Wersja: 20260619a
·
zaktualizowano 19.06.2026 22:00
-
Dz. 1115
Kiedy wyszłam od matki generalnej, ciemność jakaś zapadła w moją duszę...
→
-
Dz. 1115
ile razy proszę o to wyjście, za każdym razem duszę moją ogarnia taka ciemność...
→
-
Dz. 1116
nie mam z czym porównać tych cierpień, tego konania duszy bez końca.
→
-
Dz. 1117
w spowiedzi św. odsłoniłam cokolwiek swej duszy...
→
-
Dz. 1120
Ciesz się i raduj, siostro Faustyno - a dusza moja jest w ciemności...
→
-
Dz. 1120
Dusza moja tak bardzo jest wrażliwa na szmer łaski...
→
-
Dz. 1121
od samego rana dusza moja jest dotknięta przez Boga.
→
-
Dz. 1121
Dusza moja została pociągnięta w sam żar miłości...
→
-
Dz. 1121
tęsknota zalała mi duszę, tęsknię za połączeniem się z Bogiem.
→
-
Dz. 1121
przeświadczenie, w którym mię Bóg utwierdza... jak Mu jest miła dusza moja...
→
-
Dz. 1121
wprowadza w duszę moją głębię pokoju.
→
-
Dz. 1122
otworzyłeś i im skarb, z którego czerpać mogą... świętość, do jakiej dusza dojść może.
→
-
Dz. 1123
słodko mieć to w głębi duszy, w co Kościół wierzyć nam każe.
→
-
Dz. 1123
Gdy dusza moja zanurzona w miłości, to najwięcej zawiłe kwestie... prędko rozstrzygam...
→
-
Dz. 1127
w duszy natchnienie, aby mu rozkazać... aby mi wyznał, czego szuka pomiędzy siostrami...
→
-
Dz. 1127
wyznał, choć niechętnie, że: Szukam dusz próżnujących.
→
-
Dz. 1127
rozkazałam w imię Boże, aby wyznał, do jakich dusz w zakonie ma największy przystęp...
→
-
Dz. 1127
Do dusz leniwych i próżnujących.
→
-
Dz. 1127
Zauważyłam, że obecnie w tym domu takich dusz nie ma.
→
-
Dz. 1127
Niech się cieszą upracowane i umęczone dusze.
→
-
Dz. 1129
Szczęście i radość, jaka się udzieliła duszy mojej, jest nie do opisania.
→
-
Dz. 1132
Doświadczenia i puszcze duszy...
→
-
Dz. 1132
choćby była dusza w ustawicznym konaniu, Gdy ma Boga - nic jej nie wzruszy.
→
-
Dz. 1134
Pan wlał w duszę moją tak wielką głębię pokoju...
→
-
Dz. 1136
Ta wielkość Boża zalewa duszę moją i tonę w Nim...
→
-
Dz. 1137
Tęsknota ogarnęła całą duszę moją...
→
-
Dz. 1138
Dusza moja udręczona nigdzie nie znajduje pomocy, jedno w Tobie - Hostio...
→
-
Dz. 1139
Jak może taka dusza ściśle się z Bogiem jednoczyć?
→
-
Dz. 1141
wszystko, co niby wielkie, rozwiewa się jako dym, a duszy nie daje swobody, ale zmęczenie.
→
-
Dz. 1141
Szczęśliwa dusza, która te rzeczy rozumie i jedną tylko stopą dotyka się ziemi.
→
