{"id":1565,"date":"2014-12-19T23:34:46","date_gmt":"2014-12-19T23:34:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/?page_id=1565"},"modified":"2026-05-08T16:35:11","modified_gmt":"2026-05-08T14:35:11","slug":"m-teresa-potocka","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/m-teresa-potocka\/","title":{"rendered":"m. Teresa Potocka"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/span><\/b><\/h3>\n

Matka Teresa<\/span>
\n Ewa z ksi\u0105\u017c\u0105t Su\u0142kowskich hr. Potocka<\/span>
\n(1814 – 1881)<\/span><\/b><\/h3>\n

Za\u0142o\u017cycielka Zgromadzenia<\/span><\/strong><\/p>\n

Urodzi\u0142a si\u0119 22 pa\u017adziernika 1814 roku w Warszawie jako\u00a0trzecie z pi\u0119ciorga dzieci ksi\u0119cia Antoniego Paw\u0142a Su\u0142kowskiego i Ewy Kickiej. Na chrzcie \u015bwi\u0119tym otrzyma\u0142a imi\u0119 Ewa. Po \u015bmierci matki na zamku w Rydzynie pozosta\u0142a pod opiek\u0105 ojca, kt\u00f3ry dba\u0142 o wychowanie i wykszta\u0142cenie dzieci w duchu warto\u015bci chrze\u015bcija\u0144skich i patriotycznych. W 1838 roku wysz\u0142a za m\u0105\u017c za hrabiego W\u0142adys\u0142awa Potockiego z Chrz\u0105stowa ko\u0142o Cz\u0119stochowy. Po jego \u015bmierci i bezdzietnym ma\u0142\u017ce\u0144stwie, zacz\u0119\u0142a my\u015ble\u0107 o ca\u0142kowitym po\u015bwi\u0119ceniu si\u0119 Bogu i ufundowaniu dzie\u0142a mi\u0142osierdzia. Za rad\u0105 kierownika duchowego ks. Zygmunta Goliana wraz z dwiema towarzyszkami pojecha\u0142a do Laval we Francji, by pod kierunkiem m. Teresy Rondeau zapozna\u0107 si\u0119 z metodami pracy nad popraw\u0105 dziewcz\u0105t i kobiet moralnie upad\u0142ych. Po skr\u00f3conym nowicjacie w czasie ob\u0142\u00f3czyn otrzyma\u0142a imi\u0119 zakonne Teresa. Z Laval zabra\u0142a do\u015bwiadczenie i regulaminy, kt\u00f3re mia\u0142y s\u0142u\u017cy\u0107 zachowaniu tego samego stylu \u017cycia si\u00f3str i pracy apostolskiej w nowej, ale niezale\u017cnej instytucji w Polsce. Po powrocie do kraju przyj\u0119\u0142a zaproszenie abpa Zygmunta Szcz\u0119snego Feli\u0144skiego i obj\u0119\u0142a \u201eDom schronienia\u201c w Warszawie przy ul. \u017bytniej, kt\u00f3ry zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony 1 listopada 1862 roku. T\u0119 dat\u0119 przyjmuje si\u0119 jako pocz\u0105tek dzia\u0142alno\u015bci Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia w Polsce. W 1868 roku m.\u00a0 Potocka\u00a0 otwar\u0142a\u00a0 dom\u00a0 w Krakowie. W 1878 roku przyj\u0119\u0142a propozycj\u0119 wysuni\u0119t\u0105 przez Zgromadzenie w Laval, by po\u0142\u0105czy\u0107 obie rodziny zakonne w celu uzyskania zatwierdzenia przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. Po uzyskaniu dekretu pochwalnego Stolicy \u015awi\u0119tej zarz\u0105dza\u0142a polskimi domami jako wikaria zale\u017cna od prze\u0142o\u017conej generalnej w Laval. Zmar\u0142a po d\u0142ugiej chorobie 6 lipca 1881\u00a0 roku Wilanowie,\u00a0 pochowana zosta\u0142a w grobowcu Zgromadzenia na Pow\u0105zkach w Warszawie.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 1. Rodzina ksi\u0105\u017c\u0105t Su\u0142kowskich<\/span><\/b><\/p>\n

Matka\u00a0Teresa\u00a0Potocka przysz\u0142a na \u015bwiat w rodzinie ksi\u0105\u017c\u0105t Su\u0142kowskich. Jej ojciec ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Pawe\u0142 Su\u0142kowski (1785-1836), syn Antoniego oraz Karoliny, czeskiej hrabiny z rodu Bubna-Littitz, zdoby\u0142 solidne wykszta\u0142cenie w Szkole Rycerskiej w Warszawie oraz na uniwersytecie w Getyndze, w Niemczech. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do Rydzyny, aby zarz\u0105dza\u0107 rodowym maj\u0105tkiem. Maj\u0105c 22 lata po\u015blubi\u0142 Ew\u0119 Karolin\u0119 Kick\u0105 (1786-1824).<\/p>\n

Ewa\u00a0 Karolina\u00a0 Kicka\u00a0 wychowywa\u0142a\u00a0 si\u0119 na Zamku Kr\u00f3lewskim w Warszawie, w kt\u00f3rym jej ojciec, Onufry Kicki, wiernie s\u0142u\u017cy\u0142 jako szambelan ostatniego kr\u00f3la Polski Stanis\u0142awa Augusta II Poniatowskiego, a nast\u0119pnie jego bratanka, ksi\u0119cia J\u00f3zefa Poniatowskiego. Ewa Karolina wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 dobroci\u0105 serca, uprzejmo\u015bci\u0105, delikatno\u015bci\u0105, taktem i pogodnym usposobieniem.<\/p>\n

