u00f3w w\u0142oskich Pietro Pertiego i Jana Gali a tak\u017ce malowid\u0142a Michelangelo Palloniego. Jest to jeden z najpi\u0119kniejszych ko\u015bcio\u0142\u00f3w Wilna, kt\u00f3rego nie mo\u017cna omin\u0105\u0107 chodz\u0105c \u015bladami \u015bw. Siostry Faustyny w tym mie\u015bcie.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Przy ul. Rasu 6<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Pod\u0105\u017caj\u0105c \u015bladami \u015bw. Siostry Faustyny, kontynuujemy podr\u00f3\u017c po Wilnie. Z Antokolu, gdzie by\u0142 klasztor Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia, przenosimy si\u0119 do centrum miasta, by nawiedzi\u0107 miejsca zwi\u0105zane z pobytem w nich Aposto\u0142ki Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego i dzie\u0142em, kt\u00f3re jej Jezus poleca\u0142. Najpierw skierujemy nasze kroki na ul. Rasu 6, gdzie pod okiem Siostry Faustyny malowany by\u0142 pierwszy obraz Jezusa Mi\u0142osiernego. Chodzi o budynek, kt\u00f3ry by\u0142\u00a0 kapelani\u0105\u00a0 przy\u00a0 klasztorze\u00a0 si\u00f3str\u00a0 wizytek i ko\u015bciele pw. Serca Bo\u017cego. W nim w latach 30. XX wieku na pierwszym pi\u0119trze mieszka\u0142 ks. Micha\u0142 Sopo\u0107ko, a na parterze malarz Eugeniusz Kazimirowski. W okresie powojennym budynek wchodzi\u0142 w\u00a0kompleks\u00a0 wi\u0119zienny,\u00a0 a\u00a0 dzi\u015b mieszkaj\u0105 w nim Siostry Jezusa Mi\u0142osiernego.<\/p>\n

Ksi\u0105dz Micha\u0142 Sopo\u0107ko zaciekawiony, jak\u00a0 b\u0119dzie\u00a0 wygl\u0105da\u0142\u00a0 wizerunek Pana Jezusa wed\u0142ug wizji Siostry Faustyny, poprosi\u0142 o namalowanie obrazu w\u0142a\u015bnie Eugeniusza Kazimirowskiego. Ten znany w \u015brodowisku wile\u0144skim malarz kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w Krakowie w pracowniach \u0141uszczkiewicza, Axentowicza i Wycz\u00f3\u0142kowskiego oraz we Lwowie, Monachium i Pary\u017cu. Ostateczny szlif malarski uzyska\u0142 w 1900 roku w Akademii \u015bw. \u0141ukasza w Rzymie. Z Wilnem zwi\u0105za\u0142 si\u0119 na trwa\u0142e po roku 1914. By\u0142 d\u0142ugoletnim wyk\u0142adowc\u0105 Seminarium Nauczycielskiego, dekoratorem teatralnym oraz cz\u0142onkiem zarz\u0105du Wile\u0144skiego Towarzystwa Niezale\u017cnych Artyst\u00f3w Sztuk Plastycznych. Malowa\u0142 g\u0142\u00f3wnie pejza\u017ce i portrety, ale si\u0119ga\u0142 te\u017c po tematyk\u0119 religijn\u0105.<\/p>\n

