Odrzucić
- Dz. 112 Nigdy nie stanie gmach wspaniały, jeżeli odrzucimy drobne cegiełki.
- Dz. 167 jutro zaczniesz rekolekcje, a wyjazd twój Ja załatwię... odrzuciłam wszelkie zastanawianie...
- Dz. 173 Szatan... Lepiej zrobisz, jeżeli to wszystko odrzucisz jako złudzenie.
- Dz. 580 Miłość ich jest letnia... te dusze zmuszają Mnie, abym je od siebie odrzucił.
- Dz. 1281 Dał mi Pan poznać, że się zobaczę z bratem... odrzuciłam te rozumowania, a uwierzyłam...
- Dz. 1318 choćbym miała na sumieniu grzechy... potępionych... Wierzę, o Jezu, że nie odrzuciłbyś mnie...
- Dz. 1730 Ty sam... usprawiedliwić mnie możesz i nie odrzucisz mnie nigdy, gdy się udaję skruszona...
- Dz. 1825 przyszła mi trudność: jak Mu to przedstawić? Oto odrzuciłam ją zaraz.