Dz. 282

(125) W pewnej chwili powiedział mi Pan: Wzruszyło się serce Moje miłosierdziem wielkim ku tobie - dziecię Moje najdroższe - kiedy cię ujrzałem w strzępy poszarpaną od wielkiej boleści, którą cierpiałaś, żałując za grzechy swoje. Oto widzę twoją miłość tak czystą i szczerą, że daję ci pierwszeństwo między dziewicami, tyś zaszczytem i chwałą męki Mojej. Każde uniżenie duszy twojej widzę i nic nie uchodzi uwagi Mojej. Pokornych wywyższam aż do tronu swego, bo tak chcę.