Dz. 114

(54) + O, jak miłe są hymny, płynące z duszy cierpiącej. Całe niebo zachwyca się taką duszą, szczególnie, kiedy jest dotknięta przez Boga. Wywodzi za Nim swe tęskne treny. Jej piękność jest wielka, bo płynie z Boga. Idzie przez puszczę życia zraniona miłością Bożą. Ona jedną stopą dotyka ziemi.