Wersja: 20260614c
·
zaktualizowano 14.06.2026 18:34
-
Dz. 605
wielka różnica jest pomiędzy jednym stopniem głębszego poznania Boga.
→
-
Dz. 605
Boże... gdybym mogła uzyskać jeden z nich więcej, chętnie bym poniosła wszystkie męki...
→
-
Dz. 605
Czuję w swej duszy otchłań niezgłębioną, którą wypełnia tylko Bóg...
→
-
Dz. 609
Radość zapanowała w duszy mojej, że Bóg jest tak dobry i miłosierny...
→
-
Dz. 609
wszystko Bóg daje, o co Go z ufnością prosimy.
→
-
Dz. 611
Poznałam Cię, o Boże, jako źródło miłosierdzia, którym ożywia się i karmi wszelka dusza.
→
-
Dz. 611
miłosierdzie jest największym przymiotem Boga...
→
-
Dz. 615
jak Pan Jezus w Ogrójcu, tak i ja wołam do Boga Ojca...
→
-
Dz. 615
Ufam Tobie, Boże miłosierny, i pragnę okazać pierwsza... tę ufność, której żądasz od dusz.
→
-
Dz. 615
Niczego nie pragnę, tylko spełnienia woli Twojej, Boże... mniejsza o to, czy będzie mi łatwo...
→
-
Dz. 616
światło: na czym polega nasza miłość ku Bogu...
→
-
Dz. 617
Boże wiekuisty, pragnę błyszczeć w koronie miłosierdzia Twego jako malutki kamień...
→
-
Dz. 617
Wszystko, co piękne jest w duszy mojej, Twoim jest, o Boże... sama z siebie jestem nicością.
→
-
Dz. 619
to mnie utrzymuje w ustawicznym łączeniu z Bogiem i ta intencja...
→
-
Dz. 619
zmęczenia niczym mi są, kiedy pomyślę, że jednają dusze grzeszne z Bogiem.
→
-
Dz. 620
Maryja, ma mistrzyni, która mnie poucza zawsze, jak żyć dla Boga.
→
-
Dz. 621
nie zawsze modlitwy nasze Bóg przyjmuje za te dusze, za które my się modlimy...
→
-
Dz. 622
Poufne obcowanie duszy z Bogiem.
→
-
Dz. 622
Bóg zbliża się do duszy w sposób szczególny, wiadomy tylko Bogu i duszy.
→
-
Dz. 624
Uważałam, że to jest ten znak zewnętrzny, o który Boga prosiłam.
→
-
Dz. 625
[macie] nieustannie się jednoczyć z Bogiem i prosić za ludzkością...
→
-
Dz. 625
[macie]... przygotować świat, na powtórne przyjście Boga.
→
-
Dz. 626
Wieczorem w czasie benedykcji, chwilę dusza moja obcowała z Bogiem Ojcem...
→
-
Dz. 628
nic mi nie przynosi ulgi, i wciąż zdaje mi się, że mi Bóg nie przebaczył.
→
-
Dz. 628
Zrozumiałam, że Bóg pragnął tę duszę pocieszyć przeze mnie...
→
-
Dz. 629
ażeby podziękować Bogu za wszystkie łaski, jakich mi udzielił w domu tym...
→
-
Dz. 630
weszłam do furty w Warszawie, duch ten znikł, dziękowałam Bogu...
→
-
Dz. 635
ogarnęła mnie obecność Boża w sposób szczególny, widząc wielkość niezmierną Boga...
→
-
Dz. 635
bardzo miła jest Bogu dusza, która idzie wiernie za tchnieniem Jego łaski.
→
-
Dz. 637
Chociaż wierzę, że zawsze przez usta, w konfesjonale, kapłańskie przemawia Bóg...
→