Malowanie\u00a0 obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 w styczniu 1934 roku i odbywa\u0142o si\u0119 w wielkiej dyskrecji. A\u017ceby nie zwraca\u0107 uwagi si\u00f3str<\/i> – wspomina\u0142a prze\u0142o\u017cona m. Irena Krzy\u017canowska – odno\u015bnie wewn\u0119trznych prze\u017cy\u0107 Siostry Faustyny,\u00a0 w ka\u017cd\u0105\u00a0 sobot\u0119\u00a0 w\u00a0 godzinach rannych chodzi\u0142am z ni\u0105 na Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 do Ostrej Bramy, a po Mszy \u015bwi\u0119tej wst\u0119powa\u0142y\u015bmy do artysty malarza, kt\u00f3remu Siostra Faustyna udziela\u0142a dok\u0142adnych informacji, jak powinien wymalowa\u0107 obraz mi\u0142osiernego Pana Jezusa<\/i>. W czerwcu 1934 obraz Jezusa Mi\u0142osiernego by\u0142 gotowy, ale Siostra Faustyna nie by\u0142a z niego zadowolona. Skar\u017c\u0105c si\u0119 Jezusowi m\u00f3wi\u0142a: Kto Ci\u0119 wymaluje tak pi\u0119knym, jakim jeste\u015b?<\/i> W odpowiedzi us\u0142ysza\u0142a:: Nie w pi\u0119kno\u015bci farby ani p\u0119dzla jest wielko\u015b\u0107 tego obrazu, ale w \u0142asce Mojej<\/i> (Dz. 313)<\/span>. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko pocz\u0105tkowo umie\u015bci\u0142 ten obraz w korytarzu si\u00f3str bernardynek przy ko\u015bciele \u015bw. Micha\u0142a. Ale w Wielkim Tygodniu 1935 roku Siostra Faustyna zdecydowanie o\u015bwiadczy\u0142a, \u017ce Pan Jezus \u017c\u0105da, by Jego wizerunek by\u0142 wystawiony w Ostrej Bramie na czas triduum ko\u0144cz\u0105cego Jubileusz Odkupienia \u015bwiata. Wkr\u00f3tce dowiedzia\u0142em si\u0119<\/i> – wspomina\u0142 ks. Sopo\u0107ko – \u017ce b\u0119dzie owo triduum, na kt\u00f3re ksi\u0105dz proboszcz ostrobramski, kanonik Stanis\u0142aw Zawadzki, prosi\u0142 mi\u0119, bym wyg\u0142osi\u0142 kazanie. Zgodzi\u0142em si\u0119 pod warunkiem umieszczenia owego obrazu jako dekoracji w oknie kru\u017cganku, gdzie wygl\u0105da\u0142 imponuj\u0105co i zwraca\u0142 uwag\u0119 wszystkich bardziej ni\u017c obraz Matki Boskiej<\/i>. Siostra Faustyna prze\u017cy\u0142a wielk\u0105 rado\u015b\u0107, widz\u0105c spe\u0142nienie \u017cycze\u0144 Jezusa, bo obraz zosta\u0142 publicznie uczczony i to w dniu, kt\u00f3ry On wybra\u0142 na \u015bwi\u0119to Mi\u0142osierdzia. Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko g\u0142osi\u0142 kazanie o tym najwi\u0119kszym przymiocie Boga, a ona sama ujrza\u0142a, jak Jezus na obrazie przybra\u0142 \u017cyw\u0105 posta\u0107, a Jego promienie przenika\u0142y do serc ludzi przyby\u0142ych na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W Ostrej Bramie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Nie bez znaczenia jest te\u017c miejsce pierwszego wystawienia obrazu Jezusa Mi\u0142osiernego – Sanktuarium\u00a0 Matki\u00a0 Bo\u017cej\u00a0 Mi\u0142osierdzia w Ostrej Bramie. Ostra Brama zosta\u0142a wybudowana w XVI wieku wraz z murami\u00a0 miejskimi\u00a0 jako\u00a0 pierwsza z bram miasta. Przez ni\u0105 prowadzi\u0142 trakt do Miednik, Oszmiany i Mi\u0144ska, st\u0105d pocz\u0105tkowo zwana by\u0142a Bram\u0105 Miednick\u0105, a tak\u017ce \u201eZarann\u0105\u201d. P\u00f3\u017aniej nazwano j\u0105 Ostr\u0105 ze wzgl\u0119du na po\u0142udniowy kraniec miasta zwany w\u0142a\u015bnie Ostrym. W bramie umieszczono obraz Matki Bo\u017cej, kt\u00f3ry ju\u017c w XVII wieku cieszy\u0142 si\u0119 wielk\u0105 czci\u0105. Opiek\u0119 nad nim przej\u0119li karmelici pos\u0142uguj\u0105cy w przylegaj\u0105cym do Ostrej Bramy ko\u015bciele \u015bw. Teresy. W 1671 wybudowano drewnian\u0105 kaplic\u0119, kt\u00f3ra po niespe\u0142na pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu latach sp\u0142on\u0119\u0142a. Na jej miejscu w roku 1829 zbudowano now\u0105, murowan\u0105, w stylu neoklasycznym. O wielkiej mi\u0142o\u015bci Wilnian do Matki Bo\u017cej Ostrobramskiej \u015bwiadcz\u0105 chocia\u017cby bardzo liczne wota. Ju\u017c w XVIII wieku Matka Bo\u017ca otrzyma\u0142a, prawdopodobnie od cechu z\u0142otnik\u00f3w, pi\u0119kn\u0105 sukni\u0119 wykonan\u0105 z poz\u0142acanego srebra. W wieku XX obraz\u00a0 by\u0142 dwukrotnie\u00a0 koronowany papieskimi\u00a0 koronami, a Matce Bo\u017cej Ostrobramskiej nadano tytu\u0142 Matki Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

