Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 95
zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych. Jest niesiona przez łaskę...
→
-
Dz. 95
wierniej odpowiada łasce Bożej, jeżeli ma światłego spowiednika i przed którym zwierza...
→
-
Dz. 96
Miłość duszy nie jest jeszcze taka, jak Bóg tego żąda. Dusza nagle traci obecność Bożą.
→
-
Dz. 96
Na miejsce dawnej obecności Bożej wstąpiła oschłość i posucha duchowa, nie czuje smaku...
→
-
Dz. 96
Dusza pragnie namiętnie Boga... widzi swą nędzę, zaczyna odczuwać sprawiedliwość Bożą.
→
-
Dz. 97
która by... nie była dopuszczona do... obcowania i nie skosztowawszy słodyczy Bożych...
→
-
Dz. 99
odpowiedział mi, że jest o moją duszę spokojny, bo widzi w duszy mojej wielką łaskę Bożą.
→
-
Dz. 102
czuję, jakoby wszystko odpadło od duszy mojej, jakobym dopiero wyszła z ręki Bożej...
→
-
Dz. 109
Wszechmoc Boża tu działa i łaska... bo inaczej załamałaby się pod pierwszym uderzeniem.
→
-
Dz. 114
Idzie przez puszczę życia zraniona miłością Bożą. Ona jedną stopą dotyka ziemi.
→
-
Dz. 123
zaciemnił się horyzont wokoło. Zaczęłam unikać łask tych Bożych...
→
-
Dz. 128
jestem jak złodziej strzeżona... oprócz obecności Bożej mam zawsze obecność ludzką...
→
-
Dz. 130
Mowa Boża wymowna jest i nic jej zagłuszyć nie może. Zaczęłam unikać spotkania... z Panem...
→
-
Dz. 135
Dziś tego nie rozumiesz. Jutro dam ci poznać w czasie adoracji... Mowa Boża żywa jest.
→
-
Dz. 135
Chociaż na zewnątrz nic nie widziałam, obecność Boża przenikła mnie na wskroś.
→
-
Dz. 136
chociaż się nie zgodzę na tę ofiarę, to nie zmniejszy się przez to hojność Boża.
→
-
Dz. 138
dusza z siebie niewiele może, ale z Bogiem wszystko może. Oto, co może łaska Boża.
→
-
Dz. 142
Kiedy zostałam uspokojona i pouczona, jak postępować po tych drogach Bożych, duch mój...
→
-
Dz. 142
dusza moja była jakoby w ustawicznej ekstazie. Obecność Boża... nie opuszczała mnie.
→
-
Dz. 142
Przez tyle czasu krępowałam łaskę Bożą i lękałam się jej, teraz Bóg... przez... ojca Andrasza...
→
-
Dz. 143
Wiele marnowałam łaski Bożej, gdyż zawsze się bałam złudzenia.
→
-
Dz. 144
Pod jego kierownictwem szybko dusza moja postępowała w miłości Bożej...
→
-
Dz. 145
Najczęściej doznawałam łask Bożych, kiedy się najmniej tego spodziewałam.
→
-
Dz. 147
obecność Boża towarzyszyła w ciągu dnia... właśnie wtenczas najwięcej miałam upomnień...
→
-
Dz. 154
adoracja u sióstr rodziniarek... poszłam z jedną z... sióstr... obecność Boża ogarnęła... duszę.
→
-
Dz. 167
obecność Boża zalała duszę moją i usłyszałam... Córko Moja, pragnę, aby serce twoje było...
→
-
Dz. 170
prosiłam Matkę Bożą, aby mi uprosiła łaskę wierności w tych natchnieniach wewnętrznych...
→
-
Dz. 170
abym wiernie spełniła wszelką wolę Bożą. Z dziwną odwagą zaczęłam te rekolekcje.
→
-
Dz. 175
Obecność Boża przeniknęła mnie... i w jednym momencie cała nicość moja zatonęła w Bogu...
→
-
Dz. 177
duch... zanurzony w... obecności Bożej, pomimo... rozmowy, jaka... bywa po rekolekcjach.
→
