Dz. 1652

(38) J. M. J.

Uwielbiaj, duszo moja, miłosierdzie Pana,

Raduj się w Nim, serce moje całe,

Boś na to przez Niego wybrana,

By szerzyć miłosierdzia Jego chwałę.

Dobroci Jego nikt nie zgłębił, nikt nie zmierzy,

Litość Jego jest niepoliczona,

Doznaje tego każda dusza, która się do Niego zbliży,

On ją osłoni i przytuli do miłosiernego łona.

Szczęśliwa dusza, która zaufała Twej dobroci

I zdała się całkowicie na miłosierdzie Twoje,

Dusza jej napełniona pokojem miłości,

Wszędzie jej bronisz, jako dziecię swoje.

O duszo, ktokolwiek ty jesteś na świecie,

Choćby grzechy twoje były czarne jak noc,

Nie lękaj się Boga, ty słabe dziecię,

Bo wielka jest miłosierdzia Bożego moc.

+