W marcu 1936 roku Siostra\u00a0 Faustyna\u00a0 na\u00a0 sta\u0142e\u00a0 wyjecha\u0142a z Wilna, ale ks. Sopo\u0107ko kontynuowa\u0142 jej misj\u0119 w tym mie\u015bcie. Na wszelkie sposoby stara\u0142 si\u0119 propagowa\u0107 nabo\u017ce\u0144stwo do Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia, a tak\u017ce zg\u0142\u0119bia\u0142 teologiczn\u0105 wiedz\u0119 na temat tej tajemnicy. W Wilnie pozosta\u0142y wi\u0119c inne miejsca zwi\u0105zane nie tyle z sam\u0105 Siostr\u0105 Faustyn\u0105, co z misj\u0105 zlecon\u0105 jej przez Pana Jezusa. Warto wspomnie\u0107 tu o ko\u015bciele \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a, gdy\u017c to w\u0142a\u015bnie w nim, od 1937 roku do czasu zamkni\u0119cia ko\u015bcio\u0142a w 1948 roku, wisia\u0142 obraz Jezusa Mi\u0142osiernego. W miejscu tego ko\u015bcio\u0142a i klasztoru si\u00f3str bernardynek znajdowa\u0142 si\u0119 kiedy\u015b \u015bredniowieczny pa\u0142ac rodziny Sapieh\u00f3w. Wielki hetman litewski i wojewoda wile\u0144ski, Lew Sapieha, podarowa\u0142 pa\u0142ac bernardynkom i dostosowa\u0142\u00a0 budowl\u0119\u00a0 do\u00a0 potrzeb\u00a0 klasztoru. W latach 1594-1596 zbudowa\u0142 przy klasztorze ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015awi\u0119tego Micha\u0142a Archanio\u0142a. W 1933 ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor poddano renowacji, niestety w 1948 roku zosta\u0142 zamkni\u0119ty, a od 1956 pe\u0142ni rol\u0119 muzeum architektury.<\/p>\n

Po zamkni\u0119ciu ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Micha\u0142a,\u00a0 jego\u00a0 wyposa\u017cenie,\u00a0a wi\u0119c tak\u017ce obraz Jezusa Mi\u0142osiernego, przeniesiono do ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Ducha. Pierwotnie by\u0142 to drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiony za czas\u00f3w kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y. Po po\u017carze w 1441 roku odbudowa\u0142 go Kazimierz Jagiello\u0144czyk. Od pocz\u0105tku XVI wieku opiekowali si\u0119 ko\u015bcio\u0142em dominikanie, kt\u00f3rych sprowadzi\u0142 do Wilna Aleksander Jagiello\u0144czyk. W drugiej po\u0142owie XVIII wieku dokonano kolejnej przebudowy ko\u015bcio\u0142a nadaj\u0105c mu obecny wygl\u0105d zewn\u0119trzny. Od czasu zamkni\u0119cia klasztoru przez w\u0142adze carskie w 1844 roku, ko\u015bci\u00f3\u0142 pe\u0142ni funkcje ko\u015bcio\u0142a parafialnego. Wewn\u0105trz znajduj\u0105 si\u0119 liczne freski i obrazy, w\u015br\u00f3d nich cenne malowid\u0142o \u201eApoteoza Ducha \u015awi\u0119tego\u201d z XIX wieku. W tym ko\u015bciele pierwszy wizerunek Jezusa Mi\u0142osiernego\u00a0 przechowywano\u00a0 najpierw\u00a0 jako\u00a0 depozyt\u00a0 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Micha\u0142a, a od 1985\u00a0 roku\u00a0 przez\u00a0 20 lat\u00a0 obraz\u00a0 by\u0142\u00a0 wystawiony\u00a0 do\u00a0 publicznego kultu w bocznym o\u0142tarzu.<\/p>\n

