Dz. 1390

Widzę księdza Sopoćkę, jak umysł jego jest zajęty i pracuje w sprawie Bożej³⁶³ wobec dostojnych Kościoła, aby przedłożyć życzenia Boże. Za jego staraniem nowe (32) światło zajaśnieje w Kościele Bożym dla pociechy dusz. Choć na razie dusza jego jest przepełniona goryczą, jakoby nagrodą za wysiłki dla Boga, ale nie tak będzie. Widzę radość jego, której nic uszczerbku nie sprawi, udzieli mu Bóg i części tej radości już tu na ziemi. Takiej wierności dla Boga, jaką się ta dusza odznacza, nie spotkałam.