Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 89
widziałam, jakoby ci się sam Bóg sprzeciwiał...
→
-
Dz. 92
nie dowierzam językowi... przecież on ma mi służyć do chwalenia Boga...
→
-
Dz. 92
proszę Go gorąco, aby raczył uleczyć język mój, bym nim nie obrażała ani Boga...
→
-
Dz. 92
Pragnę, aby język mój nieustannie wysławiał Boga.
→
-
Dz. 93
Ślub jest to dobrowolne przyrzeczenie, Bogu uczynione...
→
-
Dz. 93
Ślub ubóstwa jest... wyrzeczeniem się prawa własności... w celu przypodobania się Bogu.
→
-
Dz. 93
Zakonnik przez ślub posłuszeństwa przyrzeka Bogu, że... przełożonym...
→
-
Dz. 93
aby w przełożonym, jakimkolwiek on by był, upatrywać zawsze Boga...
→
-
Dz. 95
Głębsze poznanie Boga i przerażenie duszy.
→
-
Dz. 95
W początku Bóg daje się poznać jako świętość, sprawiedliwość, dobroć...
→
-
Dz. 95
Dusza nie naraz to wszystko poznaje, ale poszczególnie w... zbliżeniach się Boga.
→
-
Dz. 95
Ten błysk poznania Boga pociąga jej duszę i rozpala miłość ku Niemu.
→
-
Dz. 95
Bóg duszę napełnia swymi pociechami, udziela jej się w sposób odczuwalny.
→
-
Dz. 95
Dusza wchodzi chwilami jakby w zażyłość z Bogiem...
→
-
Dz. 95
Zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych.
→
-
Dz. 96
Doświadczenia Boże w duszy umiłowanej szczególnie przez Boga. Pokusy i ciemności...
→
-
Dz. 96
Miłość duszy nie jest jeszcze taka, jak Bóg tego żąda.
→
-
Dz. 96
Bóg się przed nią ukrył, a ona w stworzeniu pociechy nie znajduje...
→
-
Dz. 96
Dusza pragnie namiętnie Boga, ale widzi swą nędzę...
→
-
Dz. 97
Wiara zostaje w ogniu... dusza robi wysiłki, trwa aktem woli przy Bogu.
→
-
Dz. 97
Straszne są te pokusy. Bóg duszę wspiera niejako potajemnie.
→
-
Dz. 97
wie Bóg, co może dopuścić na duszę. Dusza kuszona [jest] niewiarą...
→
-
Dz. 97
Brzmią w jej uszach słowa... i zdaje się jej, że je wymawia przeciw Bogu.
→
-
Dz. 97
Bóg nie dopuszcza ich na duszę, która... nie była dopuszczona do głębszego z Bogiem obcowania
→
-
Dz. 97
Bóg ma w tym swoje zamiary dla nas niezbadane.
→
-
Dz. 97
Często Bóg w podobny sposób przygotowuje duszę do przyszłych zamiarów i dzieł wielkich.
→
-
Dz. 97
Jest jeszcze próba nad próbami - to jest zupełne odrzucenie od Boga.
→
-
Dz. 98
Widzi się zupełnie przez Boga opuszczoną, czuje, jakoby była przedmiotem Jego nienawiści...
→
-
Dz. 98
modlitwa... jej się zdaje, że pobudza Boga do większego gniewu...
→
-
Dz. 98
Dusza rwie się do Boga, a czuje się odepchnięta.
→