28\u00a0 wrze\u015bnia\u00a0 2005\u00a0 roku\u00a0 decyzj\u0105\u00a0 metropolity\u00a0 wile\u0144skiego\u00a0 A. Ba\u010dkisa obraz Jezusa Mi\u0142osiernego zosta\u0142\u00a0 przeniesiony\u00a0 do\u00a0 ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tej\u00a0 Tr\u00f3jcy. W tym miejscu ko\u015bci\u00f3\u0142 istnia\u0142 ju\u017c w XV wieku i by\u0142 wtedy prawdopodobnie drewniany. Nie ma pewnych wiadomo\u015bci, kiedy wzniesiono ko\u015bci\u00f3\u0142 murowany.\u00a0 W\u00a0 1536\u00a0 roku\u00a0 kr\u00f3l\u00a0 Zygmunt\u00a0 I\u00a0 ufundowa\u0142\u00a0 przy ko\u015bciele szpital. W pocz\u0105tkach XIX w\u0142adze zamieni\u0142y ko\u015bci\u00f3\u0142 w cerkiew prawos\u0142awn\u0105 i po przebudowie zatraci\u0142 on prawie zupe\u0142nie sw\u00f3j pierwotny wygl\u0105d. Sto lat p\u00f3\u017aniej zwr\u00f3cono go katolikom, kt\u00f3rzy poddali go renowacji. Dzisiaj ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy jest sanktuarium Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego.<\/p>\n

s. M. Natanaela Czajkowska ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 68 (2008) i 69 (2009), s. 10-11.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>12. WALEND\u00d3W – DERDY<\/b><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W Walendowie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W listopadzie 1932 roku Siostra Faustyna wyjecha\u0142a z P\u0142ocka do Warszawy, by odby\u0107 \u201etrzeci\u0105 probacj\u0119\u201d – czas bezpo\u015bredniego przygotowania do z\u0142o\u017cenia \u015blub\u00f3w wieczystych. Prze\u0142o\u017ceni wys\u0142ali j\u0105 do Walendowa, by przed rozpocz\u0119ciem tego etapu formacji odprawi\u0142a o\u015bmiodniowe rekolekcje, kt\u00f3re prowadzi\u0142 o. Edmund Elter, jezuita. Ten \u015bwiat\u0142y kap\u0142an jako pierwszy upewni\u0142 j\u0105, \u017ce jest na dobrej drodze, \u017ce jej objawienia pochodz\u0105 od Boga i \u017ce to On sam powierza jej wielk\u0105 misj\u0119. Po o\u015bmiodniowych rekolekcjach Siostra Faustyna wyjecha\u0142a z Walendowa. Po raz drugi przyjecha\u0142a tu na kilka tygodni pod koniec marca 1936.<\/p>\n

Folwark\u00a0 w\u00a0 Walendowie\u00a0 zosta\u0142\u00a0 ofiarowany\u00a0 Zgromadzeniu Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia przez hr. Gustawa Prze\u017adzieckiego w 1896 roku. Teren obejmowa\u0142 sporo ziemi, stawy, m\u0142yn, zabudowania gospodarcze i dom mieszkalny. Od chwili przej\u0119cia folwarku stale przebywa\u0142o w nim kilka si\u00f3str, kt\u00f3re dogl\u0105da\u0142y gospodarstwa. Pomaga\u0142a im s\u0142u\u017cba folwarczna, kt\u00f3rej pensje wyp\u0142aca\u0142a prze\u0142o\u017cona z pobliskich Derd. W 1908 roku rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 budowa zak\u0142adu dla dziewcz\u0105t i domu zakonnego, do kt\u00f3rego siostry wprowadzi\u0142y si\u0119 dopiero w kwietniu 1913 roku po opuszczeniu Derd. W czasie I wojny \u015bwiatowej gospodarstwo zosta\u0142o ca\u0142kowicie zniszczone, jednak zak\u0142ad nadal dzia\u0142a\u0142, w 1920 roku przebywa\u0142o w nim ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t wychowanek. Dla\u00a0 potrzeb\u00a0 zak\u0142adu i folwarku Zgromadzenie wybudowa\u0142o obszern\u0105 kaplic\u0119, a w\u0142a\u015bciwie ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry 12 wrze\u015bnia 1934 roku konsekrowa\u0142 abp Stanis\u0142aw Gall.<\/p>\n