\u015alub Antoniego Paw\u0142a Su\u0142kowskiego i Ewy Karoliny Kickiej odby\u0142 si\u0119 14 stycznia 1808 roku w ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Pawe\u0142 czynnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do s\u0142u\u017cby wojskowej. W latach 1808-1815, jak wielu rodak\u00f3w, walczy\u0142 w armii Napoleona z nadziej\u0105 odzyskania niepodleg\u0142o\u015bci dla narodu polskiego pocz\u0105tkowo jako pu\u0142kownik piechoty\u00a0 Ksi\u0119stwa Warszawskiego,\u00a0nast\u0119pnie jako\u00a0genera\u0142 brygady i adiutant Aleksandra I, w\u0142adcy Kr\u00f3lestwa Kongresowego. Z tego powodu przez pierwsze kilkana\u015bcie lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa cz\u0119sto przebywa\u0142 z dala od rodziny. Podczas jego nieobecno\u015bci, ma\u0142\u017conka Ewa pozostawa\u0142a pod opiek\u0105 swoich rodzic\u00f3w w pa\u0142acu Branickich w Warszawie. To w\u0142a\u015bnie tam przysz\u0142y na \u015bwiat cztery c\u00f3rki Antoniego Paw\u0142a i Ewy Karoliny. W 1811 roku urodzi\u0142a si\u0119 Taida Karolina, rok p\u00f3\u017aniej Helena Karolina. Trzecie dziecko, umi\u0142owana c\u00f3rka Antoniego Paw\u0142a (p\u00f3\u017aniejsza matka Teresa Potocka), przysz\u0142o na \u015bwiat 22 pa\u017adziernika 1814 roku. Ju\u017c po trzech dniach dziewczynka zosta\u0142a ochrzczona w ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Warszawie i otrzyma\u0142a imiona swej matki \u2013 Ewa\u00a0 Karolina.\u00a0 Czwarta\u00a0 c\u00f3rka,\u00a0 Teresa\u00a0 Karolina,\u00a0 urodzi\u0142a\u00a0 si\u0119 w 1815 roku. W 1818 roku genera\u0142 Antoni Pawe\u0142 ostatecznie powr\u00f3ci\u0142 do rodziny i zamieszka\u0142 na sta\u0142e na zamku w Rydzynie, gdzie w 1820 roku przyszed\u0142 na \u015bwiat August (Gustlik), jedyny syn Ewy Karoliny i Antoniego Paw\u0142a.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 2. Dzieci\u0144stwo i m\u0142odo\u015b\u0107<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Antoni Pawe\u0142 i Ewa Karolina darzyli swoje dzieci wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Wychowywali je w atmosferze wzajemnego szacunku i harmonii rodzinnej. Ma\u0142a Ewa by\u0142a ulubion\u0105 c\u00f3rk\u0105 ojca. W jednym z list\u00f3w do swej ukochanej \u017cony Antoni Pawe\u0142 pisa\u0142: Ewusia ma ca\u0142\u0105 Twoj\u0105 dusz\u0119, tote\u017c zajmuje w moim sercu szczeg\u00f3lne miejsce<\/i>. Z przyjemno\u015bci\u0105 sp\u0119dza\u0142 wiele czasu ze sw\u0105 ma\u0142\u0105 i dorastaj\u0105c\u0105 Ksi\u0119\u017cniczk\u0105. Powierza\u0142 jej nawet niekt\u00f3re sprawy zwi\u0105zane z interesami, poniewa\u017c dostrzeg\u0142 w niej dojrza\u0142o\u015b\u0107 wi\u0119ksz\u0105 ni\u017c u jej rodze\u0144stwa i wi\u0105za\u0142 z ni\u0105 wielkie nadzieje na przysz\u0142o\u015b\u0107, o czym wspomnia\u0142 w li\u015bcie do swej \u017cony: B\u0119dzie ona nasz\u0105 pociech\u0105. Ewa by\u0142a podobna do ojca pod wieloma wzgl\u0119dami, szczeg\u00f3lnie jednak odzwierciedla\u0142a jego stanowczo\u015b\u0107, energi\u0119 i wielk\u0105 determinacj\u0119. Wszystkie te naturalne przymioty wraz z ogromem Bo\u017cej \u0142aski, pomog\u0142y jej p\u00f3\u017aniej odwa\u017cnie przyj\u0105\u0107 oraz wiernie wype\u0142ni\u0107 Bo\u017ce plany.<\/p>\n

W 1824 roku, gdy Ewa mia\u0142a zaledwie 10 lat, zmar\u0142a jej matka. By\u0142o to bardzo trudne do\u015bwiadczenie, z kt\u00f3rym musia\u0142a si\u0119 zmierzy\u0107. Ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Pawe\u0142 r\u00f3wnie\u017c bardzo bole\u015bnie prze\u017cy\u0142 \u015bmier\u0107 swej ukochanej \u017cony i przez d\u0142ugi czas pogr\u0105\u017cony by\u0142 w smutku. Nie o\u017ceni\u0142 si\u0119 ponownie, lecz reszt\u0119 swojego \u017cycia po\u015bwi\u0119ci\u0142 pracy i wychowywaniu dzieci. Stara\u0142 si\u0119 by\u0107 dla nich ojcem i matk\u0105. W wype\u0142nianiu tego odpowiedzialnego obowi\u0105zku pomaga\u0142a mu siostra zmar\u0142ej \u017cony, Teresa Kicka. Ojciec Ewy dba\u0142 o wszechstronny rozw\u00f3j swoich\u00a0 dzieci, a\u00a0 w\u00a0 szczeg\u00f3lno\u015bci\u00a0 o\u00a0 pog\u0142\u0119bienie\u00a0 \u017cycia\u00a0 religijnego, o rozw\u00f3j warto\u015bci moralnych i intelektualnych. Cz\u0119sto w celach edukacyjnych i rekreacyjnych podr\u00f3\u017cowa\u0142 z nimi do Drezna. Stara\u0142 si\u0119 zapewni\u0107 im wszystko, co najlepsze. To w\u0142a\u015bnie swemu umi\u0142owanemu ojcu Ewa zawdzi\u0119cza\u0142a wspania\u0142e wychowanie.<\/p>\n

Gdy\u00a0 Ewa\u00a0 mia\u0142a\u00a0 17 lat (w 1831 roku)\u00a0 prze\u017cy\u0142a \u015bmier\u0107\u00a0 babci ze strony ojca \u2013 Karoliny hrabiny Bubna baronowej Littitz. Kilka lat p\u00f3\u017aniej, 13 kwietnia 1836 roku, w wieku 51 lat zmar\u0142 nagle siedz\u0105c na krze\u015ble i \u015bpiewaj\u0105c polski hymn narodowy: Jeszcze Polska nie zgin\u0119\u0142a, p\u00f3ki my \u017cyjemy… ukochany ojciec ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Pawe\u0142, a w 1839 roku \u2013 jej najstarsza siostra Taida.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 3. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo<\/span><\/b><\/p>\n

W wieku 24 lat Ewa wyjecha\u0142a z Rydzyny do Drezna, miejsca zamieszkania babci Karoliny. Tam wysz\u0142a za m\u0105\u017c za m\u0142odszego od siebie o rok hrabiego W\u0142adys\u0142awa Potockiego. Ich \u015blub odby\u0142 si\u0119 19 marca 1838 roku w ko\u015bciele \u015awi\u0119tego Micha\u0142a w Dre\u017anie. Znajomi \u017cyczyli Ewie szcz\u0119\u015bcia m\u00f3wi\u0105c: Niech ta dobra, idealna Ewa b\u0119dzie tak szcz\u0119\u015bliwa jak na to zas\u0142uguje, bo obdarzona jest zar\u00f3wno zdrowym rozs\u0105dkiem, jak i roztropno\u015bci\u0105, ma dobre serce i gotowa jest ponie\u015b\u0107 najwi\u0119ksze wyrzeczenia<\/i>.<\/p>\n

