Dz. 1452

Kiedy wybiła dwunasta godzina, dusza moja pogrążyła się w głębszym skupieniu - i usłyszałam głos w duszy: (63) Nie bój się, dziecię Moje, nie jesteś sama; walcz śmiało, bo wspiera cię ramię moje, walcz o dusz zbawienie, zachęcając je do ufności w Moje miłosierdzie, bo to twoje zadanie w tym i przyszłym życiu. Po tych słowach przyszły mi głębsze zrozumienia miłosierdzia Bożego. Dusza będzie potępiona tylko ta, która sama chce, bo Bóg nikogo nie potępia.