Dz. 1585

Widzenie Matki Bożej. W jasności wielkiej ujrzałam Matkę Bożą w białej sukni, przepasaną złotym pasem, a drobne gwiazdki także złote były po całej szacie i rękawy na trójkąt wyłożone złotem. Płaszcz miała szafirowy, lekko zarzucony, na głowie miała lekko zarzucony przezroczysty welon, włosy rozpuszczone, ślicznie ułożone i korona ze złota, która miała w zakończeniach krzyżyki. Na lewym ręku trzymała Dziecię Jezus. Takiej Matki Bożej jeszcze nie widziałam. - Wtem spojrzała na mnie łaskawie i rzekła: Jestem Matką Boską Kapłańską. Wtem Jezusa spuściła z ręki na ziemię, a prawą rękę podniosła w niebo - i rzekła: Boże, błogosław Polsce, błogosław kapłanom. - I znów rzekła do mnie: Powiedz to, coś widziała kapłanom. (154) Postanowiłam sobie, że przy pierwszej sposobności widzenia się z ojcem³⁸⁸ powiem, lecz ja sama nie mogę nic zrozumieć z tego widzenia.