Nędza
- Dz. 1745 Jesteś Bogiem miłosierdzia, masz litość dla nędzy, jesteś nam Bogiem, a my Twym ludem.
- Dz. 1746 Żeś raczył opuścić tron nieba, A zniżył się do nędzy naszej, do ludzkiej słabości...
- Dz. 1747 Nie ma nędzy, aby Cię wyczerpała...
- Dz. 1748 Bo choćby na mej duszy zaciążyły świata całego nędze...
- Dz. 1748 Gdy się do Niego szczerze zbliżymy, Nikną nasze nędze, grzechy i złości...
- Dz. 1775 proszę cię, ofiaruj Mi nędzę i tę niemoc swoją, a ucieszysz tym Serce Moje.
- Dz. 1777 Wszelka nędza tonie [w] Moim miłosierdziu...
- Dz. 1801 dał mi Pan poznać głębiej swoją świętość i majestat, a zarazem poznałam swą nędzę.
- Dz. 1803 choć taką nędzą jestem, nie lękam się Ciebie...
- Dz. 1813 Bóg przyjdzie do mojego serca. Rzucam się w Jego objęcia i mówię o nieudolności i nędzy swojej.
- Dz. 1814 podziw mnie ogarnia, widząc wielki majestat Boży, który się zniża do mnie, która jestem nędzą samą.
- Dz. 1817 czuję w swej duszy otchłań nędzy.
- Dz. 1817 im więcej czuła[m], że jestem nędzą samą, tym więcej spotęgowała się ufność moja ku Niemu.
- Dz. 1827 jestem na tę ucztę zaproszona, lecz nie widzę w sobie tej piękności, ale przepaść nędzy.
- Dz. 1827 prędzej zabraknie nędzy mojej, aniżeli się wyczerpie litość z Twojego Serca.
Koniec listy — wyświetlono wszystkie 135 wystąpień.