Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 23
W tym cierpieniu zaczęła konać dusza moja.
→
-
Dz. 24
zaczęła dusza moja konać w strasznym mroku...
→
-
Dz. 25
Oblubieńcze... nie widzisz, że kona dusza moja za Tobą?
→
-
Dz. 77
Zdawało mi się, że konam w tych boleściach.
→
-
Dz. 101
dusza zaczęła się pogrążać w rozpaczy, czułam, że zaczynam konać...
→
-
Dz. 324
Kiedy konałem na krzyżu, nie myślałem o sobie, ale o biednych grzesznikach...
→
-
Dz. 469
Konam z pragnienia, by Go posiąść...
→
-
Dz. 496
lękam się przyszłości, a konam w teraźniejszości.
→
-
Dz. 566
duszę moją zalewa miłość... mi się wydaje, że konam pod jej wpływem.
→
-
Dz. 587
serce moje kona z tęsknoty za Tobą...
→
-
Dz. 624
nie jestem w stanie opuścić tego Zgromadzenia, i tak konałam więcej niż trzy godziny.
→
-
Dz. 644
aby... nie złamać zakazu spowiednika, to znowuż konam z tęsknoty za Bogiem.
→
-
Dz. 679
konam z pragnienia za zbawieniem dusz; dobranoc, Oblubieńcze mój...
→
-
Dz. 741
wolę do końca świata konać... aniżeli bym miała Cię obrazić...
→
-
Dz. 820
był to człowiek, który w tej chwili zaczął konać.
→
-
Dz. 856
cierpieć i konać w tęsknocie za Nim.
→
-
Dz. 927
konałam pod brzemieniem sprawiedliwości Bożej...
→
-
Dz. 936
na naszym oddziale... przez trzy dni konała...
→
-
Dz. 970
konam z tęsknoty za Bogiem, ale... mu o tym nie mówiłam, bo cóż mi na to pomoże medycyna.
→
-
Dz. 1026
serce moje kona z tęsknoty za Tobą i nic mi nie smakuje, co z ziemi; pragnę pokarmu miłości Twojej.
→
-
Dz. 1054
Konałam z Nim, a skonać nie mogłam...
→
-
Dz. 1060
Ten, którego umiłowało serce moje, kona.
→
-
Dz. 1137
konam za Bogiem. Tęsknota ogarnęła całą duszę moją...
→
-
Dz. 1145
konam za Tobą, Jezu - kiedyż zabierzesz mnie do mieszkania swego?
→
-
Dz. 1151
serce w udręczeniu gorzkim kona...
→
-
Dz. 1512
w czasie Mszy św. widziałam... Jezusa cierpiącego, jakoby konał na krzyżu...
→
-
Dz. 1558
tam [człowiek] kona i skona, a tu kona i skonać nie może.
→
-
Dz. 1600
kona me serce w miłości zachwycie...
→
-
Dz. 1653
kona na wygnaniu za Tobą dziewica...
→
-
Dz. 1747
Kiedyś konał na krzyżu... obdarzyłeś nas życiem wiekuistym...
→