Pocz\u0105tkowo m\u0142oda para\u00a0zamieszka\u0142a\u00a0w rodzinnym zamku Potockich w Chrz\u0105stowie. P\u00f3\u017aniej jednak, pragn\u0105c oddali\u0107 si\u0119 od \u201e\u015bwiata\u201d, przenios\u0142a si\u0119 do niewielkiej posiad\u0142o\u015bci W\u0142adys\u0142awa w Piotrkowicach Ma\u0142ych, niedaleko Krakowa. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo\u00a0 mieszka\u0142o\u00a0 tam\u00a0 w\u00a0 pi\u0119knej,\u00a0 lecz prostej rezydencji, w kt\u00f3rej by\u0142a kaplica, a w niej od czasu do czasu kap\u0142an odprawia\u0142 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. Ewa i W\u0142adys\u0142aw utrzymywali serdeczny kontakt z Paulin\u0105 Wielopolsk\u0105, siostr\u0105 W\u0142adys\u0142awa, oraz z jej m\u0119\u017cem markizem Aleksandrem Wielopolskim z Warszawy. Ew\u0119 i Paulin\u0119 od dawna \u0142\u0105czy\u0142a duchowa wi\u0119\u017a, wsp\u00f3lne d\u0105\u017cenie do \u017cycia w wi\u0119kszej za\u017cy\u0142o\u015bci z Bogiem i dla Boga. Obie wst\u0105pi\u0142y do Trzeciego Zakonu \u015bw. Dominika. Ewa jako tercjarka przyj\u0119\u0142a imi\u0119 siostra Magdalena de Pazzi, a Paulina \u2013 siostra Maria Magdalena.<\/p>\n

Bezdzietne ma\u0142\u017ce\u0144stwo Ewy z W\u0142adys\u0142awem trwa\u0142o 17 lat i naznaczone by\u0142o wielkim cierpieniem. W\u0142adys\u0142aw, chory na gru\u017alic\u0119, cz\u0119sto wyje\u017cd\u017ca\u0142 na kuracje, a Ewa pozostawa\u0142a w domu sama. Przez jaki\u015b czas Ewa i W\u0142adys\u0142aw Potoccy ze wzgl\u0119d\u00f3w leczniczych mieszkali w Krakowie przy ul. Brackiej. Wtedy, po \u015bmierci spowiednika i kierownika duchowego ks. Karola Antoniewicza SJ, poznali ks. Zygmunta Goliana (1824-1885), pobo\u017cnego kap\u0142ana, s\u0142ynnego kaznodziej\u0119 i spowiednika, kt\u00f3ry udziela\u0142 im duchowego wsparcia i rad w okresie choroby W\u0142adys\u0142awa. W miar\u0119 jak choroba m\u0119\u017ca post\u0119powa\u0142a, Ewa zrozumia\u0142a, dzi\u0119ki kierownictwu ks. Goliana, \u017ce jej sytuacja nie by\u0142a a\u017c tak wielkim nieszcz\u0119\u015bciem, jak to si\u0119 jej pocz\u0105tkowo wydawa\u0142o. Dlatego p\u00f3\u017aniej potrafi\u0142a z wiar\u0105 i zdumiewaj\u0105cym spokojem przyj\u0105\u0107 \u015bmier\u0107 m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry w wieku 41 lat zmar\u0142 w Krakowie 14 listopada 1855 roku. Pochowany zosta\u0142 w rodzinnej posiad\u0142o\u015bci w Chrz\u0105stowie.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 4. Powo\u0142anie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Po \u015bmierci\u00a0 m\u0119\u017ca Ewa\u00a0 przeprowadzi\u0142a si\u0119 z Krakowa do Chrz\u0105stowa, gdzie mieszka\u0142a ze sw\u0105 siostr\u0105 Helen\u0105 i jej rodzin\u0105. W tym czasie w spos\u00f3b intensywny stara\u0142a si\u0119 o rozw\u00f3j \u017cycia duchowego.\u00a0 Codziennie sp\u0119dza\u0142a\u00a0 wiele czasu na modlitwie, medytacji,\u00a0 rachunku sumienia i lekturze ascetycznych ksi\u0105\u017cek. Cz\u0119sto odprawia\u0142a rekolekcje. Jej \u017cyciem wewn\u0119trznym kierowa\u0142 ks. Golian, z kt\u00f3rym regularnie korespondowa\u0142a i od czasu do czasu osobi\u015bcie si\u0119 spotyka\u0142a.<\/p>\n

W miar\u0119 jak pog\u0142\u0119bia\u0142o si\u0119 jej \u017cycie modlitwy i wzrasta\u0142o pragnienie samotno\u015bci, trudno jej by\u0142o pogodzi\u0107 obowi\u0105zki rodzinne i \u017cycie towarzyskie z wymogami \u017cycia duchowego. Jej pragnieniem by\u0142o odda\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie Bogu i s\u0142u\u017cy\u0107 Mu w spos\u00f3b zgodny z Jego wol\u0105. W tym okresie Ewa przeczyta\u0142a biografi\u0119 Marie Th\u00e9rese de Lamourous (1754-1836), za\u0142o\u017cycielki Domu Mi\u0142osierdzia dla dziewcz\u0105t i kobiet potrzebuj\u0105cych odnowy moralnej (prostytutek) w Bordeaux, we Francji. B\u0119d\u0105c pod wielkim wra\u017ceniem tej lektury, zapragn\u0119\u0142a p\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady Teresy de Lamourous i podj\u0105\u0107 takie samo dzie\u0142o na ziemiach Polski. Z pomoc\u0105 ks. Goliana i pod jego kierownictwem stara\u0142a si\u0119 rozezna\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105. M\u00f3dl si\u0119 \u2013 pisa\u0142 do niej w jednym z list\u00f3w \u2013 \u017ceby B\u00f3g przez \u0142ask\u0119 sw\u0105 objawi\u0142 nam, co czyni\u0107, \u017ceby objawi\u0142, gdzie Ci\u0119 bardziej powo\u0142uje: czy ma to by\u0107 dom dla pokutnic, czy dom katolickiego ubogich dziewcz\u0105t wychowania? Ja sam widz\u0119 ten pierwszy…, lecz chc\u0119 by\u015b u st\u00f3p Jezusa Chrystusa sama rozezna\u0142a, co b\u0119dzie dla wi\u0119kszej chwa\u0142y Bo\u017cej i co b\u0119dzie zgodne z Twoim powo\u0142aniem…<\/i><\/p>\n

