Wersja: 20260614c
·
zaktualizowano 14.06.2026 18:34
-
Dz. 413
tęsknota wielka zalała duszę moją, czułam rozłąkę z ukochanym Jezusem...
→
-
Dz. 415
obecność Boża, która jest skarbem niewypowiedzianym dla duszy.
→
-
Dz. 417
Radość wielka zalała duszę moją, widząc łaskę Boga.
→
-
Dz. 419
cierpieć przez całe życie za tę jedną chwilę, w której widziałam chwałę Twoją... i pożytek dusz.
→
-
Dz. 420
Prosiłam Boga o miłosierdzie dla dusz grzesznych.
→
-
Dz. 420
dusza wierząca i ufająca miłosierdziu Mojemu dostąpi go.
→
-
Dz. 421
Cierpiałam wiele przez trzy dni, ale dziwna moc wstępowała w duszę moją.
→
-
Dz. 421
Cieszę się, że mogę cierpieć dla Boga i dusz...
→
-
Dz. 421
Widząc tak wiele dusz, które w tych dniach dostąpiły miłosierdzia... niczym sobie poczytuję trud...
→
-
Dz. 421
dusze, które się przez to nawróciły, [są uratowane] od mąk nieskończonych.
→
-
Dz. 422
szczęśliwe dusze, które idą za głosem łaski Bożej.
→
-
Dz. 423
Za wszystko uwielbiaj, duszo moja, Pana...
→
-
Dz. 424
Te gwiazdy to są dusze wiernych chrześcijan...
→
-
Dz. 424
księżyc to są dusze zakonne.
→
-
Dz. 424
w niebie jest wielka różnica między duszą zakonną a wiernego chrześcijanina.
→
-
Dz. 425
ujrzałam pewną duszę, która się rozłączała od ciała w strasznych mękach.
→
-
Dz. 425
wychodziły z jakiejś otchłani błotnistej dusze małych dzieci...
→
-
Dz. 425
dusze te były wstrętne i obrzydliwe...
→
-
Dz. 425
trupy były żywe i głośno świadczyły przeciw duszy tej, którą widzę w skonaniu...
→
-
Dz. 425
dusza, którą widzę w skonaniu...
→
-
Dz. 425
jest to dusza, która była pełna zaszczytów i oklasków światowych...
→
-
Dz. 426
dusza ta nie jest potępiona, to jednak męki jej nie różnią się niczym od mąk piekielnych...
→
-
Dz. 427
Prawdziwa wielkość duszy jest w miłowaniu Boga i w pokorze.
→
-
Dz. 427
Skąd ty to wiesz, że prawdziwa wielkość duszy jest w miłowaniu Boga i pokorze...
→
-
Dz. 428
dusze ludzkie, jak późno poznajecie prawdę.
→
-
Dz. 429
usłyszałam w duszy te słowa... Przygotujesz świat na ostateczne przyjście Moje.
→
-
Dz. 430
odsłoniłam stan swojej duszy, a szczególnie, że unikam wewnętrznej rozmowy z Bogiem...
→
-
Dz. 432
cierpienie jakieś dziwne przenika duszę moją i radość taka...
→
-
Dz. 432
pragnę całą duszą samotności i ciszy.
→
-
Dz. 436
rozmawiałam z kierownikiem swojej duszy o różnych sprawach...
→
