Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 182
Duch mój był cały pogrążony w Bogu. W czasie Pasterki ujrzałam...
→
-
Dz. 182
przeniknęła mnie ta tajemnica, to wielkie uniżenie się Boga...
→
-
Dz. 182
my nigdy nie pojmiemy tego wielkiego uniżenia się Boga...
→
-
Dz. 190
W jednej chwili wyczułam, że przez ten akt oddałam Bogu wielką chwałę.
→
-
Dz. 193
Wchłaniam Boga w siebie, aby Go oddać duszom.
→
-
Dz. 199
Kiedy myślę o ślubach wieczystych... Tyś Bóg, a ja stworzenie Twoje...
→
-
Dz. 201
Ona dochodzi do samego Boga i nic jej umorzyć nie zdoła.
→
-
Dz. 202
Duszyczka ta piękna [jest] wobec Boga, a jednak przyszły na nią wielkie ciemności...
→
-
Dz. 202
Na wszystko patrzyła czarno. Dobry Bóg dał mi ją pod opiekę...
→
-
Dz. 202
ile mnie ta dusza kosztowała ofiar, to jeden Bóg tylko wie.
→
-
Dz. 202
Czułam, że zmusiłam Boga do udzielenia jej łaski.
→
-
Dz. 202
widzę, jak wielką ma moc modlitwa wstawiennictwa przed Bogiem.
→
-
Dz. 204
pracować z łaską Bożą będzie, to jest tylko o jeden krok od ścisłego zjednoczenia z Bogiem.
→
-
Dz. 204
Niech cechą siostry będzie wierność... Nie wszystkie dusze Bóg taką drogą prowadzi.
→
-
Dz. 207
Jest [to] jedna krewna - stryjenka. Miła ta duszyczka była Bogu.
→
-
Dz. 209
W cierpieniach nie szukam pomocy u stworzeń, ale Bóg mi jest wszystkim...
→
-
Dz. 211
Nie mogę poznać, jaka moc na siostrę działa: może Bóg, a może i zły duch.
→
-
Dz. 212
Boże... muszę sobie tyle gwałtu zadać, nim cośkolwiek powiem o moim życiu wewnętrznym...
→
-
Dz. 213
prosiłam Boga ustawicznie dla kapłana, który miał mnie spowiadać, o światło...
→
-
Dz. 214
weszłam do kaplicy, aby podziękować Bogu za niezliczone łaski...
→
-
Dz. 221
nie mogłam zrozumieć medytacji. Dziwnie duch mój był zatopiony w Bogu.
→
-
Dz. 222
nie robiła mi wątpliwości pod tym względem. O, jak nieskończenie jest dobry Bóg.
→
-
Dz. 224
Nieustannie będę Bogu okazywać wdzięczność za wielkie miłosierdzie względem mnie...
→
-
Dz. 226
Boga mieć świadkiem wszystkich uczynków.
→
-
Dz. 226
w każdej sprawie Boga mieć na oku.
→
-
Dz. 226
Mówić mało z ludźmi, ale wiele z Bogiem.
→
-
Dz. 231
Kiedy myślę o tym, że Bóg łączy się ze mną przez śluby, czyli ja z Nim...
→
-
Dz. 231
Już teraz daje mi Bóg poznanie całego ogromu swej miłości, jaką mnie kochał...
→
-
Dz. 234
Po skończonej spowiedzi duch mój zatonął w Bogu...
→
-
Dz. 234
staram się być wierną Bogu we wszystkim.
→