Od marca 1936\u00a0 roku funkcjonowa\u0142a\u00a0 w Walendowie Penitencjarna Kolonia Rolna. Tworzy\u0142y j\u0105 skazane na kar\u0119 wi\u0119zienia kobiety od osiemnastego do trzydziestego roku \u017cycia, kt\u00f3re Ministerstwo Sprawiedliwo\u015bci chcia\u0142o uchroni\u0107 od z\u0142ego wp\u0142ywu recydywistek i da\u0107 im mo\u017cliwo\u015b\u0107 powrotu do normalnego \u017cycia. Plan dnia penitencjarek przewidywa\u0142 prac\u0119, nauk\u0119 i odpoczynek. Edukacja obejmowa\u0142a czytanie i pisanie, higien\u0119 oraz roboty r\u0119czne.\u00a0 Kobiety\u00a0 wykonywa\u0142y\u00a0 prace\u00a0 domowe,\u00a0 a\u00a0 wiosn\u0105 i latem pomaga\u0142y w gospodarstwie, w sadzie i w pasiece. Mia\u0142y do\u015b\u0107 du\u017co swobody, mog\u0142y rozwija\u0107 si\u0119 intelektualnie i fizycznie. Du\u017c\u0105 rol\u0119 w ich wychowaniu odgrywa\u0142a nauka religii i udzia\u0142 w religijnych praktykach. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 kolonii przerwa\u0142a wybuch II wojny \u015bwiatowej, ale ju\u017c w 1940 roku pojawi\u0142y si\u0119 kobiety przysy\u0142ane przez w\u0142adze wi\u0119zienne z Warszawy. Od 1944 roku okupanci przysy\u0142ali\u00a0 do\u00a0 Walendowa\u00a0 nieletnie\u00a0 dziewcz\u0119ta\u00a0 skazane na umieszczenie w domu poprawczym. W czasie wojny siostry w\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w pomoc uchod\u017acom, ukrywa\u0142y na terenie zak\u0142adu wiele os\u00f3b, tak\u017ce pochodzenia \u017cydowskiego. W trakcie powstania warszawskiego przez dwa miesi\u0105ce odwiedza\u0142y przej\u015bciowy ob\u00f3z w Pruszkowie, aby wyci\u0105ga\u0107 z niego kogo tylko mog\u0142y. Dowozi\u0142y te\u017c \u017cywno\u015b\u0107 i odzie\u017c. Z powodu wielkiej liczby uchod\u017ac\u00f3w niemo\u017cliwa by\u0142a w tamtym czasie praca w zak\u0142adzie. Siostrom nigdy nie uda\u0142o si\u0119 powr\u00f3ci\u0107 w pe\u0142ni do prowadzenia domu mi\u0142osierdzia dla dziewcz\u0105t, gdy\u017c w marcu 1950 roku maj\u0105tek Walend\u00f3w zosta\u0142 przej\u0119ty przez skarb Pa\u0144stwa, a o\u015brodek zamieniono na Zak\u0142ad Specjalny dla Kobiet Umys\u0142owo Upo\u015bledzonych, kt\u00f3rymi\u00a0 siostry\u00a0 zajmowa\u0142y\u00a0 si\u0119\u00a0 a\u017c\u00a0 do\u00a0 2006 roku. Obecnie w Walendowie mie\u015bci si\u0119 rodzinny dom dziecka, w kt\u00f3rym dzieci i m\u0142odzie\u017c do\u015bwiadczaj\u0105 opieku\u0144czej mi\u0142o\u015bci i przygotowuj\u0105 si\u0119 do samodzielnego \u017cycia.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W Derdach<\/span>
\n<\/b>
\n\"\"<\/a><\/p>\n

