Dz. 1569

+ O wieczna Miłości, Jezu, któryś się zamknął w Hostii tej

I kryjesz majestat Bóstwa, i taisz piękność Twą,

A czynisz to dlatego, by oddać się cały duszy mej

I by jej nie przerażać wielkością swą.

O wieczna Miłości, Jezu, któryś zasłonił się chlebem,

Odwieczna Światłości, niepojęte Źródło szczęścia i wesela,

Bo Ty chcesz być mi tu na ziemi niebem,

I jesteś mi wtenczas, gdy miłość Twa Boża mi się udziela.