Dz. 1707

(78) + Kiedy szłam na werandę, na chwilę wstąpiłam do kapliczki. Pogrążyło się serce moje w głębokiej modlitwie uwielbienia, wysławiając niepojętą dobroć Bożą i Jego miłosierdzie. - Wtem usłyszałam w duszy te słowa: Takim jestem i będę dla ciebie, jakim Mnie wysławiasz; już w tym życiu doznasz Mojej dobroci, a w całej pełni w życiu przyszłym.