Gdy ju\u017c rozezna\u0142a, \u017ce B\u00f3g powo\u0142uje j\u0105 do niesienia pomocy dziewcz\u0119tom i kobietom uprawiaj\u0105cym prostytucj\u0119, nadal nie by\u0142a pewna, w jaki spos\u00f3b ma to realizowa\u0107. Mia\u0142a do wyboru albo wyjazd do w Laval (Francja), gdzie \u017cycie zakonne i Dom Mi\u0142osierdzia prowadzi\u0142a matka Teresa Rondeau (1793-1866), albo wyjazd do Lwowa i zapoznanie si\u0119 z metodami pracy Zgromadzenia Si\u00f3str Opatrzno\u015bci Bo\u017cej, kt\u00f3rych apostolstwo wzorowane by\u0142o na Domu Mi\u0142osierdzia w Laval.<\/p>\n

Jesieni\u0105 1861 roku,\u00a0mimo\u00a0 sprzeciwu rodziny, Ewa zdecydowa\u0142a, \u017ce pojedzie do Laval. Ksi\u0105dz Golian radzi\u0142, aby uda\u0142a si\u0119 tam wraz z dwiema jego penitentkami: Tekl\u0105 K\u0142obukowsk\u0105, 51-letni\u0105 wdow\u0105, i jej 22-letni\u0105 c\u00f3rk\u0105 Antonin\u0105. Osobi\u015bcie napisa\u0142 list do Teresy Rondeau, prosz\u0105c o przyj\u0119cie Ewy i jej dw\u00f3ch towarzyszek na okres formacji. Po otrzymaniu pozytywnej odpowiedzi z Laval, 22 wrze\u015bnia 1861 roku, r\u00f3wnie\u017c Ewa napisa\u0142a list do matki Rondeau, jasno przedstawiaj\u0105c warunki swego pobytu w Domu Mi\u0142osierdzia. W li\u015bcie prosi\u0142a, aby za rad\u0105 swego kierownika duchowego mog\u0142a odprawi\u0107 czas formacji w Laval jako przysz\u0142a za\u0142o\u017cycielka podobnego domu w Polsce, na za\u0142o\u017cenie kt\u00f3rego zamierza\u0142a przeznaczy\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 swojego maj\u0105tku.<\/p>\n

10 listopada 1861 roku 47 letnia\u00a0 Ewa Potocka\u00a0 oraz Tekla i\u00a0 Antonina K\u0142obukowskie przyjecha\u0142y do Domu Mi\u0142osierdzia w Laval, gdzie m. Rondeau osobi\u015bcie zaj\u0119\u0142a si\u0119 ich formacj\u0105. W tym czasie Polki przyswoi\u0142y sobie ducha \u017cycia zakonnego, metody pracy apostolskiej, zwyczaje i regu\u0142y Domu Mi\u0142osierdzia. Ka\u017cda z nich r\u0119cznie sporz\u0105dzi\u0142a kopi\u0119 pierwszego (niekompletnego) projektu Konstytucji z 1858 roku, kt\u00f3re przywioz\u0142y ze sob\u0105 do Polski.<\/p>\n

Po o\u015bmiu miesi\u0105cach, 10 lipca 1862 roku, odby\u0142a si\u0119 uroczysto\u015b\u0107 ich ob\u0142\u00f3czyn. Przyj\u0119\u0142y wtedy habit oraz imiona zakonne: Ewa, jako przysz\u0142a za\u0142o\u017cycielka, otrzyma\u0142a imi\u0119: matka Maria Magdalena Teresa; Tekla \u2013 siostra Maria Monika Kunegunda, a Antonina \u2013 siostra Maria R\u00f3\u017ca z Limy. Dzie\u0144 ceremonii\u00a0 by\u0142\u00a0 radosn\u0105\u00a0 i\u00a0 pami\u0119tn\u0105\u00a0 chwil\u0105\u00a0 dla\u00a0 wsp\u00f3lnoty\u00a0 w\u00a0 Laval.\u00a0 Jeden z francuskich ksi\u0119\u017cy, obecny na ceremonii, napisa\u0142 w swym sprawozdaniu: Na widok Ksi\u0119\u017cniczki, siostry Marii Magdaleny Teresy, po raz ostatni ubranej\u00a0 w kosztowne odzienie, kt\u00f3ra\u00a0 majestatycznie\u00a0 podesz\u0142a do\u00a0 dobrej\u00a0 Matki i ukl\u0119k\u0142a u jej st\u00f3p, by pokornie prosi\u0107 o szat\u0119 ub\u00f3stwa, pola\u0142o si\u0119 morze \u0142ez. By\u0142 to niebia\u0144ski dzie\u0144 dla ca\u0142ego dzie\u0142a mi\u0142osierdzia.<\/i> Ob\u0142\u00f3czyny trzech Polek i prywatne \u015bluby s. R\u00f3\u017cy nie posiada\u0142y znaczenia prawnego, gdy\u017c nie odprawi\u0142y one kanonicznego, rocznego nowicjatu w Laval, lecz by\u0142y zewn\u0119trznym znakiem oddania si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu i wyrazem pragnienia za\u0142o\u017cenia klasztoru w Polsce.<\/p>\n

16 lipca 1862 roku matka Teresa Potocka wraz z dwiema towarzyszkami powr\u00f3ci\u0142a do Krakowa. Po drodze zatrzyma\u0142a si\u0119 w Nancy, Strasburgu oraz Wiedniu, gdzie spotka\u0142a si\u0119 z ks. msgr. Capri, aby om\u00f3wi\u0107 spraw\u0119 za\u0142o\u017cenia zgromadzenia w Polsce. W Krakowie, dok\u0105d dotar\u0142y 26 lipca, zatrzyma\u0142y si\u0119 tymczasowo u si\u00f3str dominikanek na Gr\u00f3dku.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 5. Za\u0142o\u017cenie Domu Mi\u0142osierdzia w Warszawie i Krakowie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Matka Teresa wkr\u00f3tce zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce b\u0119d\u0105 trudno\u015bci z za\u0142o\u017ceniem Domu Mi\u0142osierdzia w Krakowie, poniewa\u017c rz\u0105d austriacki przeciwny by\u0142 zak\u0142adaniu wszelkich nowych zgromadze\u0144. W tej sytuacji przyj\u0119\u0142a propozycj\u0119 stowarzyszenia pa\u0144 warszawskich z hrabin\u0105 Aleksandr\u0105 Potock\u0105, kt\u00f3re prowadzi\u0142o \u201eDom Schronienia Opieki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny\u201d, oraz abpa Zygmunta Feli\u0144skiego (1822-1895), kt\u00f3ry zaprasza\u0142 j\u0105 do Warszawy, by w tym mie\u015bcie za\u0142o\u017cy\u0142a Dom Mi\u0142osierdzia. 14 pa\u017adziernika 1862 roku matka Teresa i jej dwie towarzyszki wyjecha\u0142y z Krakowa. Na noc zatrzyma\u0142y si\u0119 w Cz\u0119stochowie, gdzie modli\u0142y si\u0119 przed cudownym obrazem Jasnog\u00f3rskiej Pani, powierzaj\u0105c Jej przysz\u0142e dzie\u0142o. Do Warszawy dotar\u0142y 17 pa\u017adziernika wieczorem i zatrzyma\u0142y si\u0119 w Pa\u0142acu Wilanowskim do czasu uko\u0144czenia remontu na posesji przy ul. \u017bytniej. Ksi\u0105dz Golian zosta\u0142 mianowany profesorem Warszawskiej Akademii Duchownej i te\u017c przenosi\u0142 si\u0119 do Warszawy.<\/p>\n

