Dz. 895

23 I [1937]. Dziś nie miałam chęci do pisania - wtem usłyszałam głos w duszy: Córko Moja, nie żyjesz dla siebie, ale dla dusz, pisz dla ich pożytku. Wiesz, że wolę Moją, co do pisania, to już ci tyle (261) razy potwierdzili spowiednicy; ty wiesz, co Mi jest milsze, a jeżeli masz wątpliwość w mowie Mojej, to wiesz, kogo masz pytać - udzielam mu światła, aby sądził sprawę Moją, strzeże go oko Moje. Córko Moja, masz być jak dziecko wobec niego, pełna prostoty i szczerości, przenoś zdanie jego nad wszystkie żądania Moje, on cię poprowadzi według woli Mojej; jeżeli ci nie pozwoli wykonać żądań Moich, bądź spokojna, nie będę wchodził w sądy z tobą, sprawa ta pozostanie między Mną a nim - ty masz być posłuszna.