Dz. 757

(173) 19 XI [1936]. Dziś w czasie Mszy świętej ujrzałam Pana Jezusa, który mi powiedział: Bądź spokojna, córko Moja, widzę wysiłki twoje, które Mi są bardzo miłe. I znikł Pan, a był czas przyjęcia Komunii świętej. Po przyjęciu Komunii świętej nagle ujrzałam Wieczernik, a w nim Pana Jezusa i Apostołów; widziałam ustanowienie Najświętszego Sakramentu. Jezus pozwolił mi wniknąć do wnętrza swego i poznałam wielki majestat Jego, i zarazem wielkie uniżenie Jego. To dziwne światło, które mi pozwoliło poznać Jego majestat, równocześnie odsłoniło mi, co jest w duszy mojej.