Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 7
Ostatnie wezwanie Boże, łaskę powołania do życia zakonnego czułam od siedmiu lat.
→
-
Dz. 16
złożyłam Bogu ślub wieczystej czystości. Od tej chwili czułam większą zażyłość z Bogiem...
→
-
Dz. 17
otworzyła dla mnie furta klasztorna... pierwszego sierpnia... Czułam się... szczęśliwa...
→
-
Dz. 19
nie wolno mi ani nawet myśleć o innym zakonie. Od tej chwili czuję się zawsze szczęśliwa...
→
-
Dz. 23
Nie czuję żadnej pociechy w modlitwie, rozmyślanie przychodzi mi z wielkim wysiłkiem...
→
-
Dz. 24
Czuję zupełne opuszczenie sił fizycznych, padam na ziemię, rozpacz zawładnęła...
→
-
Dz. 24
czuję, że jestem pod mocą sprawiedliwego Boga i jestem przedmiotem Jego zapalczywości.
→
-
Dz. 27
W sposób odczuwalny czułam się zalana światłem Bożym. Od tej chwili dusza moja obcuje...
→
-
Dz. 31
nie miałam im tego za złe, że we mnie tak rzucali tymi rozmaitościami, i właśnie... czułam...
→
-
Dz. 40
w czasie Mszy św. czułam bliskość Boga w szczególniejszy sposób, pomimo bronienia się...
→
-
Dz. 42
w dzień Bożego Narodzenia czuję, że mnie ogarnia wszechmoc - obecność Boża.
→
-
Dz. 67
pomimo... troskliwej opieki przełożonych i zabiegów lekarskich czułam się ani lepiej...
→
-
Dz. 73
Kiedy czuję, że cierpienie przechodzi siły moje, wtenczas uciekam się do Pana...
→
-
Dz. 74
niepewności zawsze pochodziły od zewnątrz, bo w głębi duszy czułam, że Pan jest...
→
-
Dz. 74
mówił mi, że bywają złudzenia, i czułam, że kapłan ten jakby się bał mnie spowiadać.
→
-
Dz. 96
Na miejsce dawnej obecności Bożej wstąpiła oschłość... nie czuje smaku w ćwiczeniach...
→
-
Dz. 98
Widzi się zupełnie przez Boga opuszczoną, czuje, jakoby była przedmiotem Jego nienawiści...
→
-
Dz. 98
Dusza rwie się do Boga, a czuje się odepchnięta. Wszystkie męki i katusze świata są niczym...
→
-
Dz. 98
To odrzucenie od Boga czuje tak żywo w sposób przeraźliwy. Wyrywają się z jej serca jęki...
→
-
Dz. 101
dusza zaczęła się pogrążać w rozpaczy, czułam, że zaczynam konać... chwyciłam krzyżyk...
→
-
Dz. 101
czuję, że się odłączy ciało moje od duszy, i chociaż pragnęłam pójść do przełożonych, już sił...
→
-
Dz. 102
czuję, jakoby wszystko odpadło od duszy mojej, jakobym dopiero wyszła z ręki Bożej...
→
-
Dz. 102
czuję nietykalność swojej duszy...
→
-
Dz. 102
czuję, że jestem dziecię maleńkie...
→
-
Dz. 104
Czuję niechęć do wszystkiego, co jest stworzone. Tulę się do Serca Boga, jak niemowlę...
→
-
Dz. 112
Dusza niejako bezwiednie odsłania swą przepastną głębię i czuje się silniejsza i odporniejsza...
→
-
Dz. 132
dusza to czuje, że kapłan nie jest od siebie zależny - mówi to, co by nie chciał...
→
-
Dz. 136
Czuję, że Bóg czeka na moje słowo, na moją zgodę.
→
-
Dz. 137
Czułam, że majestat Jego otacza mnie. Dziwnie zostałam zlana z Bogiem.
→
-
Dz. 137
Świadoma... zjednoczenia się z Bogiem, czuję, że jestem szczególnie miłowana, i nawzajem...
→
