Dz. 673

13 sierpnia.Przez cały dzień byłam dręczona strasznymi pokusami, bluźnierstwa cisnęły mi się do ust, niechęć do wszystkiego, co święte i Boże; jednak walczyłam przez dzień cały. Wieczorem zaczęło mi przytłaczać umysł: po cóż mówić o tym spowiednikowi, (120) on się z tego wyśmieje. Jakaś niechęć i zniechęcenie ogarnęło moją duszę i zdawało mi się, że w takim stanie nie mogę w żaden sposób przystąpić do Komunii świętej. Kiedy pomyślałam, że mam nie przystąpić do Komunii świętej, tak straszny ból ścisnął moją duszę, że o mało nie zakrzyknęłam na cały głos w kaplicy. Jednak spostrzegłam się, że są siostry, i postanowiłam pójść do ogrodu i schronić się, abym mogła chociaż głośno zapłakać.