Wr\u00f3\u0107my jednak do naszej w\u0119dr\u00f3wki \u015bladami Sekretarki Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Po kilku tygodniach pobytu w Walendowie (marzec-kwiecie\u0144 1936) Siostra Faustyna zosta\u0142a skierowana do pobliskich Derd. Wcze\u015bniej by\u0142a tam z wizyt\u0105 w roku 1932 po rekolekcjach odprawianych w Walendowie. Gdy przyjecha\u0142a do Derd w 1936 roku, powierzono jej obowi\u0105zek gotowania posi\u0142k\u00f3w dla kilku si\u00f3str i ponad trzydziestu wychowanek. Pobyt w tym klasztorze uwa\u017ca\u0142a za wypoczynek, gdy\u017c nie mia\u0142a zbyt wielu zaj\u0119\u0107, dwie godziny po po\u0142udniu po\u015bwi\u0119ca\u0142a\u00a0 na le\u017cakowanie\u00a0 (\u00f3wczesna\u00a0 metoda leczenia gru\u017alicy), a niekt\u00f3re \u0107wiczenia duchowne mog\u0142a odprawia\u0107 w pobliskim lesie wdychaj\u0105c czyste i \u015bwie\u017ce powietrze. Siostry, kt\u00f3re tam z ni\u0105 przebywa\u0142y, pozostawi\u0142y pi\u0119kne wspomnienia o niej. \u00d3wczesna prze\u0142o\u017cona s. Serafina Kukulska opowiada\u0142a po latach: [Siostra Faustyna] do pomocy w kuchni mia\u0142a dziewczyn\u0119, neofitk\u0119, bardzo przykrego usposobienia, z kt\u00f3r\u0105 nikt nigdzie nie chcia\u0142 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, i w\u0142a\u015bnie ta dziewczyna pracuj\u0105c z Siostr\u0105 Faustyn\u0105 zmieni\u0142a si\u0119 nie do poznania. Taki mia\u0142a cichy, ale Bo\u017cy wp\u0142yw na grzeszne dusze<\/i>.<\/p>\n

Derdy to historycznie trzeci\u00a0dom\u00a0Zgromadzenia w Polsce. Znajduje si\u0119 kilkana\u015bcie kilometr\u00f3w od Warszawy w piaszczystej, otoczonej lasami okolicy. Siostra Faustyna opisa\u0142a je w li\u015bcie do ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki z 10 maja 1936 roku: Nasz domek derdoski jest naprawd\u0119 jak z bajki wyj\u0119ty. Woko\u0142o otoczony lasem, nie ma w pobli\u017cu \u017cadnych zabudowa\u0144, cisza i spok\u00f3j. Wszystko pomaga do skupienia ducha, ptasz\u0119ta le\u015bne przerywaj\u0105 t\u0119 cisz\u0119 i swym szczebiotem wielbi\u0105 Stw\u00f3rc\u0119 swego. We wszystkim, co mnie otacza, widz\u0119 Boga<\/i>. Ziemi\u0119 w\u00a0 Derdach\u00a0 podarowa\u0142a Zgromadzeniu\u00a0 hr. Maria z Tyzenhauz\u00f3w\u00a0 Prze\u017adziecka.\u00a0 Siostry\u00a0 przyby\u0142y\u00a0 tam\u00a0 w\u00a0 grudniu 1881 roku i nazwa\u0142y\u00a0 now\u0105\u00a0 plac\u00f3wk\u0119\u00a0 Domem\u00a0 Opieki\u00a0 \u015bw. J\u00f3zefa.\u00a0 Prze\u0142o\u017con\u0105\u00a0 zosta\u0142a m. Aniela Pop\u0142awska. Derdy\u00a0 pocz\u0105tkowo\u00a0 mia\u0142y\u00a0 by\u0107 domem\u00a0 wypoczynkowym dla si\u00f3str i dziewcz\u0105t z domu warszawskiego. Szybko si\u0119 jednak usamodzielni\u0142y i prowadzi\u0142y oddzielny dom mi\u0142osierdzia, w kt\u00f3rym pocz\u0105tkowo przebywa\u0142o dwadzie\u015bcia wychowanek, a w 1906 by\u0142o ich ju\u017c dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t. W 1913 roku siostry musia\u0142y opu\u015bci\u0107 Derdy i wraz z dziewcz\u0119tami przenios\u0142y si\u0119 do Walendowa. Do Derd powr\u00f3ci\u0142y w 1932 roku na zaproszenie ksi\u0119\u017cnej Zofii \u015awi\u0119tope\u0142k-Czetwerty\u0144skiej. Przed siostrami stan\u0119\u0142o zadanie odremontowania zniszczonych w czasie wojny budynk\u00f3w. Po dw\u00f3ch latach mo\u017cna ju\u017c by\u0142o po\u015bwi\u0119ci\u0107 kaplic\u0119, w kt\u00f3rej co jaki\u015b czas Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 odprawia\u0142 kapelan z Walendowa albo proboszcz parafii w Magdalence. W tym czasie Derdy stanowi\u0142y fili\u0119 domu walendowskiego. Siostry prowadzi\u0142y dom mi\u0142osierdzia dla m\u0142odszych dziewcz\u0105t, dla kt\u00f3rych zorganizowano nauczanie w zakresie szko\u0142y podstawowej. Do 1938 roku przyjmowano prywatnie zg\u0142aszane dziewczynki, potem tak\u017ce i te, kt\u00f3re do zak\u0142adu kierowa\u0142a Opieka Spo\u0142eczna miasta Warszawy. Po II wojnie \u015bwiatowej, kt\u00f3ra by\u0142a bardzo ci\u0119\u017ckimokresem w historii domu, Derdy nie unikn\u0119\u0142y losu Walendowa. W 1950 roku gospodarstwo zosta\u0142o upa\u0144stwowione, a zak\u0142ad przekszta\u0142cono na o\u015brodek specjalny dla dziewczynek umys\u0142owo upo\u015bledzonych. Po likwidacji tego zak\u0142adu Zgromadzenie w 1995 roku otwar\u0142o przedszkole Jutrzenka<\/i>, a w 1999 roku Dom Rekolekcyjny Mi\u0142osierdzie<\/i>.<\/p>\n