Jako dzie\u0144 otwarcia Domu Mi\u0142osierdzia w Warszawie przy ulicy \u017bytniej matka Teresa wybra\u0142a uroczysto\u015b\u0107 Wszystkich \u015awi\u0119tych, 1 listopada 1862 roku.\u00a0Tego\u00a0dnia abp\u00a0 Zygmunt\u00a0 Feli\u0144ski\u00a0\u00a0odprawi\u0142\u00a0pierwsz\u0105\u00a0Msz\u0119\u00a0\u015bwi\u0119t\u0105 w skromne urz\u0105dzonej kaplicy si\u00f3str, podczas kt\u00f3rej dokona\u0142 \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich jednego seminarzysty. Dzie\u0144 ten przyj\u0119to za dat\u0119 za\u0142o\u017cenia Zgromadzenia Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia w Polsce.<\/p>\n

W momencie otwarcia Dom Mi\u0142osierdzia w Warszawie liczy\u0142 12 dziewcz\u0105t-pokutnic, powierzonych matce Teresie przez \u201eDom Schronienia Opieki Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny\u201d, prowadzony wcze\u015bniej przez sodalicj\u0119 pobo\u017cnych pa\u0144 (m. in. hrabin\u0119 Aleksandr\u0119 Potock\u0105), a potem przez siostry felicjanki i Rodziny Maryi, kt\u00f3re nie mia\u0142y do\u015bwiadczenia w prowadzeniu takiego dzie\u0142a. Matka Teresa zacz\u0119\u0142a wszystko organizowa\u0107 w oparciu o Konstytucje, zwyczaje oraz metody pracy francuskiego Domu Mi\u0142osierdzia. Dla powstaj\u0105cego zgromadzenia na ziemiach Polski przyj\u0119\u0142a z Laval r\u00f3wnie\u017c nazw\u0119: Zgromadzenie Si\u00f3str Matki Bo\u017cej Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Dom Mi\u0142osierdzia by\u0142 schronieniem dla dziewcz\u0105t i kobiet, kt\u00f3re mia\u0142y z\u0142\u0105 reputacj\u0119, lecz z w\u0142asnej woli pragn\u0119\u0142y poprawy swego \u017cycia. G\u0142\u00f3wnym zadaniem si\u00f3str by\u0142o ukazanie im bogactwa mi\u0142osierdzia Bo\u017cego oraz dopomaganie do odzyskania w\u0142asnej godno\u015bci utraconej przez grzech. Program wychowawczy opiera\u0142 si\u0119 na harmonijnym po\u0142\u0105czeniu modlitwy z prac\u0105, kt\u00f3ra zapewnia\u0142a nie tylko utrzymanie domu, ale i przysposabia\u0142a do konkretnego zawodu. Wychowanki uczy\u0142y si\u0119 prostych zaj\u0119\u0107 domowych oraz szycia i haftu, przygotowuj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b do godnego \u017cycia w spo\u0142ecze\u0144stwie.<\/p>\n

Dom Mi\u0142osierdzia w Warszawie rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 pod troskliw\u0105 opiek\u0105 abpa Feli\u0144skiego, kt\u00f3ry zaspokaja\u0142 jego potrzeby materialne i duchowe. Zadba\u0142 o to, aby wsp\u00f3lnota mia\u0142a codziennie Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 i w tym celu przysy\u0142a\u0142 ksi\u0119\u017cy z Akademii Duchownej. Ksi\u0119dza Zygmunta Goliana wyznaczy\u0142 na sta\u0142ego spowiednika Domu Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Dwa miesi\u0105ce po za\u0142o\u017ceniu Domu Mi\u0142osierdzia, noc\u0105 22 stycznia 1863 roku, w\u00a0Warszawie wybuch\u0142o powstanie styczniowe. Dla\u00a0matki Potockiej i Domu Mi\u0142osierdzia nasta\u0142 bardzo trudny okres. W czerwcu 1863 roku aresztowano abpa Feli\u0144skiego i skazano go na 20 lat wygnania w g\u0142\u0105b Rosji. Z powodu fali\u00a0kasaty zgromadze\u0144 zakonnych matka Potocka oraz siostry musia\u0142y\u00a0 podj\u0105\u0107\u00a0 wi\u0119ksze\u00a0 \u015brodki\u00a0 ostro\u017cno\u015bci,\u00a0 aby ochroni\u0107\u00a0 \u017cycie\u00a0 zakonne i dzie\u0142o apostolskie. Wkr\u00f3tce te\u017c matka Teresa musia\u0142a zmierzy\u0107 si\u0119 z problemami finansowymi, gdy\u017c niekt\u00f3rzy dobroczy\u0144cy okazali si\u0119 zawodni we wspieraniu jej dzie\u0142a. By\u0142y momenty, \u017ce musia\u0142a liczy\u0107 tylko na doch\u00f3d ze swego maj\u0105tku lub na ja\u0142mu\u017cn\u0119. Mimo tych trudno\u015bci Dom Mi\u0142osierdzia nie tylko przetrwa\u0142, ale jeszcze si\u0119 rozwija\u0142. Stopniowo przybywa\u0142o nie tylko wychowanek, ale i si\u00f3str gotowych do podj\u0119cia tego dzie\u0142a.<\/p>\n

Gdy wzmog\u0142y si\u0119 represje wobec zgromadze\u0144 zakonnych, w\u0142adze carskie ograniczy\u0142y liczb\u0119 przyjmowanych pokutnic i os\u00f3b do pracy z nimi, a ks. Golian musia\u0142 opu\u015bci\u0107 Warszaw\u0119 po likwidacji Akademii Duchownej, matka Teresa zacz\u0119\u0142a rozwa\u017ca\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 za\u0142o\u017cenia Domu Mi\u0142osierdzia w Krakowie, gdy\u017c warunki panuj\u0105ce w zaborze austriackim by\u0142y o wiele bardziej korzystne.<\/p>\n

