Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 1
Niech z serca każdego cześć miłosierdziu Bożemu płynie...
→
-
Dz. 7
Ostatnie wezwanie Boże, łaskę powołania do życia zakonnego czułam od siedmiu lat.
→
-
Dz. 16
Było [to] w czasie oktawy Bożego Ciała. Bóg napełnił duszę moją światłem wewnętrznym...
→
-
Dz. 24
mistrzyni. W serdecznej rozmowie pouczała mnie, że to jest doświadczenie Boże.
→
-
Dz. 25
Nienawiść... zaczęła się wdzierać [do] duszy mojej... do wszystkiego, co święte i Boże.
→
-
Dz. 27
uczułam w sercu... Trójcę... W sposób odczuwalny czułam się zalana światłem Bożym.
→
-
Dz. 39
Kara ta miała być - jaką Bóg ukarał Sodomę i Gomorę. Widziałam... zagniewanie Boże...
→
-
Dz. 42
W pewnej chwili, w dzień Bożego Narodzenia czuję, że mnie ogarnia... obecność Boża.
→
-
Dz. 55
jak wody spływają z gór na doliny, tak też i łaski Boże spływają tylko na dusze pokorne.
→
-
Dz. 58
powiedziała mi, że ona już niedługo będzie w czyśćcu pozostawać... dziwne są wyroki Boże.
→
-
Dz. 68
Ja patrzę w duszę siostry, widzę w niej wielkie zamiary Boże i łaski szczególne...
→
-
Dz. 72
Niebo i ziemia może się odmienić, ale nie wyczerpie się miłosierdzie Boże.
→
-
Dz. 77
Kiedy mi kapłan tłumaczył, że to są doświadczenia Boże...
→
-
Dz. 96
Doświadczenia Boże w duszy umiłowanej szczególnie przez Boga. Pokusy i ciemności...
→
-
Dz. 96
Widzi jakoby utraciła wszystkie dary Boże, umysł jej jest jakby przyćmiony, ciemność...
→
-
Dz. 97
Szatan posuwa [się] z dopuszczenia Bożego... dalej, nadzieja i miłość jest w doświadczeniu.
→
-
Dz. 102
Mistrzyni poznała zaraz mój cały stan duszy, mówiła mi o niepojętym miłosierdziu Bożym...
→
-
Dz. 109
Co za ciężka choroba wzroku duszy, która, rażona światłem Bożym, twierdzi, że go nie ma...
→
-
Dz. 112
w... chwilach... nawiedzin Bożych w duszy, jeżeli jej nie rozumie, powinien duszy wskazać...
→
-
Dz. 122
Te łaski Boże zaczęły się dla mnie wielkim cierpieniem. Mówiłam nieraz wprost do Pana...
→
-
Dz. 132
musimy wierzyć, że każde słowo w konfes[jonale] jest Boże, ale to, co wspomniałam...
→
-
Dz. 133
Przyznałam, że ma wielką rację, bo jestem nędzna, ale jednak ufam miłosierdziu Bożemu.
→
-
Dz. 137
Widziałam wielkie upodobanie Boże w sobie i nawzajem utonął duch mój w Nim.
→
-
Dz. 138
Mało jest dusz, które by zawsze były czujne na natchnienie Boże, a jeszcze mniej...
→
-
Dz. 138
jeszcze mniej jest dusz takich, które by wiernie szły za natchnieniem Bożym.
→
-
Dz. 139
Chociaż dusza odróżnia zaraz fałszywe natchnienia od Bożego, jednak niech będzie ostrożna...
→
-
Dz. 142
poddałam się całkowicie wpływowi łaski, wielkie są zniżenia Boże do duszy mojej.
→
-
Dz. 174
Niech się siostra modli o kierownika duchowego, bo inaczej zmarnuje... wielkie dary Boże.
→
-
Dz. 178
stanęły mi wszystkie łaski Boże przed oczyma duszy mojej, widząc się tak nędzną...
→
-
Dz. 182
Wigilia Bożego Narodzenia.
→
