Dz. 428

Jednak nie zasnęłam wcale, umysł mój zmęczony tym, com zaczęła rozważać - to, com widziała. O, dusze ludzkie, jak późno poznajecie prawdę. O, przepaści miłosierdzia Boga, rozlej się co rychlej na świat cały, według tego, coś sam powiedział.