Po wielu staraniach, 8 maja 1868 roku, matka Potocka otworzy\u0142a Dom Mi\u0142osierdzia w Krakowie. Dla tego celu wynaj\u0119\u0142a ma\u0142y budynek przy ko\u015bciele Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia przy ulicy Smole\u0144sk. Na pierwsz\u0105 prze\u0142o\u017con\u0105 mianowa\u0142a siostr\u0119 Kunegund\u0119 K\u0142obukowsk\u0105. Postara\u0142a si\u0119 te\u017c o wsparcie duchowe u ksi\u0119\u017cy jezuit\u00f3w, kt\u00f3rzy codziennie odprawiali Msze \u015bwi\u0119te, spowiadali, g\u0142osili konferencje i rekolekcje dla si\u00f3str i pokutnic. Od sierpnia 1868 roku pos\u0142ug\u0119 kap\u0142a\u0144sk\u0105 w Domu Mi\u0142osierdzia pe\u0142ni\u0142 ksi\u0105dz Golian, kt\u00f3ry w tym czasie powr\u00f3ci\u0142 na sta\u0142e do Krakowa.<\/p>\n

Dom Mi\u0142osierdzia w Krakowie szybko si\u0119 rozwija\u0142, dlatego ju\u017c 26 lipca 1871 roku zosta\u0142 przeniesiony do wi\u0119kszego budynku przy rogu ul. Straszewskiego i ul. Zwierzynieckiej, kt\u00f3rego sponsorem by\u0142a pani Helclowa, wdowa\u00a0 po\u00a0 profesorze\u00a0 Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego.\u00a0Jednak\u00a0 z up\u0142ywem lat i\u00a0 ten\u00a0 dom\u00a0 okaza\u0142\u00a0 si\u0119\u00a0 r\u00f3wnie\u017c\u00a0 za ma\u0142y dla stale\u00a0 rosn\u0105cej liczby\u00a0 pokutnic i si\u00f3str. Lokalizacja domu w pobli\u017cu mokrade\u0142 Wis\u0142y by\u0142a powodem szerz\u0105cych si\u0119 chor\u00f3b tyfusu i gru\u017alicy w\u015br\u00f3d si\u00f3str i wychowanek. Nadto pani Helclowa, kt\u00f3ra na pocz\u0105tku obieca\u0142a podarowa\u0107 Zgromadzeniu budynek na w\u0142asno\u015b\u0107, wycofa\u0142a obietnic\u0119 i za\u017c\u0105da\u0142a od si\u00f3str zwrotu pieni\u0119dzy. W tej sytuacji siostry prosi\u0142y \u015bw. J\u00f3zefa o pomoc, kt\u00f3ra nadesz\u0142a w 1888 roku, gdy abp Albin Dunajewski przekaza\u0142 Zgromadzeniu darowizn\u0119 ksi\u0119cia Aleksandra Lubomirskiego na zakup parceli przeznaczonej dla Domu Mi\u0142osierdzia we wsi \u0141agiewniki pod Krakowem. Siostry przenios\u0142y si\u0119 do nowego domu, zwanego J\u00f3zefowem w sierpniu 1891 roku, ju\u017c po \u015bmierci matki Potockiej.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 6. Wikaria prowincji polskiej<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Gdy funkcjonowa\u0142y ju\u017c dwa Domy Mi\u0142osierdzia (w Warszawie i Krakowie), gdy ros\u0142a liczba si\u00f3str i pokutnic, matka Potocka otrzyma\u0142a z Laval propozycj\u0119 po\u0142\u0105czenia wsp\u00f3lnoty polskiej ze wsp\u00f3lnot\u0105 francusk\u0105. Z propozycj\u0105 t\u0105 wysz\u0142a prze\u0142o\u017cona generalna wsp\u00f3lnoty w Laval, matka Teresa de J\u00e9sus Manceau, nast\u0119pczyni matki Rondeau, kt\u00f3ra czyni\u0142a starania o uzyskanie dla Zgromadzenia aprobaty przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105. Dla dobra ca\u0142ego Zgromadzenia matka Potocka przyj\u0119\u0142a t\u0119 propozycj\u0119, cho\u0107 oznacza\u0142a ona utrat\u0119 autonomii Zgromadzenia na ziemiach Polski i utworzenie wikariatu zale\u017cnego od prze\u0142o\u017conej generalnej w Laval. Matka Potocka odt\u0105d zosta\u0142a wikari\u0105 prowincji polskiej Zgromadzenia w Laval.<\/p>\n

Po\u0142\u0105czenie wsp\u00f3lnoty polskiej z francusk\u0105 nast\u0105pi\u0142o w 1878 roku. Wydarzenie to mia\u0142o ogromne znaczenie dla struktury organizacyjnej Zgromadzenia. Nowe Konstytucje, zaaprobowane przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105, mia\u0142y na celu zachowanie pierwotnego ducha Zgromadzenia zar\u00f3wno we wsp\u00f3lnocie francuskiej, jak i polskiej. Matka Teresa jako wikaria generalna rozpocz\u0119\u0142a, zgodnie z instrukcjami otrzymanymi z Laval, proces reorganizacji obydwu Dom\u00f3w Mi\u0142osierdzia: najpierw w Warszawie, a potem w Krakowie. Latem 1879 roku, na wz\u00f3r nowicjatu w Laval, erygowany zosta\u0142 oficjalnie nowicjat w Warszawie. Do czasu po\u0142\u0105czenia si\u0119 wsp\u00f3lnot formacj\u0105 nowicjuszek zajmowa\u0142a si\u0119 sama matka Teresa. Teraz obowi\u0105zek ten powierzony zosta\u0142 siostrze Bernardzie Tomickiej, kt\u00f3ra przed rozpocz\u0119ciem funkcji mistrzyni nowicjatu wyjecha\u0142a na osiem miesi\u0119cy do Laval, aby tam przygotowa\u0107 si\u0119 do pe\u0142nienia tego obowi\u0105zku. P\u00f3\u017aniej sta\u0142o si\u0119 zwyczajem wysy\u0142anie r\u00f3wnie\u017c innych si\u00f3str do Laval na pewien okres formacji zakonnej.<\/p>\n

