Agonia
- Dz. 98 niejako jakby się zgodziła na tę mękę odrzucenia... Jest to agonia duszy.
- Dz. 101 zapadłam sama w rozpacz... wyrywa się z duszy jęk bolesny, jęk nieutulony. Dusza w agonii.
- Dz. 810 weszłam na salę, ujrzałam osobę konającą i dowiedziałam się, że agonia zaczęła się w nocy.
- Dz. 1558 wierzę i jeszcze raz wierzę... Jednak nie ustaje ciemność, a duch mój pogrąża się w... agonii...