Wersja: 20260614e
·
zaktualizowano 16.06.2026 22:00
-
Dz. 939
raczej sądzi i zatwierdza, że dusza dobrą drogą idzie i dobry duch nią kieruje.
→
-
Dz. 939
dusza zdanie jego powinna przełożyć nad zdanie samego Boga...
→
-
Dz. 939
Dusza, która by nie poddała tych natchnień pod ścisłą kontrolę... kierownika...
→
-
Dz. 939
Kierownik powinien być bardzo ostrożny... i doświadczać duszę w posłuszeństwie.
→
-
Dz. 939
spowiednik nie powinien się bać takiej duszy...
→
-
Dz. 939
jeżeli Bóg daje mu pod opiekę taką wyjątkową duszę, to daje mu wielkie światło Boże...
→
-
Dz. 939
jakżeby mógł dobrze sądzić tak wielkie tajemnice, jakie są pomiędzy duszą a Bogiem.
→
-
Dz. 940
Wiele... modlitw, i pokut odprawiłam, nim mi Bóg przysłał kapłana, który zrozumiał duszę moją.
→
-
Dz. 940
więcej byłoby dusz świętych, gdyby było więcej kierowników doświadczonych...
→
-
Dz. 940
dusza szczerze dążąca do świętości nie umie sobie poradzić sama...
→
-
Dz. 943
czuję się tak opuszczona w duszy, że nie umiem sobie tego wytłumaczyć.
→
-
Dz. 943
dusze grzeszników zabraliście mi Pana, ale dobrze...
→
-
Dz. 944
Cierpliwość, modlitwa i milczenie - te wzmacniają duszę.
→
-
Dz. 944
Są chwile, w których dusza powinna milczeć i nie godzi się jej rozmawiać ze stworzeniami...
→
-
Dz. 944
są to chwile niezadowolenia z samej siebie, a dusza czuje się słaba...
→
-
Dz. 945
widzę wielkie upracowanie twoje w winnicy Mojej- i została dusza moja zalana radością...
→
-
Dz. 946
Tęsknota mojej duszy za Bogiem jest tak wielka, że co chwila wprowadza mnie w omdlenie.
→
-
Dz. 946
Dusza chce dorównać kochającej ją Miłości.
→
-
Dz. 946
Dusza w tych momentach ma tak głębokie poznanie Boga...
→
-
Dz. 946
niepojęte są tajemnice duszy z Bogiem.
→
-
Dz. 947
Są nieraz całe godziny, gdzie dusza moja jest pogrążona w zdumieniu...
→
-
Dz. 947
Majestat nieskończony, a tak uniżający się do duszy mojej.
→
-
Dz. 947
moja dusza bezwiednie tonie, tonie... w Nim.
→
-
Dz. 947
sam wlewa w duszę moją zdolność do takiej miłości...
→
-
Dz. 947
[dusza] jest zanurzona w Nim przez miłość...
→
-
Dz. 947
dziwi się nieraz, jak się dusze zachwycają czyimś powiedzeniem o Bogu...
→
-
Dz. 948
Dusza moja jest pełna bólu i tęsknoty...
→
-
Dz. 948
odczułam w duszy wielką nienawiść grzechu...
→
-
Dz. 949
Niech dusza wątpiąca czyta te wywody miłosierdzia i stanie się ufająca.
→
-
Dz. 949
Miłosierdzie Boże, jedyna nadziejo dusz zrozpaczonych.
→
