Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 92
W chwilach, kiedy bardzo cierpię, staram się milczeć...
→
-
Dz. 115
Wyczuwa najlżejsze dotknięcie łaski i jest bardzo wierna Bogu.
→
-
Dz. 123
Dla... bardzo słusznych, przyczyn poznałam, że niewiasta nie jest powołana do rozróżniania takich tajemnic.
→
-
Dz. 126
siostra Faustyna musi być bardzo blisko Boga, że ma siłę znieść tyle cierpień.
→
-
Dz. 128
nieraz bardzo ta obecność ludzka mnie męczyła.
→
-
Dz. 132
Pewien kapłan, bardzo uczony i wielce poważany... zawsze był surowy...
→
-
Dz. 138
ze spokojem spojrzałam w oczy temu... czego się przedtem tak bardzo lękałam.
→
-
Dz. 139
dusza wierna Bogu nie może sama... musi je poddawać pod kontrolę bardzo mądrego kapłana...
→
-
Dz. 145
W czasie spokoju dusza... Musi się ćwiczyć i to bardzo...
→
-
Dz. 150
I ja cierpiałam bardzo wiele. - A ja nie bardzo dowierzałam jej...
→
-
Dz. 150
Kiedy ja nie bardzo chciałam jej wierzyć, wtem ona daje mi się poznać, że jest święta.
→
-
Dz. 150
Odpowiedziała mi, żebym się modliła za nich bardzo...
→
-
Dz. 151
za pokutę kazała mi usiąść na stole, a sama pracowała bardzo...
→
-
Dz. 152
Jednak zmęczona była dusza moja bardzo.
→
-
Dz. 156
bardzo pragnęłam przystąpić do Komunii świętej, ale miałam pewną wątpliwość...
→
-
Dz. 156
Wiedz o tym, że zasmucasz Mnie bardzo, kiedy Mnie opuszczasz w Komunii świętej.
→
-
Dz. 157
Poznałam, jak bardzo potrzeba nam wytrwałości w modlitwie...
→
-
Dz. 165
bardzo mi było to przykre, ale starałam się, jak mogłam, ukryć swój ból.
→
-
Dz. 166
W modlitwie zawsze znajduję... moc ducha, chociaż są nieraz chwile...bardzo przykre...
→
-
Dz. 167
co do wyjazdu na te rekolekcje. Bardzo się sprzeciwiała temu pewna osoba...
→
-
Dz. 175
sama bardzo sobie się dziwiłam, jak można było się niepokoić.
→
-
Dz. 189
Jezus dał mi poznać, jak bardzo mu jest miła dusza, która wiernie zachowuje regułę.
→
-
Dz. 191
Matce Generalnej powiedziałam, chociaż mnie to bardzo kosztowało.
→
-
Dz. 195
podziwiam śpiew Serafinów - tych bardzo umiłowanych przez Ciebie.
→
-
Dz. 214
Serce moje było bardzo rozrzewnione na widok tylu łask i opieki przełożonych.
→
-
Dz. 226
Unikać szemrzących sióstr... bardzo jest nam przykro słuchając takich rzeczy.
→
-
Dz. 228
Jezu, jak się bardzo cieszę, żeś mnie sam pociągnął...
→
-
Dz. 234
Jeżeli szybujemy bardzo wysoko, to wszystkie opary i mgły, i chmury mamy pod stopami...
→
-
Dz. 242
O Boże, jak bardzo pragnę być małą dzieciną.
→
-
Dz. 251
Matka Generalna odpowiedziała mi na to: Bardzo dobrze.
→
