Wersja: 20260614c
·
zaktualizowano 14.06.2026 18:34
-
Dz. 145
wychowywał mnie sam, aż do chwili kiedy dał mi kierownika duszy.
→
-
Dz. 145
przez długi czas dusza otrzymywała wiele światła i natchnień...
→
-
Dz. 145
Dusza poznaje, że Pan liczy na nią...
→
-
Dz. 145
Bywają zaatakowania, gdzie dusza nie ma czasu ani na zastanowienie...
→
-
Dz. 145
W czasie spokoju dusza tak samo robi wysiłki jak i w czasie walki.
→
-
Dz. 145
Dusza która się zastanawia, otrzymuje wiele światła.
→
-
Dz. 145
Dusza rozproszona sama siebie naraża na upadek...
→
-
Dz. 145
O Duchu Boży, kierowniku duszy...
→
-
Dz. 145
aby mógł Duch Boży działać w duszy - trzeba ciszy i skupienia.
→
-
Dz. 146
Dusza zbroi się przez modlitwę do walki...
→
-
Dz. 146
W jakimkolwiek dusza jest stanie, powinna się modlić.
→
-
Dz. 146
Musi się modlić dusza czysta i piękna...
→
-
Dz. 146
modlić się musi dusza dążąca do tej czystości, bo inaczej nie doszłaby...
→
-
Dz. 146
modlić się musi dusza dopiero co nawrócona, bo inaczej upadłaby...
→
-
Dz. 146
modlić się musi dusza grzeszna, pogrążona w grzechach, aby mogła powstać.
→
-
Dz. 146
nie ma duszy, która by nie była obowiązana do modlitwy...
→
-
Dz. 147
Niech dusza wie, że aby się modlić i wytrwać w modlitwie...
→
-
Dz. 147
trudność, że jeżeli dusza dobrze odprawiła modlitwę... inni sprzeciwiają jej się w tym skupieniu...
→
-
Dz. 147
dusza moja była głębiej pogrążona w Bogu i większy owoc odniosła z modlitwy...
→
-
Dz. 147
dusze mniej skupione chcą, aby inni byli im podobni...
→
-
Dz. 148
Dusza szlachetna i delikatna może być nawet najprostsza...
→
-
Dz. 148
dusza we wszystkim upatruje Boga...
→
-
Dz. 148
ze wszystkiego wyciąga korzyść dla duszy...
→
-
Dz. 148
Tam, gdzie inne dusze zatrzymają się i trwożą - ona przechodzi bez lęku...
→
-
Dz. 149
Kiedy Pan sam chce być przy duszy i prowadzić ją, usunie wszystko...
→
-
Dz. 149
wstąpiła w duszę moją radość wielka i już nie pragnęłam ani odwiedzin...
→
-
Dz. 150
duszę moją napełniła radość i mówię do niej: Tyś jest święta.
→
-
Dz. 152
byłam tak cierpiąca w duszy z powodu tego malowania tego obrazu...
→
-
Dz. 152
zmęczona była dusza moja bardzo.
→
-
Dz. 153
Dusze te na oślep wpadały w tę przepaść...
→
