Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 182
Duch mój był cały pogrążony w Bogu.
→
-
Dz. 182
ujrzałam małe Dzieciątko Jezus w Hostii, duch mój pogrążył się w Nim.
→
-
Dz. 210
bym w życiu codziennym... nie kierowała się usposobieniem ludzkim, ale duchem.
→
-
Dz. 211
na siostrę działa - może Bóg, a może i zły duch.
→
-
Dz. 218
utrzymuj mnie, Jezu, w skupieniu ducha.
→
-
Dz. 221
Dziwnie duch mój był zatopiony w Bogu.
→
-
Dz. 221
duch mój jest z Panem, i to jest moja medytacja.
→
-
Dz. 234
Po skończonej spowiedzi duch mój zatonął w Bogu...
→
-
Dz. 234
cała istota zmysłowa musi podlegać duchowi.
→
-
Dz. 240
daj mi łaskę i moc ducha do spełnienia we wszystkim woli Twojej...
→
-
Dz. 254
spędzona w największych oschłościach ducha...
→
-
Dz. 257
Andrasza, u tego kapłana, który ma wielkiego ducha Bożego...
→
-
Dz. 268
Nagłe skupienie ducha...
→
-
Dz. 306
mnie nieraz chcą odwieść od ducha reguły...
→
-
Dz. 306
byle tylko duch mój był w zgodnej harmonii z duchem reguł...
→
-
Dz. 325
ilekroć się przebudzisz, módl się duchem.
→
-
Dz. 325
Duchem zawsze trwać na modlitwie można.
→
-
Dz. 332
żądam od ciebie dziecięctwa ducha.
→
-
Dz. 333
każe mi w dalszym ciągu zastanawiać się nad tym dziecięctwem duch[a].
→
-
Dz. 333
U siostry chcę podkreślić to dziecięctwo ducha...
→
-
Dz. 334
którego wielbią dniem i noc[ą] duchy czyste...
→
-
Dz. 334
Przepraszam was, duchy czyste, za śmiałość porównywania się z wami.
→
-
Dz. 343
Dziękuję Ci, Jezu... za oschłości ducha...
→
-
Dz. 343
W tych tajemniczych istnieniach przebywa duch mój...
→
-
Dz. 346
duch mój bezwiednie zatonął w Bogu.
→
-
Dz. 346
Tyś mieszkaniem miłym dla Mnie, w tobie odpoczywa Duch Mój.
→
-
Dz. 346
widząc swą nędzę upokarzałam się w duchu...
→
-
Dz. 346
Pozdrawiałam nieustannie Matkę Bożą, wczuwając się w Jej ducha...
→
-
Dz. 350
nie umiem sobie wyobrazić zakonnicy... nie mającej ducha apostolskiego...
→
-
Dz. 351
Pali się duch mój w miłości czynnej...
→
