Wersja: 20260614d
·
zaktualizowano 16.06.2026 16:26
-
Dz. 1730
od wieków nie słyszano... by dusza ufająca miłosierdziu Twemu została zawiedzion[a].
→
-
Dz. 1733
Witaj, najsłodsze Miłosierdzie moje, które się rozlewasz na wszystkie dusze.
→
-
Dz. 1733
Witaj, Zdroju niewyczerpanego miłosierdzia - najczystsza Krynico, z której nam tryska życie...
→
-
Dz. 1738
Wstępuj... do czyśćca, bo tam cię potrzebują... pozwól mi wpierw wstąpić do skarbca miłosierdzia...
→
-
Dz. 1739
jestem miłosierdziem samym dla duszy skruszonej.
→
-
Dz. 1739
Największa nędza duszy nie zapala Mnie gniewem, ale się wzrusza Serce Moje... miłosierdziem...
→
-
Dz. 1741
z niezgłębionego miłosierdzia swego powołujesz do bytu stworzenia...
→
-
Dz. 1741
W miłosierdziu swoim niezgłębionym stworzyłeś duchy anielskie...
→
-
Dz. 1741
jeśli dałeś udział im w swym szczęściu i pozwalasz im istnieć... to jest jedynie przepaść miłosierdzia...
→
-
Dz. 1742
korząc się przed Tobą [w] wielkiej pokorze, Bo dobrze widzę, że ta łaska jest z miłosierdzia jedynie.
→
-
Dz. 1742
Wtem duchy wierne zawołały: Cześć miłosierdziu Bożemu, I przetrwali szczęśliwie w próbie ognistej.
→
-
Dz. 1742
Po walce tej pogrążyły się te czyste duchy w oceanie Bóstwa... uwielbiają głębie miłosierdzia Jego...
→
-
Dz. 1743
Boże, któryś z miłosierdzia swego powołać raczył z nicości do bytu rodzaj ludzki...
→
-
Dz. 1743
w miłosierdziu swoim dajesz nam życie wiekuiste.
→
-
Dz. 1743
dajesz nam udział w swym życiu wewnętrznym, a czynisz to jedynie z miłosierdzia swego.
→
-
Dz. 1743
nie wytrwał człowiek; mógłbyś go ukarać, jak aniołów... odrzuceniem, ale tu wystąpiło miłosierdzie...
→
-
Dz. 1743
żeś nas nie ukarał, jak na to zasłużyliśmy; niech będzie uwielbione miłosierdzie Twoje...
→
-
Dz. 1743
zdumieli się aniołowie nad wielkością miłosierdzia, któreś okazał ludziom...
→
-
Dz. 1744
Boże wielkiego miłosierdzia, Boże litości. Zawinił człowiek, lecz przeprosić nie jest w stanie...
→
-
Dz. 1744
I woła ludzkość bez przestanku do Ciebie, Panie nad pany, Do niezgłębionego miłosierdzia Twego...
→
-
Dz. 1745
Boże, któryś nie zatracił człowieka po upadku, ale w miłosierdzia swoim przebaczyłeś mu...
→
-
Dz. 1745
Miłosierdzie Cię pobudziło, żeś sam raczył zstąpić do nas i wydźwignąć nas z nędzy naszej.
→
-
Dz. 1745
Jej niepokalane wnętrzności są Ci mieszkaniem i staje się niepojęty cud miłosierdzia Twego, o Panie.
→
-
Dz. 1745
Bóg zamieszkał z nami, Słowo Boże - Miłosierdzie Wcielone.
→
-
Dz. 1745
Podniosłeś nas do swego Bóstwa przez swe uniżenie... jest to przepaść Twego miłosierdzia.
→
-
Dz. 1745
Jesteś Bogiem miłosierdzia, masz litość dla nędzy, jesteś nam Bogiem, a my Twym ludem.
→
-
Dz. 1745
Jesteś nam Ojcem, a my Twe dzieci z łaski; niech się sławi miłosierdzie Twoje, żeś raczył zstąpić...
→
-
Dz. 1746
W miłosierdziu swym niezgłębiony, niepojęty, Z miłości ku nam bierzesz sobie ciało...
→
-
Dz. 1746
Dziewica święta, ta śnieżna Lilija, Pierwsza wielbi wszechmoc Twego miłosierdzia.
→
-
Dz. 1746
Czemuż nie z Serafinem łączysz się, Panie, lecz z grzesznikiem? O, bo to jest tajemnica miłosierdzia...
→
