Dz. 1545

Zdrowie moje trochę się polepszyło. Dziś zeszłam do refektarza i do kaplicy, nie mogę jeszcze stanąć do obowiązku, pozostaję w celi przy czółenku³⁷⁸. Ogromnie mnie ta robótka pociąga, ale jeszcze się męczę nawet taką lekką robotą. (127) Widzę, jak słabe są moje siły. Nie mam chwil obojętnych, bo każda chwileczka życia mojego jest wypełniona modlitwą, cierpieniem i pracą; jak nie jednym, to drugim sposobem życia uwielbiam Boga, i gdyby Bóg mi dał drugi raz życie, nie wiem, czy bym je lepiej wykorzystała...