Zwolniona z pracy formacyjnej matka Teresa mog\u0142a swobodniej odda\u0107 si\u0119 pe\u0142nieniu obowi\u0105zku wikarii generalnej i prze\u0142o\u017conej domu w Warszawie. Prowadzi\u0142a regularnie kapitu\u0142y wsp\u00f3lnoty, g\u0142osi\u0142a konferencje siostrom profeskom, po\u015bwi\u0119ca\u0142a czas na indywidualne spotkania z siostrami, itp. Jak sama m\u00f3wi\u0142a, jej najwi\u0119kszym szcz\u0119\u015bciem by\u0142o przyprowadza\u0107 Bogu zagubione dusze. Pisa\u0142a: Gdybym cho\u0107 jedn\u0105 dusz\u0119 przez sw\u0105 prac\u0119 zbawi\u0142a, gdyby cho\u0107 jedna wyrwana zosta\u0142a dla Boga, ju\u017c by\u0142abym hojnie wynagrodzona. Czy\u017c to ma\u0142a rzecz jedn\u0105 dusz\u0119 zbawi\u0107? Ta my\u015bl pobudza mnie do pracy, dodaje odwagi i m\u0119stwa w najwi\u0119kszych przeciwno\u015bciach.<\/i> Wielka\u00a0 gorliwo\u015b\u0107\u00a0 o\u00a0 zbawienie\u00a0 dusz\u00a0 pozwala\u0142a\u00a0 jej\u00a0 przyjmowa\u0107\u00a0 z rado\u015bci\u0105 i wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 wszystkie trudy \u017cycia codziennego. Jak sama wyzna\u0142a: Czyni mnie to tak szcz\u0119\u015bliw\u0105, \u017ce nawet nie czuj\u0119 krzy\u017ca i jestem wdzi\u0119czna Bogu za wszystko.<\/i><\/p>\n

Czyni\u0142a wysi\u0142ki, aby wszczepi\u0107 tego\u00a0 samego ducha\u00a0 mi\u0142o\u015bci macierzy\u0144skiej i gorliwo\u015bci o dusze swym duchowym c\u00f3rkom, cz\u0142onkiniom za\u0142o\u017conego przez siebie Zgromadzenia. Wymaga\u0142a od nich ca\u0142kowitego zaparcia si\u0119 siebie, aby z mi\u0142o\u015bci\u0105 przyj\u0119\u0142y pokutnice, kt\u00f3re B\u00f3g powierzy\u0142 ich opiece. Tego\u00a0 rodzaju usposobienie\u00a0 stara\u0142a si\u0119 wyrobi\u0107 u m\u0142odych si\u00f3str w okresie formacji zakonnej. Brak tego ducha by\u0142 wystarczaj\u0105cym powodem do usuni\u0119cia danej siostry ze Zgromadzenia: Moja droga<\/i> \u2013 m\u00f3wi\u0142a matka Teresa \u2013 je\u015bli pragniesz pozosta\u0107 cz\u0142onkini\u0105 tego Zgromadzenia, musisz kocha\u0107 te biedne dusze. Nie powinna\u015b si\u0119 ich ba\u0107 ani wstydzi\u0107. Je\u015bli nie zgadzasz si\u0119 ze mn\u0105, to zabierz swe rzeczy i odejd\u017a.<\/i><\/p>\n

Matka Teresa stara\u0142a si\u0119 zawsze wspiera\u0107 siostry na drodze ich powo\u0142ania i trudnej pracy w Domu Mi\u0142osierdzia. Poucza\u0142a, aby ponad wszystko zabiega\u0142y o w\u0142asn\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107, o zjednoczenie z Bogiem oraz o po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 dla zbawienia dusz. Siostry moje<\/i> \u2013 t\u0142umaczy\u0142a \u2013 o tyle dzieci nasze post\u0105pi\u0105 w dobrem i ukochaj\u0105 cnot\u0119, o ile my im przy\u015bwieca\u0107 b\u0119dziemy umartwieniem, cierpliwo\u015bci\u0105 i \u0142agodno\u015bci\u0105. Je\u017celi my wierne b\u0119dziemy i pos\u0142uszne Bogu, to i one b\u0119d\u0105 wiernie pe\u0142ni\u0142y swe obowi\u0105zki.<\/i> U\u015bwiadamia\u0142a siostrom, \u017ce nie tyle wa\u017cne s\u0105 ich talenty przyrodzone, co ich mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga i dusz. Nie martw si\u0119, moja droga siostro<\/i> \u2013 m\u00f3wi\u0142a \u2013 \u017ce nie masz talent\u00f3w naturalnych. Staraj si\u0119 by\u0107 prawdziw\u0105 oblubienic\u0105 Chrystusa, ale nie tylko na zewn\u0105trz \u2013 przez noszenie habitu czy przez imi\u0119 zakonne. B\u0105d\u017a oblubienic\u0105 Chrystusa w duchu, przez cnotliwe \u017cycie i przez mi\u0142o\u015b\u0107 do dusz, chocia\u017cby kosztem najwi\u0119kszych ofiar.<\/i><\/p>\n

Matka Teresa czerpa\u0142a si\u0142\u0119 z modlitwy. Chwile dzi\u0119kczynienia po Komunii \u015bwi\u0119tej by\u0142y dla niej najcenniejszym czasem w ci\u0105gu dnia. Od Jezusa Eucharystycznego uczy\u0142a si\u0119 mi\u0142o\u015bci macierzy\u0144skiej, kt\u00f3ra zapomina o sobie, aby s\u0142u\u017cy\u0107 innym. Dzi\u0119kczynienie sta\u0142o si\u0119 jej ulubion\u0105 modlitw\u0105. Mia\u0142a zwyczaj dzi\u0119kowa\u0107 Bogu za wszystko, zar\u00f3wno za rado\u015bci, jak i smutki. Zach\u0119ca\u0142a siostry, aby za jej przyk\u0142adem stara\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie dzi\u0119kowa\u0107 Bogu w chwilach pr\u00f3b i do\u015bwiadcze\u0144. Moje dziecko<\/i> \u2013 wyznawa\u0142a \u2013 na pocz\u0105tku \u017cycia zakonnego wiele rzeczy wydawa\u0142o mi si\u0119 trudne, bo przyzwyczajona\u00a0 by\u0142am\u00a0 do\u00a0 wygody.\u00a0 Teraz\u00a0 wszystko\u00a0 jest dla\u00a0 mnie s\u0142odkie i proste, i jestem szcz\u0119\u015bliwa, a to dlatego, \u017ce stara\u0142am si\u0119 dzi\u0119kowa\u0107 Bogu za\u00a0 wszystko.\u00a0 R\u00f3b\u00a0 tak\u00a0 samo, droga\u00a0 siostro, a\u00a0 wszystko\u00a0 b\u0119dzie ci proste i s\u0142odkie.<\/i> Aby wpoi\u0107 siostrom i \u201edzieciom\u201d ducha wdzi\u0119czno\u015bci Bogu, Matka Teresa wprowadzi\u0142a coroczn\u0105 praktyk\u0119 \u201etygodnia dzi\u0119kczynienia\u201d dla ka\u017cdej siostry i pokutnicy oraz cz\u0119ste, wsp\u00f3lne odmawianie \u201eKoronki dzi\u0119kczynnej\u201d, \u201eMagnificat\u201d lub \u201eTe Deum\u201d.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 7. \u015amier\u0107 w Wilanowie<\/span><\/b><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Wyczerpuj\u0105cy tryb \u017cycia i ci\u0119\u017cka praca sprawia\u0142y, \u017ce stan zdrowia matki Teresy stale si\u0119 pogarsza\u0142. Cierpia\u0142a z powodu wielu dolegliwo\u015bci, g\u0142\u00f3wnie astmy i niewydolno\u015bci serca, ale sw\u00f3j krzy\u017c przyjmowa\u0142a ze zwyk\u0142\u0105 postaw\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa i wdzi\u0119czno\u015bci Bogu.<\/p>\n

