Dz. 1479

(76) J. M. J.

O Jezu mój, wśród strasznych goryczy i boleści,

Jednak ja czuję, że mnie Twe Boskie Serce pieści.

Jak dobra matka tulisz mnie do swego łona

I dajesz mi już teraz odczuć to, co kryje zasłona.

O Jezu mój, wśród strasznej pustki wokoło i przerażenia,

Jednak serce moje czuje wzrok Twego spojrzenia,

Którego żadna burza zaćmić mi go nie może,

I dajesz mi wewnętrzną pewność, że mnie bardzo kochasz, o Boże.

O Jezu mój, wśród tak wielkich nędz tego życia,

Ty mi, Jezu, świecisz jak gwiazda i bronisz od rozbicia.

A choć są tak wielkie moje nędze,

Jednak mam ufność wielką w miłosierdzia Twego potędze.

O Jezu utajony, wśród wielu walk w ostatniej godzinie,

Niech wszechmoc Twej łaski na duszę mą spłynie,

Bym zaraz po skonaniu mogła ujrzeć Ciebie

Twarzą w twarz, jak wybrani w niebie.

O Jezu mój, wśród wielu niebezpieczeństw wokoło

Idę przez życie z wesela okrzykiem i dumnie wznoszę czoło,

Bo o Twoje, o Jezu, Serce pełne miłości

Rozbiją się wszyscy nieprzyjaciele i rozproszą się ciemności.