Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 30
duch mój został porwany jakoby w zaświaty...
→
-
Dz. 40
nie chciałam być ofiarą złego ducha...
→
-
Dz. 42
Siostry prosiły, żeby chociaż chwilkę odpocząć, jednak duch mój nie mógł się uspokoić.
→
-
Dz. 55
Jeżeli te natchnienia nie zgadzają się z wiarą i z duchem Kościoła...
→
-
Dz. 55
odrzucać, bo to jest od złego ducha.
→
-
Dz. 61
te dwa widzenia umocniły mnie w duchu...
→
-
Dz. 85
zostałam przeniesiona w duchu przed tron Boży.
→
-
Dz. 93
głównych sposobów jest siedem... duch umartwienia..
→
-
Dz. 93
jest pięć środków dla zabezpieczenia cnoty: pokora, duch modlitwy...
→
-
Dz. 94
aby wśród burz, cierpień i doświadczeń nie ustał duch mój.
→
-
Dz. 98
dusza doznaje jeszcze cierpień od złego ducha.
→
-
Dz. 109
Po tych cierpieniach dusza jest wielkiej czystości ducha...
→
-
Dz. 115
Bóg, jako czysty Duch, wprowadza duszę w życie czysto duchowe.
→
-
Dz. 118
Dusza, nie zaznawszy słodyczy ciszy wewnętrznej, jest duchem niespokojnym...
→
-
Dz. 123
byłam uważana jakoby opętana przez złego ducha...
→
-
Dz. 135
dał mi Pan poznać, czym są nawet najczystsze duchy wobec Niego.
→
-
Dz. 136
duch mój pogrążył się w Panu i rzekłam: Czyń ze mną, co Ci się podoba...
→
-
Dz. 137
nawzajem utonął duch mój w Nim.
→
-
Dz. 142
duch mój rozradował się w Panu...
→
-
Dz. 142
Duch mój został zwrócony ku słońcu i rozkwitł...
→
-
Dz. 160
Duch mój w dniu tym był rozpalony szczególną miłością ku Eucharystii.
→
-
Dz. 166
W modlitwie zawsze znajduję światło i moc ducha...
→
-
Dz. 172
Postać jego mówiła o wielkości ducha...
→
-
Dz. 177
kiedy się przebudziłam, zaraz duch mój cały zatonął w Bogu...
→
-
Dz. 177
dzień cały duch mój był zanurzony w odczuwalnej obecności Bożej...
→
-
Dz. 177
Duch mój był w Bogu...
→
-
Dz. 179
Podziwiałam tego ducha pokory i umartwienia.
→
-
Dz. 180
Duch mój rwał się do Boga...
→
-
Dz. 180
Duchy czyste zasłaniają swoje oblicze i pogrążają się w nieustannej adoracji...
→
-
Dz. 182
przed łamaniem opłatkiem weszłam do kaplicy, aby się w duchu podzielić...
→
