Bezwiednie
- Dz. 112 Cierpliwość... spowiednika otwiera drogę... Dusza niejako bezwiednie odsłania swą... głębię...
- Dz. 346 Dzień wigilijny... podczas Mszy św. czułam bliskość Boga, duch mój bezwiednie zatonął w Bogu.
- Dz. 434 Po Komunii św. ujrzałam Jezusa... Skupienie głębsze ogarniało mnie bezwiednie...
- Dz. 586 wszystkie stworzenia, czy wiedzą, czy bezwiednie, czy chcą, czy nie chcą... pełnią wolę Moją.
- Dz. 870 w czasie Mszy św. pogrążyłam się bezwiednie w nieskończonym majestacie Bożym.
- Dz. 947 kocham nawzajem swego Stwórcę do szaleństwa... moja dusza bezwiednie tonie...
- Dz. 1348 kochanej przełożonej, która miała przykrość z mojego powodu, bezwiednie z mej strony.