Dz. 66

O Jezu, Ty wiesz, jak słabą jestem, przeto bądź ze mną zawsze, kieruj moimi czynami, moją całą istotą. Ty, Mistrzu mój najlepszy! Naprawdę, Jezu, lęk mnie ogarnia widząc nędzę swoją, ale zarazem uspokajam się widząc niezgłębione miłosierdzie Twoje, które o całą wieczność większe jest od nędzy mojej, i to usposobienie przyobleka mnie w moc Twoją. O radości, jaka płynie z poznania siebie, o Prawdo niezmienna, trwałość Twa wieczna.