29 czerwca 1881 roku, korzystaj\u0105c z zaproszenia hrabiny Aleksandry Potockiej, wyjecha\u0142a do pa\u0142acu w Wilanowie, aby tam odpocz\u0105\u0107 i nabra\u0107 si\u0142. Przed wyjazdem po\u017cegna\u0142a si\u0119 ze wszystkimi mieszka\u0144cami domu jakby przeczuwaj\u0105c, \u017ce ju\u017c nigdy wi\u0119cej ich nie zobaczy. Trzeciego dnia po przyje\u017adzie do Wilanowa nagle poczu\u0142a si\u0119 bardzo \u017ale. Wezwano lekarza, kt\u00f3ry stwierdzi\u0142 powa\u017cne zagro\u017cenie \u017cycia. Zaniepokoi\u0142o to wszystkie siostry w Warszawie.\u00a0Gdy siostra\u00a0Aniela Pop\u0142awska,\u00a0asystentka Matki, widz\u0105c j\u0105 w tak ci\u0119\u017ckim stanie rozp\u0142aka\u0142a si\u0119, Matka zareagowa\u0142a na to z wielkim spokojem: Dlaczego si\u0119 siostra martwi? Niech b\u0119dzie tak, jak chce B\u00f3g. Jestem gotowa na wszystko.<\/i> Kryzys jednak min\u0105\u0142 i matka Teresa poczu\u0142a si\u0119 znowu troch\u0119 lepiej. Mog\u0142a nawet wychodzi\u0107 na balkon oraz przyjmowa\u0107 odwiedzaj\u0105ce j\u0105 siostry. W \u015brodowy poranek 6 lipca 1881 roku skorzysta\u0142a ze\u00a0 spowiedzi i\u00a0 przyj\u0119\u0142a Komuni\u0119\u00a0 \u015bwi\u0119t\u0105.\u00a0Tego\u00a0 dnia\u00a0 by\u0142a\u00a0 bardzo\u00a0 radosna i rozmowna. Z pomoc\u0105 siostry Rafa\u0142y zesz\u0142a do jadalni na obiad. Kiedy zaj\u0119\u0142a miejsce przy stole, poczu\u0142a nag\u0142y b\u00f3l w klatce piersiowej. Udzielono jej pomocy, jednak bezskutecznie. Zmar\u0142a o godzinie 12:30 wzywaj\u0105c dwukrotnie pomocy Maryi. Zaraz po \u015bmierci jej cia\u0142o przeniesiono do ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Anny przy zamku w Wilanowie, a nast\u0119pnie do kaplicy Zgromadzenia przy ul. \u017bytniej w Warszawie, gdzie siostry i wychowanki czuwa\u0142y przy niej a\u017c do dnia pogrzebu, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 w sobot\u0119, 9 lipca. W orszaku pogrzebowym na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie uczestniczy\u0142o wielu kap\u0142an\u00f3w, siostry i wychowanki, urz\u0119dnicy pa\u0144stwowi oraz cz\u0142onkowie rodziny.<\/p>\n

Matka Teresa Potocka prze\u017cy\u0142a 67 lat, w tym 20 lat w za\u0142o\u017conym przez siebie Zgromadzeniu. W chwili jej \u015bmierci w domu w Warszawie by\u0142o 13 si\u00f3str, w Krakowie 10 oraz oko\u0142o 120 pokutnic w obydwu domach.<\/p>\n

W mowie pogrzebowej ks. Golian powiedzia\u0142: Nie nazywajmy jej \u015bwi\u0119t\u0105, gdy\u017c tylko Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma prawo nada\u0107 ten tytu\u0142. Jednak\u017ce niech nasze starania w pracy, za kt\u00f3r\u0105 gotowa by\u0142a odda\u0107 \u017cycie, dowiod\u0105 jej \u015bwi\u0119to\u015bci. Ile\u017c to razy m\u00f3wi\u0142a mi, \u017ce kiedy odda\u0142a si\u0119 ca\u0142kowicie dzie\u0142u temu, w ko\u0144cu zrozumia\u0142a, czym jest szcz\u0119\u015bcie. Ile\u017c to razy wyra\u017ca\u0142a sw\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 Bogu za to, \u017ce da\u0142 jej \u0142ask\u0119 powo\u0142ania zakonnego, \u017ce pozwoli\u0142 jej s\u0142u\u017cy\u0107 Sobie w tym Zgromadzeniu, a nie w innym. Cho\u0107 serce nam krwawi z b\u00f3lu, gdy\u017c nie ma jej ju\u017c tu z nami na ziemi, patrz\u0105c na jej przyk\u0142ad, czytaj\u0105c jej listy, dzi\u0119kuj\u0105c Bogu\u00a0 za\u00a0 \u0142aski\u00a0 dane\u00a0 przez\u00a0 ni\u0105\u00a0 nam i ca\u0142emu\u00a0 Zgromadzeniu, czerpmy si\u0142\u0119 i zach\u0119t\u0119 do tego, by z g\u0142\u0119bok\u0105 ufno\u015bci\u0105 \u017cy\u0107 dalej swym powo\u0142aniem.<\/i><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0 \u00a0s. M. Saula Firer ISMM<\/em>
\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0s. M. El\u017cbieta Siepak ISMM<\/em><\/p>\n

Zgromadzenie\/Za\u0142o\u017cycielki<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Matka Teresa Ewa z ksi\u0105\u017c\u0105t Su\u0142kowskich hr. Potocka (1814 – 1881) Za\u0142o\u017cycielka Zgromadzenia Urodzi\u0142a si\u0119 22 pa\u017adziernika 1814 roku w Warszawie jako\u00a0trzecie z pi\u0119ciorga dzieci ksi\u0119cia Antoniego Paw\u0142a Su\u0142kowskiego i Ewy Kickiej. Na chrzcie \u015bwi\u0119tym otrzyma\u0142a imi\u0119 Ewa. Po \u015bmierci matki na zamku w Rydzynie pozosta\u0142a pod opiek\u0105 ojca, kt\u00f3ry dba\u0142 o wychowanie i wykszta\u0142cenie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[49],"tags":[],"class_list":["post-1565","page","type-page","status-publish","hentry","category-zalozycielki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1565"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1565\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":32545,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1565\/revisions\/32545"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.faustyna.pl\/zmbm\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}

\"\"<\/a><\/p>\n