Dz. 1785

Odwiedziła mnie dziś Matka Przełożona, lecz na bardzo krótką chwilę. Kiedy się rozejrzała, powiedziała mi, że mam za ładnie. I rzeczywiście, że siostry starają [się] mi uprzyjemnić mój pobyt w tym sanatorium. Jednak to wszystko piękno nie zmniejsza ofiary mojej, którą jedynie Bóg widzi, a która dopiero ustanie z chwilą, gdy serce moje bić przestanie. Żadne piękno całej ziemi, ni nawet nieba samego, nie zatrze męki duszy mojej, która jest żywa na każdy moment, (134) choć tak wewnętrzna. Skończy się wtenczas, gdy Ty sam powiesz: Dosyć - Sprawco mej męki. Nic nie zdoła obniżyć ofiary mojej.