s. M. Natanaela Czajkowska ISMM<\/i><\/p>\n

——————————-
\n\u201eOr\u0119dzie Mi\u0142osierdzia\u201d, nr 70 (2009), s. 10-11.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

<\/a>13. RABKA<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Siostra Faustyna przyjecha\u0142a do Rabki 29 lipca 1937 roku i przebywa\u0142a w tym domu Zgromadzenia do 10 sierpnia 1937 roku, a wi\u0119c tylko kilkana\u015bcie dni. Mikroklimat rabcza\u0144ski s\u0142u\u017c\u0105cy tak wielu ludziom, nie sprzyja\u0142 Siostrze Faustynie. Jednak tutaj czuj\u0119 si\u0119 tak \u017ale ze zdrowiem, \u017ce jestem zmuszona zostawa\u0107\u00a0 w\u00a0 \u0142\u00f3\u017cku<\/i> – zanotowa\u0142a\u00a0 w\u00a0 \u201eDzienniczku\u201d (Dz. 1201)<\/span>.\u00a0 Z jej pobytem w tej uzdrowiskowej miejscowo\u015bci wi\u0105\u017ce si\u0119 jeden ciekawy epizod, o kt\u00f3rym tak pisa\u0142a w swym \u201eDzienniczku\u201d. \u015awi\u0119ty J\u00f3zef za\u017c\u0105da\u0142, abym mia\u0142a do niego nieustanne nabo\u017ce\u0144stwo. Sam mi powiedzia\u0142, abym odmawia\u0142a codziennie trzy pacierze i raz Pomnij. Patrzy\u0142 si\u0119 z wielk\u0105 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 i da\u0142 mi pozna\u0107, jak\u00a0 bardzo jest\u00a0 za\u00a0 tym\u00a0 dzie\u0142em,\u00a0 obieca\u0142\u00a0 mi\u00a0 sw\u0105\u00a0 szczeg\u00f3lniejsz\u0105\u00a0 pomoc i opiek\u0119. Codziennie\u00a0 odmawiam\u00a0 te\u00a0 \u017c\u0105dane modlitwy i czuj\u0119 Jego\u00a0 szczeg\u00f3ln\u0105\u00a0 opiek\u0119<\/i>\u00a0 (Dz. 1203)<\/span>.\u00a0 O\u00a0 pobycie\u00a0 Siostry\u00a0 Faustyny w Rabce przypomina tablica umieszczona przy wej\u015bciu do klasztoru. Zachowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce pok\u00f3j, w kt\u00f3rym przebywa\u0142a.<\/p>\n

