Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 21
Koniec postulatu [29 IV 1926]. Przełożeni wysłali mnie do Krakowa do nowicjatu.
→
-
Dz. 23
Pod koniec pierwszego roku nowicjatu zaczęło się ściemniać w duszy mojej.
→
-
Dz. 26
Koniec nowicjatu. Cierpienie nic się nie zmniejsza. Osłabienie fizyczne...
→
-
Dz. 36
Jezu, chcę cierpieć w czyśćcu i chcę cierpieć na ziemi, chociażby do końca świata największe męki.
→
-
Dz. 55
Pod koniec nowicjatu spowiednik powiedział mi te słowa: Idź przez życie czyniąc dobrze...
→
-
Dz. 55
Parę słów z konferencji z matką mistrzynią pod koniec nowicjatu: Szczególną cechą siostry duszy...
→
-
Dz. 60
Pod koniec litanii ujrzałam jasność wielką i w niej Boga Ojca. Przed jasnością tą a ziemią...
→
-
Dz. 97
chce ją doświadczyć, jako... złoto, ale to... nie koniec próby. Jest jeszcze próba nad próbami...
→
-
Dz. 141
udręki moje już dobiegają końca. Pan daje mi obiecaną pomoc, widzę ją w dwóch kapłanach...
→
-
Dz. 153
Ludzie szli tą drogą, tańcząc... dochodzili do końca, nie spostrzegając, że już koniec.
→
-
Dz. 153
na końcu tej drogi była straszna przepaść, czyli otchłań piekielna. Dusze te na oślep wpadały...
→
-
Dz. 153
w końcu drogi był wspaniały ogród, przepełniony wszelkim rodzajem szczęścia...
→
-
Dz. 160
Ksiądz poszedł od końca balustrady komunikować, a ja trzymałam Pana Jezusa na rękach...
→
-
Dz. 268
Serce twoje jest Mi odpocznieniem, często zachowuję wielkie łaski pod koniec modlitwy.
→
-
Dz. 281
Czuję dobrze, że nie kończy się posłannictwo moje ze śmiercią, ale się zacznie.
→
-
Dz. 295
nie lękaj się niczego, jak byłem tu twoim początkiem, tak też będę twoim końcem.
→
-
Dz. 321
pomimo pragnienia spowiadania... Człowiek nie wie, co mówi; jedno zacznie, drugiego nie kończy.
→
-
Dz. 329
Pod koniec trzydniowych rekolekcji ujrzałam, że idę po nierównej drodze i... się potykam...
→
-
Dz. 330
Pod koniec nowenny ujrzałam Matkę Bożą z Dzieciątkiem... i... swego spowiednika...
→
-
Dz. 355
W końcu uderza godzina dwunasta, godzina ostatnia roku - zakończyłam ją w imię Trójcy Świętej...
→
-
Dz. 411
W ten czwartek uczułam łaskę tę pod koniec pacierzy, która trwała wyjątkowo długo...
→
-
Dz. 416
Jezus przeszedł, przeciął wszystkie sieci, a w końcu zakreślił... znak krzyża świętego i znikł.
→
-
Dz. 421
niczym sobie poczytuję trud i cierpienie... chociażby miały trwać do końca świata...
→
-
Dz. 421
one mają koniec, a dusze, które się przez to nawróciły, [są uratowane] od mąk...
→
-
Dz. 423
uwielbiaj, duszo moja, Pana i wysławiaj miłosierdzie Jego, bo dobroci Jego końca nie masz.
→
-
Dz. 423
Wszystko przeminie, a miłosierdziu Jego... końca nie masz; chociaż złość dojdzie do miary...
→
-
Dz. 425
widzę w skonaniu, jest to dusza, która była pełna zaszczytów... których końcem jest próżnia i grzech.
→
-
Dz. 425
Na koniec wyszła niewiasta... trzymała jakoby w fartuchu łzy, i... świadczyła przeciw niemu.
→
-
Dz. 437
pod koniec rozmowy ujrzałam Pana Jezusa w progu, w postaci takiej, jako jest namalowany...
→
-
Dz. 447
widziałam Dziecię Jezus. Pod koniec Mszy św. znikło widzenie i ujrzałam się... w swej celi.
→
