Dz. 693

(133) 14 września [1936]. Przyjechał do nas Arcypasterz wileński; chociaż tak króciutko bawił u nas, jednak miałam możność porozmawiać z tym zacnym kapłanem o dziele miłosierdzia. Okazał mi wiele życzliwości dla sprawy tego miłosierdzia. - Niech siostra będzie zupełnie spokojna, jeżeli jest to w rządach Opatrzności Bożej, to będzie. Tymczasem niech siostra się modli o wyraźniejszy znak zewnętrzny; niech Pan Jezus da to siostrze wyraźniej poznać. Trochę, proszę, jeszcze zaczekać, Pan Jezus złoży tak okoliczności, że wszystko dobrze będzie.