Dz. 159

+ O Hostio święta, Tyś dla mnie w złotym kielichu zamknięta,

Bym wśród wielkiej puszczy wygnania

Przeszła czysta, niepokalana, nietknięta,

A niech to sprawi moc Twego kochania.

O Hostio święta, zamieszkaj w mej duszy,

Najczystsza Miłości serca mojego,

A jasność Twoja niech ciemności rozproszy

Ty nie odmówisz łaski dla serca pokornego.

O Hostio święta - zachwycie nieba,

Choć taisz piękność swą

I przedstawiasz mi się w okruszynie chleba,

Lecz wiara silna rozdziera zasłonę tą.