Obcować
- Dz. 766 Jezu... Ty wiesz, jakich trzeba wysiłków, aby obcować... z tymi, od których natura nasza ucieka...
- Dz. 870 Bóg uniżył dla mnie, ten Pan nad pany - A cóż jestem ja, nędzna, że obcujesz tak ze mną?
- Dz. 881 nie mam wykształcenia... pieniędzy, jestem przepaścią nędzy, boję się obcować z ludźmi.
- Dz. 882 Takich widzeń mam niewiele, ale częściej obcuję z Panem w sposób głębszy.
- Dz. 892 poznać w duchu klasztor Miłosierdzia Bożego... Jezu, dajesz mi duchowo obcować z tymi duszami...
- Dz. 912 Zniżasz swój majestat, aby obcować z biednym stworzeniem.
- Dz. 968 zwolnioną jesteś od szczegółowego zdawania sprawy przełożonym z tego, jak obcuję z tobą.
- Dz. 994 usłyszałam pieśń: Dobranoc, Głowo święta Jezusa mojego... obcowałam z Ojcem niebieskim.
- Dz. 1021 Obcuję ze stworzeniami o tyle, o ile się to Umiłowanemu mojemu podoba.
- Dz. 1069 wiem, że Tyś jest Pan... który obcujesz ze mną, to jednak... jestem posłuszna spowiednikowi.
- Dz. 1069 Powiedz spowiednikowi, że tak poufale obcuję z duszą twoją, bo nie kradniesz darów Moich...
- Dz. 1121 Po Komunii św. chwilę obcowałam z Ojcem niebieskim.
- Dz. 1194 Jezus dał mi światło, jak... obcować z jedną z sióstr, która mnie pytała o wiele rzeczy duchownych...
- Dz. 1200 Od stworzeń nie żądam niczego; o tyle z nimi obcuję, o ile konieczność tego wymaga.
- Dz. 1243 ojca Andr[asza]... Pod koniec rozmowy prosiłam, aby mi pozwolił obcować z Panem... jak dawniej.
- Dz. 1283 Często daje mi Pan w wewnętrzny sposób poznać osoby, z którymi przy furcie obcuję.
- Dz. 1302 we własnym wnętrzu; w głębokości własnego jestestwa obcuję z Bogiem swoim.
- Dz. 1440 strzegł będzie nawet z zazdrością, ale dopóki będę maleńka, bo z takimi... lubi obcować...
- Dz. 1481 Dlaczego bierzesz postać takiego malutkiego, aby obcować ze mną?
- Dz. 1527 Pewna siostra ustawicznie mnie prześladuje... z tego powodu, że Bóg ze mną tak ściśle obcuje...
- Dz. 1579 Z zatwardziałymi grzesznikami obcowałeś łaskawiej, kiedy się do Ciebie udawali skruszeni.
- Dz. 1591 Białą Hostią spowity, Kieruje całym światem, obcuje z duszami.
- Dz. 1600 nie jest to wieczne i całkowite zjednoczenie, chociaż... często obcujesz ze mną bez żadnej zasłony.
- Dz. 1684 Często obcuję z duszami konającymi, wypraszając im miłosierdzie Boże.
- Dz. 1781 Dusza moja obcowała z Duchem Świętym, który jest tym samym Panem jak i Ojciec, i Syn.
Koniec listy — wyświetlono wszystkie 55 wystąpień.