Wersja: 20260614e
·
zaktualizowano 16.06.2026 22:00
-
Dz. 1083
Ta piękna dusza... jest tak miła Bogu przez swą głęboką pokorę.
→
-
Dz. 1086
wiele mi Bóg udziela łaski posiłkującej, która mnie nieustannie wspiera.
→
-
Dz. 1092
nic się równać nie może w porównaniu z jednym aktem czystej miłości Boga...
→
-
Dz. 1094
jeżeli dusza szczerze kochająca Boga i jest z Nim wewnętrznie zjednoczona...
→
-
Dz. 1094
Bóg w szczególny sposób broni duszy, która Go szczerze kocha...
→
-
Dz. 1095
Kiedy mi dał Bóg... poznać wewnętrznie, że nie utraciłam nigdy niewinności...
→
-
Dz. 1095
Dziękowałam Bogu, że raczył mnie chronić od złego...
→
-
Dz. 1096
nowy płomień wybucha z serca mojego - miłości i wdzięczności ku Bogu...
→
-
Dz. 1098
lękam się nawet cienia własnego... dlatego, że mocno ukochałam Boga.
→
-
Dz. 1100
Każdą łaskę większą czuję ją wpierw i dziwna tęsknota, i pragnienie za Bogiem...
→
-
Dz. 1100
jestem przed taką chwilą łaski zupełnie ogołocona... i czekam na jednego Boga.
→
-
Dz. 1101
wiem, czego Bóg ode mnie żąda i co czynić powinnam.
→
-
Dz. 1102
Są to chwile wewnętrznych poznań, których Bóg sam udziela duszy.
→
-
Dz. 1102
Często otrzymuję światło i poznanie wewnętrznego życia Boga...
→
-
Dz. 1107
dał mi Bóg wewnętrzne światło i zrozumienie świętości, i na czym ona polega.
→
-
Dz. 1107
Ani łaski, ani objawienia... ale wewnętrzne zjednoczenie duszy mojej z Bogiem.
→
-
Dz. 1107
Bóg nigdy nie zadaje gwałtu naszej wolnej woli.
→
-
Dz. 1108
Widziałam je w duchu piękne i miłe Bogu, a siebie widziałam jako otchłań nędzy.
→
-
Dz. 1108
Po skończonej nauce rzuciłam się do stóp Boga utajonego...
→
-
Dz. 1117
odpowiedział mi spowiednik, że może to nie jest chwila przez Boga naznaczona.
→
-
Dz. 1118
Mój Boże. W tych chwilach ciężkich nie mam swego kierownika, bo wyjechał do Rzymu.
→
-
Dz. 1118
Bóg nie może mi dać więcej nad to, co mogę.
→
-
Dz. 1120
wszystko tętni radością, a rozśpiewane i szczebiocące ptaszęta wielbią Boga...
→
-
Dz. 1120
wiem, dlaczego Bóg tak przyozdobił ziemię...
→
-
Dz. 1120
Nie umiem żyć bez Boga...
→
-
Dz. 1120
Bóg nie może zaznać szczęścia beze mnie, choć absolutnie sam sobie wystarcza...
→
-
Dz. 1121
Dziś od samego rana dusza moja jest dotknięta przez Boga.
→
-
Dz. 1121
żadne dzieła zewnętrzne nie mogą iść w porównanie z miłością czystą Boga...
→
-
Dz. 1121
tęsknota zalała mi duszę, tęsknię za połączeniem się z Bogiem.
→
-
Dz. 1121
wszechświat wydał mi się jakoby małą kropelką wobec Boga.
→