Rabka\u00a0 jest\u00a0 znan\u0105\u00a0 miejscowo\u015bci\u0105\u00a0 uzdrowiskow\u0105. Solanki rabcza\u0144skie znane by\u0142y ju\u017c w XIII wieku i wykorzystywano je prawdopodobnie dla potrzeb klasztoru Cysters\u00f3w, na terenie d\u00f3br kt\u00f3rych le\u017ca\u0142a Rabka. W wyniku bada\u0144 w 1858 r. stwierdzono, \u017ce miejscowe solanki s\u0105 jednymi z najsilniejszych solanek jodowo-bromowych w Europie. Dlatego ju\u017c w 1864 roku otwarto pierwszy Zak\u0142ad K\u0105pielowo-Leczniczy, a w osiem lat p\u00f3\u017aniej otwarto Zak\u0142ad Leczenia Dzieci. Specyficzny mikroklimat i wody lecznicze spowodowa\u0142y, \u017ce Rabka szybko rozwija\u0142a si\u0119, zw\u0142aszcza jako uzdrowisko do leczenia schorze\u0144 uk\u0142adu oddechowego, kr\u0105\u017cenia oraz gru\u017alicy.<\/p>\n

Z tych wzgl\u0119d\u00f3w do\u00a0 Rabki\u00a0 przyby\u0142a\u00a0 tak\u017ce\u00a0 \u015bw.\u00a0 Siostra\u00a0 Faustyna. Zamieszka\u0142a w domu Zgromadzenia przy ul. S\u0142owackiego 12, kt\u00f3ry od 1931 roku s\u0142u\u017cy\u0142 siostrom i wychowankom dla cel\u00f3w wypoczynkowych, ale w nied\u0142ugim czasie sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce miejscem opieki nad dzie\u0107mi. Pocz\u0105tkowo dom \u201eLoretto\u201d w Rabce by\u0142 fili\u0105 klasztoru krakowskiego. W czasie II wojny \u015bwiatowej siostry zosta\u0142y wysiedlone z \u201eLoretto\u201d przez Niemc\u00f3w, ale powr\u00f3ci\u0142y do niego w 1945 roku i zorganizowa\u0142y w nim \u201eDom Dziecka\u201d dla 20 dziewczynek, kt\u00f3ry zosta\u0142 zlikwidowany w 1962 roku. Od 1946 roku \u201eLoretto\u201d jest samodzielnym domem Zgromadzenia, w kt\u00f3rym aktualnie siostry prowadz\u0105 przedszkole.<\/p>\n

powr\u00f3\u0107 do g\u00f3ry – menu szlaku<\/a><\/p>\n

\u015awi\u0119ta Siostra Faustyna\/Szlaki \u015bw. Siostry Faustyny<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na szlaku \u017cycia \u015bw. Siostry Faustyny Szlak\u00a0\u017cycia \u015bw.\u00a0Siostry Faustyny obejmuje miejscowo\u015bci i najwa\u017cniejsze miejsca, w kt\u00f3rych przebywa\u0142a Aposto\u0142ka Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Nawiedzaj\u0105 je pielgrzymi, by dotkn\u0105\u0107 miejsc naznaczonych jej obecno\u015bci\u0105 i prze\u017cy\u0107 spotkanie\u00a0 ze\u00a0 \u015awi\u0119t\u0105,\u00a0 z\u00a0 jej\u00a0 do\u015bwiadczeniem Boga i\u00a0 przyk\u0142adem\u00a0 \u017cycia i misj\u0105 g\u0142oszenia or\u0119dzia Mi\u0142osierdzia. Mapa Mo\u017cesz przej\u015b\u0107 do wybranego miejsca na szlaku: 1 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[37],"tags":[],"class_list":["post-1226","page","type-page","status-publish","hentry","category-szlaki-sw-siostry-faustyny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1226","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1226"}],"version-history":[{"count":41,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1226\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25892,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1226\/revisions\/25892"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1226"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1226"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1226"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}