Omdlenie
- Dz. 513 czuję, że wpadam w omdlenie i zatracam się zupełnie w Nim.
- Dz. 708 wieczorem nagle weszłam jakoby w omdlenie i dziwny rodzaj konania...
- Dz. 862 słysząc imię Jezus - wpadam w omdlenie.
- Dz. 876 uczułam się jakobym była najzupełniej zdrowa, już nie przychodziły mi te omdlenia i słabości.
- Dz. 899 Jak bardzo pragnęłam śmierci... Były chwile, że wpadałam w omdlenie za Nim.
- Dz. 912 łaska wyjątkowa. Kiedy ją rozważam, omdlenie mnie ogarnia za Bogiem...
- Dz. 912 w tym omdleniu jest umysł jasny i przeniknięty światłem.
- Dz. 946 Tęsknota... za Bogiem jest tak wielka, że co chwila wprowadza mnie w omdlenie.
- Dz. 946 Miłość dotyka się serca..., maleńkość moja nie umie znieść tego, ale wprowadza mnie w omdlenie...
- Dz. 1054 Sił fizycznych nie miałam... męka odebrała mi je zupełnie. Cały ten czas byłam jakby w omdleniu...
- Dz. 1815 chwili, w której kapłan poda mi Komunię świętą. Dusza moja wpada jakby w omdlenie za Bogiem.