Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 53
nie mogę co do łask odsłonić mu swej duszy...
→
-
Dz. 56
Jezus odsłonił oczom duszy mojej całą przepaść nędzy... cokolwiek w duszy mojej jest dobrego...
→
-
Dz. 75
Zrozumiałam, że wtenczas nie było woli Bożej, żebym swą duszę odsłoniła do głębi.
→
-
Dz. 112
spowiednik mało zna drogi nadzwyczajne i okazuje zdziwienie, jeżeli dusza odsłoni mu...
→
-
Dz. 112
spowiednik nie zna jej, bo nie pozwolił całkowicie odsłonić się jej, jak co do łask, tak i co do nędzy.
→
-
Dz. 122
Kiedy odsłoniłam się przełożonym, jedna z przełożonych poznała moją duszę i drogę...
→
-
Dz. 122
Kiedy odsłoniłam głębiej swą duszę, nie otrzymałam tego, czego pragnęłam, a przełożonej...
→
-
Dz. 130
Przez czas... probacji modliłam się o światło dla kapłana, przed którym miałam się odsłonić...
→
-
Dz. 144
Później Jezus dał mi drugiego kapłana, przed którym kazał mi odsłonić swoją duszę.
→
-
Dz. 172
doznałam tak wielkich trudności, aby odsłonić swoją duszę co do łask - bo co do grzechów... łatwo...
→
-
Dz. 232
powiedz mu wszystko i odsłoń swoją duszę przed nim, jako przede Mną to czynisz.
→
-
Dz. 232
Odsłoń przed nim najtajniejsze rzeczy, jakie masz w duszy.
→
-
Dz. 236
O Jezu, jak wiele nam odsłoni dopiero dzień ostateczny.
→
-
Dz. 263
Kiedy odsłoniłam całą swą duszę przed tym kapłanem
→
-
Dz. 359
Światło to odsłoniło mi rąbek ten, że usiłowania wszystkie... które podejmuję, aby dusze poznały...
→
-
Dz. 396
Myśl ta nie da pani spokoju. - Zdziwiona tą odpowiedzią, odsłoniła przede mną całą swoją duszę.
→
-
Dz. 430
Kiedy udałam się w tygodniu do swego spowiednika i odsłoniłam stan swojej duszy...
→
-
Dz. 458
Wszystkie przymioty Boga... starają się nam odsłonić ten... największy przymiot, to jest dobroć Boga.
→
-
Dz. 473
spowiadałam się u arcypasterza. Kiedy mu odsłoniłam swą duszę, otrzymałam taką odpowiedź...
→
-
Dz. 580
odsłonię ci tajemnicę Serca swego, co cierpię od dusz wybranych...
→
-
Dz. 637
Chociaż nie odsłoniłam [się] wcale co do życia Bożego...
→
-
Dz. 653
Kiedy odsłoniłam swą duszę, kapłan ten bał się [ode] mnie dalej słuchać spowiedzi...
→
-
Dz. 718
Gdybym ci odsłonił całą nędzę, jaką jesteś, umarłabyś z przerażenia.
→
-
Dz. 718
Dlatego, że tak wielką nędzą jesteś, odsłoniłem ci całe morze miłosierdzia Mojego.
→
-
Dz. 718
Nie zniosłabyś ogromu miłości Mojej, jaką mam ku tobie, gdybym ci tu na ziemi odsłonił...
→
-
Dz. 757
dziwne światło... równocześnie odsłoniło mi, co jest w duszy mojej.
→
-
Dz. 768
poznaje podobną sobie duszę, chociażby tamta nie odsłoniła jej swojego wnętrza...
→
-
Dz. 817
Odsłoniłam całą swoją duszę, jak zwykle. Ojciec odpowiadał mi na każdy drobiazg.
→
-
Dz. 822
Odsłonił w duszy mojej wielkie horyzonty - miłość wyrównywa przepaści.
→
-
Dz. 861
Starać się będę, aby jasno odsłonić najtajniejsze głębie swej duszy przed nim...
→
