Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 137
Dziwnie zostałam zlana z Bogiem.
→
-
Dz. 137
Świadoma tego zjednoczenia się z Bogiem, czuję, że jestem szczególnie miłowana...
→
-
Dz. 137
Powłoka ciała jest ta sama, ale dusza inna, w niej mieszka Bóg...
→
-
Dz. 137
Wielka tajemnica zadzierzgnęła się między mną a Bogiem.
→
-
Dz. 138
Teraz widzę, że dusza z siebie niewiele może, ale z Bogiem wszystko może.
→
-
Dz. 139
Jednak dusza wierna Bogu nie może sama rozstrzygać swych natchnień...
→
-
Dz. 139
Bóg lubi i cieszy się, kiedy dusza nie dowierza Jemu samemu...
→
-
Dz. 139
szuka pomocy, aby stwierdzić, czy to naprawdę Bóg jest, co w niej działa.
→
-
Dz. 139
niech będzie spokojna i odda się Bogu według Jego wskazówek...
→
-
Dz. 140
by się Bogu przypodobać, jednego potrzeba, to jest, aby najdrobniejsze rzeczy...
→
-
Dz. 140
Miłość czysta nie błądzi... i nic nie zrobi, co by się Bogu miało nie podobać.
→
-
Dz. 140
Przemyślna jest w czynieniu tego, co milsze Bogu, i nikt jej nie dorówna...
→
-
Dz. 142
Ustawicznie tonęłam w Bogu...
→
-
Dz. 142
Bóg mnie tak silnie i potężnie pociągał ku sobie...
→
-
Dz. 142
Bóg sam przez tego ojca Andrasza usunął wszelkie trudności.
→
-
Dz. 143
Bóg mnie tak potężnie pociągał ku sobie, że często nie było w mej mocy opierać się...
→
-
Dz. 145
Uciekałam przed Bogiem, a On mnie ścigał swymi łaskami.
→
-
Dz. 145
ona ufa Bogu i dzięki tej ufności dochodzi tam, gdzie ją Bóg wzywa.
→
-
Dz. 147
W tym czasie poznałam głębiej siebie i Boga
→
-
Dz. 147
kiedy dusza moja była głębiej pogrążona w Bogu i większy owoc odniosła z modlitwy...
→
-
Dz. 148
taka dusza we wszystkim upatruje Boga...
→
-
Dz. 148
umie Boga znaleźć nawet pod najtajniejszymi rzeczami.
→
-
Dz. 148
wszystko sobie wysoce ceni, za wszystko Bogu dziękuje...
→
-
Dz. 148
ze wszystkiego wyciąga korzyść dla duszy, a wszystką chwałę odnosi do Boga.
→
-
Dz. 148
Ona wie, że Bóg zawsze jest Ojcem najlepszym, a na wzgląd ludzki niewiele zważa.
→
-
Dz. 150
żebym się tak nie smuciła z powodu tej sprawy, ale więcej ufała Bogu.
→
-
Dz. 150
To jest sen i jak to mówi przysłowie: sen mara, a Bóg wiara...
→
-
Dz. 151
ile ja wtedy zrobiłam aktów zaparcia, to jeden tylko Bóg wie.
→
-
Dz. 151
Bóg nieraz sam tak dopuszczał dla mojego wewnętrznego wyrobienia...
→
-
Dz. 152
Bóg właśnie chce przez ten obraz cześć odbierać, więc trzeba się starać o to malowanie.
→
