Wersja: 20260614c
·
zaktualizowano 14.06.2026 18:34
-
Dz. 375
wszelki rozkaz dany mi przez tych, którzy mi miejsce Boga zastępują, przyjmować...
→
-
Dz. 378
niewiele dusz Bóg dotyka tym ogniem. Cierpienie to wypływa z tego dzieła.
→
-
Dz. 378
Będzie chwila, w której dzieło to, które tak Bóg zaleca, [okaże się] jakoby w... zniszczeniu...
→
-
Dz. 378
Że Bóg jest nieskończenie miłosierny, nikt temu zaprzeczyć nie może...
→
-
Dz. 378
zniszczenie to jest tylko pozorne, ponieważ Bóg, co raz postanowił, nie zmienia...
→
-
Dz. 378
przyobiecał Bóg wielką łaskę - szczególnie tobie i wszystkim, którzy głosić będą...
→
-
Dz. 384
bolała mnie niewdzięczność dusz szczególnie przez Boga wybranych.
→
-
Dz. 386
Czuję, że mi Bóg pozwoli uchylić zasłony, aby nie wątpiła ziemia o Jego dobroci.
→
-
Dz. 386
Bóg nie podlega zaćmieniu ani zmianie...
→
-
Dz. 386
Bóg nie da [cierpieć] ponad siły. Często żyłam nadzieją przeciw nadziei...
→
-
Dz. 386
posunęłam swoją nadzieję do zupełnego zaufania Bogu.
→
-
Dz. 390
Kto umie przebaczać, ten gotuje sobie wiele łask od Boga.
→
-
Dz. 392
Bóg daje łaski dwoma sposobami: przez natchnienia i oświecenia.
→
-
Dz. 392
Jeżeli prosimy o łaskę, Bóg ją da, ale chciejmy ją przyjąć
→
-
Dz. 392
Bóg, jeżeli kocha, to całym sobą, całą mocą swej istoty.
→
-
Dz. 392
Jeżeli mnie tak Bóg ukochał, cóż ja na to - ja, oblubienica Jego?
→
-
Dz. 395
pragnęłam gorąco spełnić jej życzenie, ale pozostawiłam Bogu swobodę...
→
-
Dz. 395
Noc całą ofiarowałam za ciężko chorą matkę, by jej Bóg udzielił łaski, by cierpienia...
→
-
Dz. 396
czy ona jest zobowiązana spełnić pewną obietnicę uczynioną Bogu.
→
-
Dz. 396
kiedy miała przystąpić do składania egzaminów - złożyła Bogu obietnicę...
→
-
Dz. 396
jeżeli dobrze zda, to się poświęci Bogu na służbę, czyli wstąpi do klasztoru.
→
-
Dz. 396
czułam, że jej Bóg łaski nie poskąpi.
→
-
Dz. 397
Po przywitaniu zaraz upadliśmy wszyscy na kolana, by złożyć Bogu dziękczynienie...
→
-
Dz. 398
nieustannie składam Bogu dzięki za takich rodziców.
→
-
Dz. 400
Stasio... towarzyszył do kościoła. Czułam, że ta duszyczka jest bardzo miła Bogu.
→
-
Dz. 401
dom nasz jest domem prawdziwie bożym, bo co wieczora się tylko mówi o Bogu.
→
-
Dz. 401
do ogrodu, żebym mogła sam na sam porozmawiać z Bogiem
→
-
Dz. 401
ucałowałam w samo zaropienie oka dziecięcia i prosiłam Boga...
→
-
Dz. 401
nie ma serca radosnego, bo nie ma serca szczerze kochającego Boga
→
-
Dz. 401
Kiedy raz czułam się bardzo blisko Boga, prosiłam gorąco Pana o łaskę dla nich...
→
